vrijdag 12 december 2014

brownies

per post…

Niets vermoedend en niets bijzonders verwachtend vis ik voordat ik naar binnen ga snel even de post uit de brievenbus.

In deze periode is het vooral oud papier wat erin zit, veel vuurwerkfolders.. Ik heb niks met vuurwerk, ben er zelfs een beetje huiverig voor en ik heb er nog nooit één cent eraan uitgegeven :–)
Maar behalve oud papier, de krant en een kerstkaart ontdek ik ook een pakje.. Mijn brein werkt nog steeds niet naar behoren, ik vergeet veel, sla de binnenkomende gegevens blijkbaar niet goed op. Maar ik zou het toch zeker wel onthouden als ik iets besteld had??!!

post

In de keuken leg ik alles op het aanrecht en met mijn jas nog aan rits ik het pakje open…  (achteraf maakte ik toch nog wat foto’s!)
Het water loopt me in de mond en tegelijkertijd ben ik stomverbaasd, brownies per post? Wat een geweldig idee! In ons geval is het een lieve, bijzonder smakelijke verrassing van mijn oudste dochter Rianne, omdat we altijd voor haar klaar staan..

oeoeoe

Wij (Gert en ik) vinden het logisch dat je voor je kinderen klaar staat, maar helaas weten we ook dat niet iedereen er zo in staat.  En natuurlijk stapten we echt niet zingend in de auto toen we ooit midden in de nacht naar Rotterdam moesten omdat de groep waar ze het weekend mee op zou trekken een totaal ander idee had van gezellig samen stappen. En nee we werden er echt niet blij van als er gedoe was met een vriendje en ze bij ons haar verdriet er uit gooide, of als we zagen dat ze het door haar enthousiaste manier van leven wel erg druk had en zichzelf daarmee compleet voorbij liep.. Maar juist in die situaties wil je de basis zijn waar ze op terug kunnen vallen, ook al kost het je je nachtrust of moet je soms iets in je eigen agenda omgooien of zelfs schrappen.

En wat is er mooier als je daarnaast ook mag delen in hun geluk, het zien en voelen dat ze voor zichzelf een fijn THUIS kunnen creëren, het meemaken dat ze ook al is een ‘echte’ baan momenteel lastig te vinden, toch vol enthousiasme in een andere branche lekker aan de slag gaat. Of als ze als er een collega vroegtijdig bevalt natúúrlijk haar klanten erbij neemt in deze drukke tijd voor kerst (terwijl ze eigenlijk heel moe is, omdat een eigen huishouden best even wennen is). Ik kan er lang en breed over praten, maar kortgezegd ben ik gewoon zo ongelooflijk, ontiegelijk apetrots op ze!!!

brownies

En natuurlijk maken ze soms domme fouten en zijn hun keuzes niet altijd de mijne. En o wat is het lastig om je er niet mee te bemoeien als je ziet aankomen dat iets niet zal gaan lukken, maar ik weet ook dat vallen en opstaan ze sterk maakt, soms moet je de dingen gewoon zelf ervaren.. En áls het dan misgaat kunnen ze gewoon altijd bij ons terecht.. die basis ligt er en dat weten ze en waarderen ze!

Die brownies?? Die zijn zo lekker!!

www.browniesperpost.nl

dinsdag 2 december 2014

warm

versus koud…

Het is weer winter, meteorologisch gezien en de temperatuur gaat daar in mee. Ik heb het er altijd moeilijk mee, kou is wel zo beroerd voor mijn lijf! Ik heb een paar jaar geleden wel een (dure) warme winterjas gekocht dus als het moet kan ik echt wel naar buiten, maar ik vind het geen feest.

Wat met dit weer dan wel heel lekker is, is een houtkachel. In mijn vorige huis had ik een open haard met prachtige zandstenen schouw, hier THUIS warmen we ons bij een houtkachel. Het staat iets minder sjiek, maar het geeft wel veel meer warmte dus ik ben eigenlijk best blij met deze wissel. Nu ik veel thuis ben gaat onze kleine kachel plaats maken voor een iets groter exemplaar, waarmee we de hele benedenverdieping kunnen verwarmen.

$_84

De oude kachel heb ik bij m’n marktkraam (klik)gezet, staat best gezellig, maar is er iemand die wel een beetje warmte kan gebruiken dan doe ik er graag afstand van :–)
VERKOCHT!

