donderdag 4 februari 2016

klie(de)ren

uit frustratie…

Vorige keer blogde ik enthousiast dat het best lekker met me ging. Heerlijk vond ik het om mijn blijdschap daarover op mijn blog te beschrijven.

.

Maar nog geen dag later zakte ik weg in een dip en ik heb verdorie de energie niet om eruit te geraken! En toen ging ik uit frustratie de wc een grote poetsbeurt gegeven.. (frustratie levert soms opeens een flinke stoot energie/adrenaline op, helaas is dat kortstondig) ik kliederde dus woest met sop.. Het was een stomme actie, dat weet ik best.  Het positieve is dat de wc nu echt enorm fris en schoon is, maar het is toch absoluut heel jammer dat zo’n klus me wel een stuk dieper de dip in smijt.

Dus: Het hangt op de bank en het is moe…

1

Over het algemeen ben ik een positief vrouwmens, zo positief dat ik jarenlang grenzeloos door het leven ging. Langzamerhand is me wel duidelijk geworden dat ik toch echt beter af ben als ik gewoon net als iedereen bewust mijn eigen ruimte inneem op deze wereld. Maar hoe ik de grenzen van die ruimte moet bewaken is voor mij nog onduidelijk. Ik laat anderen te vaak en te ver over mijn grenzen heen mijn plek binnenwandelen/stormen. De simpele theorie is dat mijn plek echt míjn plek mag zijn en dat ik zélf mag bepalen wie in welke ring mag binnenkomen. In de praktijk is het een proces waar ik elke dag mee stoei/worstel. Ook wals ikzelf (al is het strompelend) nog te makkelijk over mijn eigen grenzen heen wat me over het algemeen niks dan alleen energieverlies oplevert ;-(

Dus: Het hangt op de bank en het is moe…

im
(Binnenkort ga ik proberen wat mooie dekenkussens te maken)

Mijn ruimte (letterlijk) is vooral THUIS. Ik heb dus een heerlijke eigen plek!  In mijn eigen tempo, op mijn eigen sfeer, kan ik hier mijn eigen ding doen. Dat voelt goed en juist daarom baal ik er zo enorm van als ik dan toch in een dip zak. Ik weet natuurlijk best dat iedereen wel eens (en zeker in de winter) in een dip zit en er over het algemeen ook wel weer uitkomt. Even rustig aan doen, wat afleiding zoeken en goed voor jezelf zorgen, dat werkt vaak best. Maar dát is nu juist zo lastig in mijn geval.. rustig aan doen is voor mij al standaard en afleiding zoeken is niet heel makkelijk als je doodmoe en met een pijnlijk lijf op de bank hangt, te moe om een boek te lezen of een film te kijken. Wel wordt er door Gert altijd goed voor me gezorgd, hij doet de boodschappen (met elke week Tony) en hij zorgt voor gezonde, smakelijke maaltijden.

Het gevoel dat ik niks kan doen om mijn ‘dipherstel’ te bespoedigen is frustrerend!  En waar ik het hierboven had over frustratie die soms wat energie oplevert.. zo werkt dat hier dus niet ;-(((
Om een lang verhaal kort te maken: ik ben nog steeds hartstikke druk met LOSLATEN. En dát moet ik dus juist niet doen! Rust is het toverwoord, druk zijn is taboe.

Dus:  Het hangt op de bank en het is moe..

image
(Sofie heeft ook haar eigen plek)

Deze post maakte ik op mijn gemak, ik begon op een middag,  tussendoor dronk ik thee met Tony(!) en ik selecteerde wat foto’s uit de filmrol van mijn aaifoon. Na het eten van heerlijke ambachtelijk gemaakte snert typte ik nog wat regels. De volgende dag ging ik gezellig een paar uur op pad met mijn dochters, al maanden wilden we met z’n drieën naar Loods 5 in Amersfoort. Dat is ook weer zo’n actie die eigenlijk niet kan, nou ja soms kan het dus wel, maar de klap die erna komt is heel hard. En deze keer kwam ie ook nog eens heel snel.. ik was nog geen uur thuis of de migraine nam m’n hele gestel over..  Koud tot op het bot, spierpijn overal en al misselijk bij het zien van een kop thee. Fijn is het ook dat ik van de apotheek sinds kort merkloze pillen krijg, die dus voor geen meter helpen. Als ik weer op mijn benen kan staan moet ik daar maar eens opheldering over vragen.

