vrijdag 21 november 2014

gewoon

zonder mooimakers…

Vanuit de keuken liep ik net met een kop thee de kamer in en toen ineens voelde ik het (net even wat meer dan anders).. wat hebben we toch een heerlijk leefhuis! Ik zette de kop thee op tafel en maakte een foto om de sfeer waar ik me zo lekker bij voel vast te leggen.

gewoon

Een foto van de situatie gewoon zoals ie was/is, zonder dat ik eerst even de kussens van de bank opklopte of de fleecedeken op de leuning van de stoel rechts weghaalde. Die deken ligt daar trouwens omdat Sofie haar nagels heel graag juist in het kwetsbare linnen van die stoel haakt en natuurlijk kocht ik een stylisch verantwoord donkergrijs exemplaar, maar het blijft een fleece en die zijn mij iets te synthetisch (soms ben ik wel praktisch!), ik hou meer van pure materialen zoals wol, linnen en dat soort spul.

Gisteren bedacht ik trouwens dat ik op de plek van de mooie opgeknapte oude vitrinekast eigenlijk wel de oude dichte smalle kast van boven wil hebben.. En ja Gert heeft gelijk als hij zegt dat die mooie oude vitrinekast prachtig past in het totaalplaatje van onze woonkamer, maar die andere kast zal er ook geweldig staan, die geeft net even een andere sfeer, net even stoerder..

 vitrinekast

Toen ik net toch met de camera liep heb ik dus gelijk maar wat foto’s van de vitrinekast gemaakt, hij is een beetje te groot voor op m’n marktkraam (klik) maar ik zet ‘m er naast. Wie weet is er iemand die ‘m (terecht) prachtig vindt en er een mooie plek voor heeft :–))

deur  geloogd deurtjestopflessen  3ruits

Ik heb direct ook een aantal oude, maar gave stopflessen en een oud geloogd paneeldeurtje op m’n kraam (klik) gezet en een paar spullen in prijs verlaagd.

Een paar weken geleden hebben we nieuwe gordijnen besteld voor de woonkamer, wat een klus.. niet het kiezen, want Gert en ik waren het er al direct bij het zien van de diverse stalen over eens welke we absoluut het mooist vonden, maar het prijskaartje deed me toch lang twijfelen. Ik heb altijd alle gordijnen zelfgemaakt, de stof kocht ik vaak op de markt,  ik heb alles bij elkaar uren achter de naaimachine gezeten! Ik heb trouwens één keer wel gordijnen laten maken, dat was 15 jaar geleden een speciale aanbieding bij het welbekende Hollandse warenhuis.. Maar datzelfde warenhuis heeft niet de stoffen die ik nu zo mooi vind. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en zijn de stoere, dikke linnen gordijnen besteld. Het zal de stoere, sobere sfeer hier helemaal af maken en bovendien heb ik de energie niet om nu tientallen meters stof om te toveren tot over -en vouwgordijnen!

Nog even geduld, gelukkig heb ik een stofstaal liggen, die ik er af en toe bij kan pakken om alvast voor te genieten..

maandag 3 november 2014

erkenning

of toch niet…

Het is herfst, officieel dan hè.. want dit weekend leek het er echt niet op, maar mij hoor je niet klagen hoor. Ik had zo’n warm weekend nou net even nodig. Niet dat het echt iets oplost, maar het pept toch een beetje op.

stel

Ik ben moe, al tientallen jaren, extreem moe zelfs. Er is geen aanwijsbare oorzaak te vinden, maar dat het een beperking is is wel duidelijk, dus kreeg ik vorig jaar zwart op wit de diagnose CVS (Chronisch Vermoedheids Syndroom). Diverse ‘behandelingen’ later zijn we er achter dat ik behoor dat de groep patiënten die geen baat hebben bij de aangeboden therapieën. Dat is balen, vreselijk balen, ik had zo gehoopt dat ik op de één of andere manier een steuntje in de rug zou krijgen, zodat ik daarna een bepaalde balans kan vinden waardoor ik op den duur op een redelijk niveau weer kan functioneren. Die droom kwam niet uit, het hele traject heeft me zelfs uiteindelijk alleen maar meer moeheid opgeleverd.