Bij ons heeft ie bijna 9 jaar in de kamer gestaan, maar ook op een veranda of onder een overkapping is het een prima sfeermaker!

Ik moet er zo nog even op uit, de winterbanden liggen klaar.. Tijdens het wachten drink ik ipv thee vanmiddag maar eens lekkere warme chocolademelk. Want al is dit niet bepaald mijn favoriete seizoen, we proberen er toch maar een feest van te maken!

vrijdag 21 november 2014

gewoon

zonder mooimakers…

Vanuit de keuken liep ik net met een kop thee de kamer in en toen ineens voelde ik het (net even wat meer dan anders).. wat hebben we toch een heerlijk leefhuis! Ik zette de kop thee op tafel en maakte een foto om de sfeer waar ik me zo lekker bij voel vast te leggen.

gewoon

Een foto van de situatie gewoon zoals ie was/is, zonder dat ik eerst even de kussens van de bank opklopte of de fleecedeken op de leuning van de stoel rechts weghaalde. Die deken ligt daar trouwens omdat Sofie haar nagels heel graag juist in het kwetsbare linnen van die stoel haakt en natuurlijk kocht ik een stylisch verantwoord donkergrijs exemplaar, maar het blijft een fleece en die zijn mij iets te synthetisch (soms ben ik wel praktisch!), ik hou meer van pure materialen zoals wol, linnen en dat soort spul.

Gisteren bedacht ik trouwens dat ik op de plek van de mooie opgeknapte oude vitrinekast eigenlijk wel de oude dichte smalle kast van boven wil hebben.. En ja Gert heeft gelijk als hij zegt dat die mooie oude vitrinekast prachtig past in het totaalplaatje van onze woonkamer, maar die andere kast zal er ook geweldig staan, die geeft net even een andere sfeer, net even stoerder..

 vitrinekast

Toen ik net toch met de camera liep heb ik dus gelijk maar wat foto’s van de vitrinekast gemaakt, hij is een beetje te groot voor op m’n marktkraam (klik) maar ik zet ‘m er naast. Wie weet is er iemand die ‘m (terecht) prachtig vindt en er een mooie plek voor heeft :–))

deur  geloogd deurtjestopflessen  3ruits

Ik heb direct ook een aantal oude, maar gave stopflessen en een oud geloogd paneeldeurtje op m’n kraam (klik) gezet en een paar spullen in prijs verlaagd.

Een paar weken geleden hebben we nieuwe gordijnen besteld voor de woonkamer, wat een klus.. niet het kiezen, want Gert en ik waren het er al direct bij het zien van de diverse stalen over eens welke we absoluut het mooist vonden, maar het prijskaartje deed me toch lang twijfelen. Ik heb altijd alle gordijnen zelfgemaakt, de stof kocht ik vaak op de markt,  ik heb alles bij elkaar uren achter de naaimachine gezeten! Ik heb trouwens één keer wel gordijnen laten maken, dat was 15 jaar geleden een speciale aanbieding bij het welbekende Hollandse warenhuis.. Maar datzelfde warenhuis heeft niet de stoffen die ik nu zo mooi vind. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en zijn de stoere, dikke linnen gordijnen besteld. Het zal de stoere, sobere sfeer hier helemaal af maken en bovendien heb ik de energie niet om nu tientallen meters stof om te toveren tot over -en vouwgordijnen!

Nog even geduld, gelukkig heb ik een stofstaal liggen, die ik er af en toe bij kan pakken om alvast voor te genieten..

maandag 3 november 2014

erkenning

of toch niet…

Het is herfst, officieel dan hè.. want dit weekend leek het er echt niet op, maar mij hoor je niet klagen hoor. Ik had zo’n warm weekend nou net even nodig. Niet dat het echt iets oplost, maar het pept toch een beetje op.

stel

Ik ben moe, al tientallen jaren, extreem moe zelfs. Er is geen aanwijsbare oorzaak te vinden, maar dat het een beperking is is wel duidelijk, dus kreeg ik vorig jaar zwart op wit de diagnose CVS (Chronisch Vermoedheids Syndroom). Diverse ‘behandelingen’ later zijn we er achter dat ik behoor dat de groep patiënten die geen baat hebben bij de aangeboden therapieën. Dat is balen, vreselijk balen, ik had zo gehoopt dat ik op de één of andere manier een steuntje in de rug zou krijgen, zodat ik daarna een bepaalde balans kan vinden waardoor ik op den duur op een redelijk niveau weer kan functioneren. Die droom kwam niet uit, het hele traject heeft me zelfs uiteindelijk alleen maar meer moeheid opgeleverd.