IMG_1172
(Wat vind ik het altijd leuk als ik een kussenbestelling in mijn mailbox vind)

Dus: Het hangt op de bank en het is moe..

Ik baalde, ik was gefrustreerd, ik kliederde met sop, ik schreef het van me af, ik nam tussendoor rust, ik ging met mijn meiden op pad, ik werd hardhandig tot de orde geroepen en nu weet ik weer waar ik sta en schrijf ik verder..

De langzame totstandkoming van deze post weerspiegelt perfect hoe ik de tijd moet mag nemen voor wat ik wil doen. Voorlopig blijf ik braaf en best redelijk volkomen ontspannen binnen mijn grenzen hangen op de bank. Had ik al gezegd dat ik moe ben??!!

PS. Wat is bloggen toch een heerlijke hobby, ik deel (in dit geval wat simple aaifoon-)foto’s van ons THUIS (mijn plek),  ik schrijf een paar regels tekst en uiteindelijk druk ik glimlachend op ‘publiceer’.

zaterdag 23 januari 2016

lekker

leven…

Het heeft wat moeite gekost, maar het acceptatieproces loopt goed :–)



































Na jaren van moeizaam zoeken naar balans en vechten tegen mijn ziekte (en tegen mezelf) heb ik een stuk ‘rust’ gevonden. Sterker nog, sinds ik het ‘moeten’ heb losgelaten gaat het best lekker!
























Natuurlijk zijn er ups en downs en ik ben soms echt vreselijk jaloers op mensen die heerlijk op hun plek zijn in een droombaan, maar ik besef tegelijk dat ik eigenlijk op mijn eigen manier ook een droom waarmaak. Hoevaak heb ik niet verlangd naar rust in tijden van strijd en moeite.. Die rust is er nu, ik heb alle tijd om dat te doen wat ik belangrijk vind. Ik ben nog steeds chronisch moe, heel vaak zelfs extreem moe, maar omdat ik mijn eigen tijd in kan delen is daar veel makkelijker ‘omheen’ te leven.






















Zo was ik twee weken terug druk met het op mijn gemak fotograferen van mijn kussens en plaatste ik allemaal nieuwe foto’s op mijn website www.mooivanthuis.nl.

Vorige week deed ik vervolgens niet veel tot niks en deze week hielp ik buurvrouw Dagmar (die mijn buurvrouw niet meer is) met het herinrichten van haar brocantewinkel (Oldstyle Hattem). Een hele dag hebben we lopen sjouwen, alle stoere handel hebben we in handen gehad en uiteindelijk was de hele boel omgegooid en klaar.



































Ik wist van tevoren dat zo’n klus veel te veel is voor mij, maar wat geeft het, ik heb er enorm van genoten (en dat doe ik nog, het borrelt nog flink na) en ik heb komende week geen verplichtingen staan..

Dagmar organiseert samen met 7 andere brocanteurs in de regio een open dag op zaterdag 30 januari. Ik vind het een aanrader! En woon je niet in de buurt, dan is dit juist de gelegenheid om onze regio te bezoeken, maak er een leuke dag van en ga alle 8 adressen langs.. reken maar dat je geïnspireerd naar huis gaat!





 
Wie weet kom ik je ergens tegen!

Ondertussen krijg ik ook van blog(vol)gers leuke bestellingen binnen voor unieke kussens. Zelf ben ik altijd op zoek naar dat wat niet in massa te krijgen is en daarom vind ik het ook zo leuk om unieke kussens te maken. Voor mij zit bij mijn kussens daarin sowieso een meerwaarde. En ik waardeer het enorm dat jullie mij de opdrachten gunnen.



































Nadat ik postzakken los heb gehaald is het altijd afwachten welke kleur ze hebben als ik ze gewassen heb. De naturelle kleur varieert van licht naar donkerzand.

Speciaal voor mijn volgers zet ik nu deze twee postzakkussens in de spotlights. Qua maat (60x40 en 50x35) en qua kleur (licht) vormen ze een mooie set. De prijs per stuk is € 30,- voor de set geldt de actieprijs van € 55,-.
Bestellen kan via mooivanthuis@gmail.com

maandag 21 december 2015

kort

en weer verder..