dorp

Het UWV benadert de zaak puur theoretisch. Er is niet aanwijsbaar/meetbaar iets mis en bovendien is niet 100% zeker dat mijn belastbaarheid de komende 5 jaar zo laag blijft dus van afkeuren is geen sprake. Dat was een harde slag… de strijd voor erkenning van de ziekte CVS is duidelijk nog niet gestreden. De medische wereld stelt wel de diagnose maar de overheid (UWV) heeft z’n theorieën daar nog niet op aangepast. 

herfsthuisjes

Uit mijn dossier was wel duidelijk dat de problemen na al die tientallen jaren nog niets verandert zijn, maar toch.. er blijft een kans dat het de komende 5 jaar wél gaat veranderen. Oké men gaf wel aan dat dat dat niet te verwachten valt, maar de káns is er weldegelijk… en bovendien zo werd mij verteld, ze beoordelen een aanvraag niet op individuele inspanningen en ervaringen van de patiënt maar op de algemene feiten.

mosopstam

‘Wat moet ik nu nog dan?’ vroeg ik ze.. daar kreeg ik geen antwoord op..

Totaal leeggezogen had ik het die week niet zo best, weer moest ik aan de slag met ‘loslaten’. Maar zo langzamerhand héb ik alles waar ik in geloofde al losgelaten, wat blijft er nog over? Ik ben best positief maar mijn leven wordt erg leeg zo, werk, sociale contacten, hobby’s.. al die dingen kosten energie en die heb ik niet.
Er is niets wat ik kan doen wat me energie óplevert.. niets dan heel omzichtig en gepland mijn dagen doorbrengen in rust en orde. Uiteindelijk hoop ik dan toch eens weer een niveau te bereiken waarop ik wel weer wat extra's zal kunnen ondernemen.

solo

Dat heerlijke weekend was voor mij een verademing, na al mijn frustraties, vragen en tranen kon ik met een redelijk rustig gemoed (dat zei mijn opa altijd :–)) genieten van de warmte, zaterdag gewoon op ons eigen landgoed en zondag in de bossen rond onze stad.


flat

meringue

Zittend op de grond, of languit op mijn buik heb ik mijn camera weer eens flink laten klikken. En ik had er lol in! Toen thuis bleek dat van de 219 kliks er zo’n 200 rechtstreeks de prullenbak in konden en de rest ook niet helemaal perfect was, had ik tóch een soort glorieus gevoel. Ik hád tenminste weer plezier in het fotograferen, dat plezier was ik de laatste maanden behoorlijk kwijt doordat ik zo’n moeite had met het technische aspect, de instellingen die nodig waren om precies dat vast te leggen wat ik voor ogen had wist ik gewoonweg niet te vinden.

porselein

Dus… dit weekend heeft me enorm veel energie gekost, want twee uur in het bos is echt veel te lang ;–) maar door mijn tranen heen heb ik gevoeld dat ik nog steeds heel blij kan worden van kleine dingen. Ook al krijg ik ze net niet scherp op de foto..
Hoe het in de praktijk allemaal verder moet weet ik niet,  ik ga proberen om me niet te laten forceren, maar op mijn eigen gevoel te vertrouwen..

weide

Net als deze megapaddenstoel (ong. 20 cm doorsnee!), sta ik op de grens van schaduw en licht. Niet in het donker en niet vol in het licht.. een betere plek is er eigenlijk niet. Zo helemaal alleen zou ik trouwens niet in het leven willen staan.

veel

toch is zo dichtbevolkt als hier voor mij ook geen optie,

 licht

symbolisch gezien is dit waar ik me goed bij voel, dichtbij mijn gezin en op kleine afstand maar tegelijk redelijk in de buurt van familie en vrienden. Het warme zonlicht in de achtergrond maakt het plaatje compleet…

maandag 20 oktober 2014

kennismaken

met Sofie…

Het leven hier THUIS staat momenteel vooral in het teken van een nieuwe huisgenoot.