dorp

Het UWV benadert de zaak puur theoretisch. Er is niet aanwijsbaar/meetbaar iets mis en bovendien is niet 100% zeker dat mijn belastbaarheid de komende 5 jaar zo laag blijft dus van afkeuren is geen sprake. Dat was een harde slag… de strijd voor erkenning van de ziekte CVS is duidelijk nog niet gestreden. De medische wereld stelt wel de diagnose maar de overheid (UWV) heeft z’n theorieën daar nog niet op aangepast. 

herfsthuisjes

Uit mijn dossier was wel duidelijk dat de problemen na al die tientallen jaren nog niets verandert zijn, maar toch.. er blijft een kans dat het de komende 5 jaar wél gaat veranderen. Oké men gaf wel aan dat dat dat niet te verwachten valt, maar de káns is er weldegelijk… en bovendien zo werd mij verteld, ze beoordelen een aanvraag niet op individuele inspanningen en ervaringen van de patiënt maar op de algemene feiten.

mosopstam

‘Wat moet ik nu nog dan?’ vroeg ik ze.. daar kreeg ik geen antwoord op..

Totaal leeggezogen had ik het die week niet zo best, weer moest ik aan de slag met ‘loslaten’. Maar zo langzamerhand héb ik alles waar ik in geloofde al losgelaten, wat blijft er nog over? Ik ben best positief maar mijn leven wordt erg leeg zo, werk, sociale contacten, hobby’s.. al die dingen kosten energie en die heb ik niet.
Er is niets wat ik kan doen wat me energie óplevert.. niets dan heel omzichtig en gepland mijn dagen doorbrengen in rust en orde. Uiteindelijk hoop ik dan toch eens weer een niveau te bereiken waarop ik wel weer wat extra's zal kunnen ondernemen.

solo

Dat heerlijke weekend was voor mij een verademing, na al mijn frustraties, vragen en tranen kon ik met een redelijk rustig gemoed (dat zei mijn opa altijd :–)) genieten van de warmte, zaterdag gewoon op ons eigen landgoed en zondag in de bossen rond onze stad.


flat

meringue

Zittend op de grond, of languit op mijn buik heb ik mijn camera weer eens flink laten klikken. En ik had er lol in! Toen thuis bleek dat van de 219 kliks er zo’n 200 rechtstreeks de prullenbak in konden en de rest ook niet helemaal perfect was, had ik tóch een soort glorieus gevoel. Ik hád tenminste weer plezier in het fotograferen, dat plezier was ik de laatste maanden behoorlijk kwijt doordat ik zo’n moeite had met het technische aspect, de instellingen die nodig waren om precies dat vast te leggen wat ik voor ogen had wist ik gewoonweg niet te vinden.

porselein

Dus… dit weekend heeft me enorm veel energie gekost, want twee uur in het bos is echt veel te lang ;–) maar door mijn tranen heen heb ik gevoeld dat ik nog steeds heel blij kan worden van kleine dingen. Ook al krijg ik ze net niet scherp op de foto..
Hoe het in de praktijk allemaal verder moet weet ik niet,  ik ga proberen om me niet te laten forceren, maar op mijn eigen gevoel te vertrouwen..

weide

Net als deze megapaddenstoel (ong. 20 cm doorsnee!), sta ik op de grens van schaduw en licht. Niet in het donker en niet vol in het licht.. een betere plek is er eigenlijk niet. Zo helemaal alleen zou ik trouwens niet in het leven willen staan.

veel

toch is zo dichtbevolkt als hier voor mij ook geen optie,

 licht

symbolisch gezien is dit waar ik me goed bij voel, dichtbij mijn gezin en op kleine afstand maar tegelijk redelijk in de buurt van familie en vrienden. Het warme zonlicht in de achtergrond maakt het plaatje compleet…

maandag 20 oktober 2014

kennismaken

met Sofie…

Het leven hier THUIS staat momenteel vooral in het teken van een nieuwe huisgenoot.