Als we het over decemberfeestdagen hebben, dan hoort voor mij vandaag toch zeker in het rijtje.. de kortste dag.. Vanaf nu gaan we weer vol goede moed op naar langere dagen, naar voorjaar en zomer!
























De fair vorige week was klein maar gezellig, jammer was wel dat er (door de miezerregen?) niet veel publiek was, de verkoop was minimaal, maar aan onze mooie kraam heeft dat niet gelegen.

Ik kijk tevreden terug op de eerste maanden van mooi van THUIS. Ik heb ontzettend veel plezier in het ontwerpen en maken van mijn kussens en natuurlijk hoop ik dat de verkoop volgend jaar lekker doorgroeit.

Helemaal leuk vind ik het dat de fotoreportage die hier THUIS in mei is gemaakt binnenkort geplaatst wordt in een woonblad. Onlangs kwam de tekstschrijver voor het bijbehorende interview.. we bespraken de foto’s (er is al weer van alles veranderd :–)) en ik vind het helemaal leuk dat zij ook mijn bedrijfje gaat benoemen in haar tekst.. Nog even geduld.. spannend!!



De kerstdagen komen er aan, ik wens iedereen fijne dagen, waarbij de liefde het van de zorgen wint!

donderdag 17 december 2015

feestelijk

december..

De ‘most wonderful time of the year’, met gezellige familiebijeenkomsten, extra lekker eten en sfeerverhogende decoraties in huis en tuin.

Ik zal eerlijk zijn: persoonlijk vind ik deze maand geen feest!


 Gert en ik hebben allebei een scheiding achter de rug en dat blijft verdrietig, gelukkig hebben we samen een mooi leven opgebouwd dat de ergste pijn daarvan absoluut verzacht, maar toch.. Kinderen die geen contact met hun vader willen, omdat hij hen zo enorm veel teleurstelling, pijn en verdriet doet.. of een vader die zijn kinderen niet ziet, omdat zij vinden dat hij niks toevoegt aan hun leven.. De basis voor goede contacten zijn respect en vertrouwen en vooral willen geven ipv nemen..  maar zeker als je al eens pijnlijk gekwetst bent is dat moeilijk! Dat er geen contact is geeft voor nu wel wat rust, toch blijft het verdriet van het elkaar niet begrijpen schrijnen..


 Wat vind ik het moeilijk de bijna té mooie verhalen te lezen van gezinnen die allemaal in harmonie en liefdevol met elkaar omgaan. Ik ken behalve ons eigen gezin zoveel meer mensen die door een scheiding, een ruzie of wat dan ook moeizaam of geen contact hebben met hun dierbaren.

De pijn is er dagelijks, toch lukt het best om ondanks dat een gelukkig leven te leiden. Maar rond de feestdagen is het lastiger.. dan voel ik de onrust in mij opkomen, het leven ís niet allemaal pais en vree en harmonie.. ik kan niet net doet alsof er niks aan de hand is.. Elk jaar voel ik in december het verdriet extra drukken.



































Ik ben verdrietig en moe en daarom zoek ik afleiding in leuke dingen en dat lukte afgelopen week best goed.
Op verzoek maakte ik een fotoverslag van mijn week, te zien op www.dewemelaer.nl  (klik) ik vond het erg leuk om te doen!
Ook was ik op mijn manier druk met het ontwerpen en naaien van een flinke voorraad kussens voor mooi van THUIS (klik), want ik stond gisteren met een buurvrouw op een kleine kerstfair in de buurt, heel gezellig!



































Sfeerverhogende kerstdecoratie is niet zo aan mij besteed,  hoe meer versiering hoe onrustiger ik wordt. Maar we hebben dit jaar wel een (mini) kerstboom in huis, ik hing  er 10 (!) prachtige glazen kerstballen in ;-))
Op een redelijk lichte dag maakte ik foto’s voor de kerstkaarten van dit jaar en zondag maakte ik ze gelijk maar klaar voor verzending. Terwijl ik daarmee bezig was maakte Gert romige broccolisoep met zalm, heerlijk!  Die komt op het kerstmenu!