Sofie

Sinds een paar dagen huppelt kitten Sofie hier rond en dat is voor honden(liefhebbers) een totaal nieuwe ervaring. Ja wíj zijn compleet in love, maar dat ligt voor Guus en Finn iets anders ;–)) Zij zien de lol er nog niet echt van in, voorlopig houden we de beestenboel dus maar een beetje gescheiden.

Nieuwsgierig

Af en toe wat snuffelen en vanaf een afstand naar elkaar kijken is voor nu genoeg, ondertussen zijn we er wel druk mee te zorgen dat iedereen genoeg aandacht krijgt.

Vacht

Eén ding is zeker. deze kleine dame en ik hebben een gezamenlijke hobby.. zonnestralen vangen!

 3 4.35
1
6

Sofie is vooral grijs net als haar vader, maar hier en daar heeft ze een lichte, crèmekleurige vlek, de kleur van haar moeder. Kijk dat ene blonde teentje :-0

maandag 13 oktober 2014

fotogeluk

100happydays…

Via instagram deelde ik 100 dagen lang elke dag een foto van iets leuks, moois of lekkers, over het algemeen werd ik er blij van, maar op sommige dagen drukte het me heel hard met mijn neus op het feit dat het leven af en toe écht niet leuk is ;-(


1-2

Als ik toch al doodmoe een paar hele slechte nachten heb, of als de migraine na 4 dagen nóg niet afzakt, dan is het een beste klus om iets ‘leuks’ te fotograferen… en toch is het gelukt!

3-11  12-20
21-28  29-37

Gewone simpele plaatjes, genomen met de aaifoon, geen bijzondere belichtingen of composities, gewoon geluk in alle eenvoud!

38-46  47-55
56-64  65-73

De tuin, onze honden, m’n dochters, een lief berichtje, zonlicht of kaarslicht, ons thuis en soms een uitstapje.. 100x een geluksmoment..

74-82  83-91
92-100

De 100happydays-challenge werd wreed doorbroken door de ‘ramp’ met de MH17, die dag geen happy day maar de vlag halfstok.. Zo’n groot drama maakt duidelijk hoe kwetsbaar het leven is en op een indringende manier werd ik me er nog eens heel erg van bewust dat het dagelijks geluk zit in de gewone kleine dingen.

1201da847ea60cc8acfc7e3d7766ec21

De 100 dagen zijn voorbij, ik plaats niet meer elke dag een foto, maar het dagelijks ‘zoeken’ naar geluk is wel een beetje ingesleten in mijn systeem en ik hoop dat dat zo blijft.

Bewust leven, bewust genieten… elke dag!

vrijdag 3 oktober 2014

verliefd

op een stoel…

Gisteren ging ik met mezelf op pad, gewoon even er uit. Ik ben graag thuis, maar soms wil ik echt even weg. Dus reed ik op m’n gemak naar een groot tuincentrum in onze buurstad, tot mijn verbazing waren ze daar al bezig de kerstafdeling op te tuigen.. ik doe nog steeds mijn best de zomer vast te houden en de pepernoten te negeren, dus ik was daar heel snel weer weg :–)
Terug naar huis dan maar,  maar wel met een omweg, een bezoek aan een woonwinkel in ons buurdorp zou me de ‘kerstschrik’  wel doen vergeten… En inderdaad dát lukte uitstekend! Ik werd daar namelijk smoorverliefd.. op een stoel.