Sofie

Sinds een paar dagen huppelt kitten Sofie hier rond en dat is voor honden(liefhebbers) een totaal nieuwe ervaring. Ja wíj zijn compleet in love, maar dat ligt voor Guus en Finn iets anders ;–)) Zij zien de lol er nog niet echt van in, voorlopig houden we de beestenboel dus maar een beetje gescheiden.

Nieuwsgierig

Af en toe wat snuffelen en vanaf een afstand naar elkaar kijken is voor nu genoeg, ondertussen zijn we er wel druk mee te zorgen dat iedereen genoeg aandacht krijgt.

Vacht

Eén ding is zeker. deze kleine dame en ik hebben een gezamenlijke hobby.. zonnestralen vangen!

 3 4.35
1
6

Sofie is vooral grijs net als haar vader, maar hier en daar heeft ze een lichte, crèmekleurige vlek, de kleur van haar moeder. Kijk dat ene blonde teentje :-0

maandag 13 oktober 2014

fotogeluk

100happydays…

Via instagram deelde ik 100 dagen lang elke dag een foto van iets leuks, moois of lekkers, over het algemeen werd ik er blij van, maar op sommige dagen drukte het me heel hard met mijn neus op het feit dat het leven af en toe écht niet leuk is ;-(


1-2

Als ik toch al doodmoe een paar hele slechte nachten heb, of als de migraine na 4 dagen nóg niet afzakt, dan is het een beste klus om iets ‘leuks’ te fotograferen… en toch is het gelukt!

3-11  12-20
21-28  29-37

Gewone simpele plaatjes, genomen met de aaifoon, geen bijzondere belichtingen of composities, gewoon geluk in alle eenvoud!

38-46  47-55
56-64  65-73

De tuin, onze honden, m’n dochters, een lief berichtje, zonlicht of kaarslicht, ons thuis en soms een uitstapje.. 100x een geluksmoment..

74-82  83-91
92-100

De 100happydays-challenge werd wreed doorbroken door de ‘ramp’ met de MH17, die dag geen happy day maar de vlag halfstok.. Zo’n groot drama maakt duidelijk hoe kwetsbaar het leven is en op een indringende manier werd ik me er nog eens heel erg van bewust dat het dagelijks geluk zit in de gewone kleine dingen.

1201da847ea60cc8acfc7e3d7766ec21

De 100 dagen zijn voorbij, ik plaats niet meer elke dag een foto, maar het dagelijks ‘zoeken’ naar geluk is wel een beetje ingesleten in mijn systeem en ik hoop dat dat zo blijft.

Bewust leven, bewust genieten… elke dag!

vrijdag 3 oktober 2014

verliefd

op een stoel…

Gisteren ging ik met mezelf op pad, gewoon even er uit. Ik ben graag thuis, maar soms wil ik echt even weg. Dus reed ik op m’n gemak naar een groot tuincentrum in onze buurstad, tot mijn verbazing waren ze daar al bezig de kerstafdeling op te tuigen.. ik doe nog steeds mijn best de zomer vast te houden en de pepernoten te negeren, dus ik was daar heel snel weer weg :–)
Terug naar huis dan maar,  maar wel met een omweg, een bezoek aan een woonwinkel in ons buurdorp zou me de ‘kerstschrik’  wel doen vergeten… En inderdaad dát lukte uitstekend! Ik werd daar namelijk smoorverliefd.. op een stoel.

Afgelopen weekend zette Gert de wanden van de woonkamer in de kalkverf die we tijdens het open huis bij Minke (Eden interieur) bestelden. Helemaal blij zijn we met het resultaat, zeker nu die nieuwe stoel waar ik halsoverkop verliefd op werd in onze woonkamer staat!

stoel

Die nieuwe stoel kon er natuurlijk niet zomaar in, daarvoor moest plek gemaakt worden. Dus staat bovenstaande stoel te koop (klik). Heel soms gaat dat zo, dan moet iets wat nog bijna nieuw is toch plaats maken. Deze stoel kochten we namelijk net een half jaar geleden bij de Potstal, het is een mooi stoer, landelijk model met een losse hoes en hij zit prima, maar in ons kleine huis leek ie veel groter dan in de winkel..

Misschien heb jij interesse en plek voor deze bijna nieuwe stoel of ben je er misschien wel zomaar verliefd op geworden :–))) VERKOCHT!