Gert is onze thuiskok, hij kookt dagelijks, maar hij vindt het uiteraard heerlijk als hij af en toe extra smakelijk uit kan pakken met een uitgebreid menu. Het fijnst is dat in de zomer, met de tuindeuren van de keuken open genieten we dan aan de tuintafel volop van het lekkers wat hij ons voorzet. Maar ook op kerstavond is het vaste prik, dan genieten Rianne en Edwin, Janiek en René en mijn ouders mee van zijn kookkunst en elk jaar is dat weer erg gezellig! De beide kerstdagen zijn dan verder vrij in te vullen, soms gaan we eropuit of we hangen met een boek bij de kachel, de onrust die de pijn juist in de feestmaand met zich meebrengt komt er die dagen vaak wel uit en dat mag ook heb ik geleerd.. het verdriet mag er zijn.



































 (Nauwelijks kerstdecoratie dus, maar wel een tweede kerstboom..)

Ik kijk uit naar het nieuwe jaar én naar de lente! (Al mag ik niet mopperen.. ik bracht net de kerstkaarten naar de brievenbus.. is het echt winter?)


Fruit, ik ben er gek op, vooral klein fruit als frambozen, aardbeien en druiven vind ik een traktatie, maar deze appels en peren kon ik ook niet weerstaan.. :–))  (Ik kocht ze bij Nijhof in Baarn)

vrijdag 4 december 2015

uitwaaien

in Zeeland…

1003.

Walcheren is ons favoriete stuk ‘zee’land. Het is onze droom om er later als we groot en rijk zijn een eigen vakantiethuis te bezitten. Tot die tijd behelpen we ons door regelmatig een logeeradres te boeken en zo te genieten van het Zeeuwse, de zee, het strand en de sfeer. Vorige week waren we er twee dagen.. en wat was het fijn!!

0958.

Het woei flink,

0971.

de zon scheen

0948. 0949.
0950.

en wat is het toch een machtig spektakel als de golven hoog opgezweept worden, omrollen en stukslaan op de paalhoofden..

1015.
1024.

Minstens net zo machtig waren de Zeeuwse paarden die door hun begeleidster rustig door het wilde water werden geloodst.

1040.

Zondag zaten we thuis lekker nagenietend bij de kachel, het regende de hele dag, maar dat maakte niks uit.. wat hadden we het getroffen en wat hebben we genoten!

Het is al even geleden dat ik viel voor een oud archiefkastje, het was donkerbruin, maar ik zag voor me hoe het een pronkstuk in de kamer zou kunnen zijn. Eigenwijs als ik ben wilde ik ‘m zelf van verf en vuiligheid ontdoen en dat duurde dus even. Maar nu heeft ie toch z’n plek naast de bank gevonden. Ik ben er blij mee. En zoals dat gaat als je iets verandert in huis :–) door dat kastje moest ik wel op zoek naar een passende lamp..

1037.

Dat viel niet mee, maar met wat creativiteit is het gelukt. Ik zag in een (goedkope witte) kaarsenstandaard bij een tuincentrum de perfecte lampvoet.. Thuis poetste ik het wit er grondig af met de remover van Painting the past, Gert boorde er en gat in en voorzag ‘m van een fitting en een snoer. Een mooie kleine kap erop en de lamp staat prachtig op de nieuwe kast.

1098.

vrijdag 20 november 2015

valse start

of niet…

Vol enthousiasme lanceerde ik 3 weken geleden de kussenlijnen van mooi van THUIS

Een paar dagen later bleek onze Guus ernstig ziek, nog diezelfde week moesten we afscheid van hem nemen. En dat hakte er behoorlijk in. We kregen Guus 3 jaar geleden toen hij 6 was. Vanaf het begin was Gert het helemaal voor hem (en dat was wederzijds) en als Gert er niet was waakte hij over mij. Hij vond het echt niet nodig dat iedereen zomaar in mijn buurt kon komen.. en dat liet ie merken ook. Hij was groot en waaks, maar tegelijk was het een zachtmoedige knuffelbeer die het heerlijk vond als we allemaal thuis waren.

5818.