Afgelopen weekend zette Gert de wanden van de woonkamer in de kalkverf die we tijdens het open huis bij Minke (Eden interieur) bestelden. Helemaal blij zijn we met het resultaat, zeker nu die nieuwe stoel waar ik halsoverkop verliefd op werd in onze woonkamer staat!

stoel

Die nieuwe stoel kon er natuurlijk niet zomaar in, daarvoor moest plek gemaakt worden. Dus staat bovenstaande stoel te koop (klik). Heel soms gaat dat zo, dan moet iets wat nog bijna nieuw is toch plaats maken. Deze stoel kochten we namelijk net een half jaar geleden bij de Potstal, het is een mooi stoer, landelijk model met een losse hoes en hij zit prima, maar in ons kleine huis leek ie veel groter dan in de winkel..

Misschien heb jij interesse en plek voor deze bijna nieuwe stoel of ben je er misschien wel zomaar verliefd op geworden :–))) VERKOCHT!

donderdag 2 oktober 2014

gevonden

en gewonnen…

Een tijdje terug ontdekte ik via via de blog van Anita, de Meidenmuts en toevallig was dat net in de periode dat ze een winactie organiseerde. Ik doe maar zelden mee met zulke acties want ik ben niet zo’n liefhebber van veel spulletjes in huis. Je kunt iets wel heel leuk vinden maar als je dan vervolgens geen plek hebt waar het goed tot zijn recht komt dan is het toch sneu. Bovendien zijn er zat bloggers die zich wel fijn voelen in een vol huis, dus dan gun ik hun de kans om te winnen .Maar soms kan ik het toch niet laten en doe ik toch mee, als het weg te geven item bijvoorbeeld heel sto(b)er is :–))

kadootje

En echt waar.. ik won nog ook!!

 pakje jutetouw

En zo kon het gebeuren dat ik gisteren na een bezoek aan de tandarts, het lichtje ontstak en heerlijk met een boek op de boek kroop om alle opgebouwde spanning af te laten glijden. Ik had alleen maar een controle-afspraak maar o wat zie ik altijd tegen die bezoekjes op.

sober

Anita, bedankt voor dit kadootje, het past prima bij m’n boek ;–)

vrijdag 19 september 2014

inspiratie

sfeer voor thuis…

De tijd vliegt, de zomer loopt op z’n eind en wat heb ik genoten van de warme zon afgelopen week! Toch is de tijd van een volle kapstok met zomer -én herfstjassen weer aangebroken. Ik zit veel thuis dus ik heb er geen last van maar als je ‘s morgens op tijd de deur uit moet dan is het echt behoorlijk fris. 

4474.40

Ach en al ben ik een zomermens en vind ik het echt het allerfijnst om gewoon zonder jas zomaar naar buiten te kunnen lopen, ik zie ook echt wel het mooie van de herfst. De prachtige kleuren in de natuur en binnen de gezelligheid met kaarsen, kussens en plaids.
Heerlijk is het om in deze tijd op allerlei manieren sfeer te proeven en inspiratie op te doen bij anderen.
Dus gaan wij dit weekend naar het open huis van Minke (Eden Interieur) en over 2 weken mogen we op uitnodiging van Karin (De Tuinkamer) naar de woonbeurs, veel te vermoeiend zulke dingen, maar zoooo leuk :–)))

12909773-0

Ook staat een bezoekje aan De Freules in de agenda, deze brocantedames uit mijn eigen omgeving hebben weer allerlei moois verzameld en hun open dagen zijn elke keer zo inspirerend dat het gewoon een ‘moetje’ voor me is om daar even (of iets langer) rond te kijken. Het liefst doe ik dat op de vrijdagmorgen, maar dat lukt deze keer niet,  dus ik hoop op de zaterdag.
Ik merk trouwens aan de drukte bij mijn marktkraam dat er veel mensen bezig zijn de boel binnenshuis weer op te leuken, altijd fijn om te weten dat mijn mooie spullen een in ander huis ook weer worden gewaardeerd!