Het kost mijn chronische vermoeide lijf en geest veel tijd om te herstellen van zo’n heftige tik, dat mag ook, ik doe het kalm aan. Jammer alleen dat er dan ook nog een paar stormachtige nachten volgen.. Overgevoelig voor prikkels in wat voor vorm dan ook, word ik van harde wind heel onrustig. Alles bij elkaar is mijn toestand momenteel dus allesbehalve lekker stabiel.

0886.
Een stoer kussen van een plunjebaal, mét handvat ;–)

0910. 0914.
Ook als je niet van kleur houdt is het toch wel leuk als de authentieke roodwitblauwe rand uit de jaren-80-postzakken aan de achterkant van het kussen zit.

0919.
Wil je echt geen kleur, kies dan een kussen van postzakken uit de jaren 90.

Waar ik eerst verdrietig dacht dat de timing om mijn kussenlijnen te promoten niet beroerder had gekund, kan ik wél perfect afleiding zoeken achter de naaimachine. Iets minder lang en frequent dan ik zou willen, maar het lukt me toch elke week één of twee kussens te maken. Het leek een valse start, maar het is goed zo..

0892. 0893.15
Een beetje glitter en glamour is ook best leuk! In de feestmaand op de bank of voor op de tiener/studentenkamer. Donkerblauw dus stoer met een knipoog.

Mijn kussens worden met liefde gemaakt, liefde voor THUIS, liefde voor wonen, liefde voor stoere en mooie stoffen, liefde voor de huizen waar ze na verkoop de sfeer van THUIS mogen doorgeven. En uiteraard liefde voor Guus. We missen hem enorm, maar wat zijn we blij dat we deze hond in ons gezin mochten hebben.

Guus.

vrijdag 30 oktober 2015

mooi

van THUIS…

Mijn moeder naaide vroeger veel kleding voor mij en mijn 3 zusjes, als 14 jarige ging ik zelf op naailes en in ruim 30 jaar is er al veel aan kleding (voor mezelf en later ook voor mijn dochters), maar ook aan gordijnen, dekbedhoezen en kussens onder mijn naaimachine vandaan gekomen. Een leuke, creatieve hobby.

0864..

Als tiener koos ik voor een administratieve opleiding, ik word blij van (kloppende) cijfers, orde en overzicht en in die branche heb ik jaren gewerkt. Laat mij maar de spin in het web zijn die alles goed regelt.. heerlijk!

Een paar posten terug gaf ik aan ‘er borrelen ideeën en plannen op in mijn hoofd waar ik voorzichtig om heen loop, wat aan snuffel en waar ik rustig over nadenk..’
Ik nam de tijd (die heb ik immers in overvloed) om er goed over na te denken, er nog beter over na te denken en vervolgens heb ik mijn passies voor regelwerk en voor wonen én mijn creativiteit samengevoegd. Op mijn gemak, volledig in mijn eigen tempo, rustig en tegelijk dolenthousiast ben ik de afgelopen weken druk geweest met denkwerk, met regelwerk en met creatief werk.  Ik ben doodleuk een bedrijfje begonnen :–))

mooi van THUIS

Ik maak kussens voor de verkoop. Wat vind ik het heerlijk om op deze manier bezig te zijn, ik heb al een aantal kussens gemaakt en er liggen mooie stoffen klaar om mee aan de gang te gaan.. Al kan ik me er nog niet echt iets bij voorstellen dat ‘mijn’ kussens behalve hier THUIS of bij mijn familie ook ergens anders op de bank zullen liggen :–))

mooi van THUIS heeft 3 kussenlijnen:

spijkerGOED - kussens voornamelijk gemaakt van spijkerbroeken

0860.
 

simpelMOOI - kussens van bijvoorbeeld stoere canvas of een (echte) postzak

0845..
 

extraFRAAI - kussens met nét even wat extra's in een combinatie van stoffen

0849.

Mijn ontwerpen zijn (uiteraard ;–)) simpel, sober en stoer. Een kussen van mijn hand herken je ook aan het label met mijn thuis-logo.

thuis0804

Mijn kussens zijn te zien op www.mooivanthuis.nl ,ook zal ik vanaf nu regelmatig foto’s op instagram plaatsen.

Bestellen kan via mooivanthuis@gmail.com