maandag 1 februari 2010

New York

Vorige week stond in het teken van de Mini! Maar dat was niet het enige wat mij bezighield....
Het 'gewone' leven ging natuurlijk ook door met alle daarbij behorende zaken, boodschappen, wassen en strijken, overhoren, sociale contacten enz.enz.enz.
Èn... het was de week van voorbereidingen voor de studiereis van Rianne naar New York!!
Een prachtige kans die ze met beide handen aangreep, want Frankrijk, Italie of Griekenland.. dat ligt binnen handbereik, maar New York is in onze ogen toch een heel ander verhaal!
Natuurlijk was deze moeder het er helemaal mee eens.. als je graag mee wilt moet je dat doen meis..
maar pffff .. Amerika, aanslagen, oceaan, 8 uur vliegen, grooote stad, (on)veiligheid... LOSLATEN...
Niks laten merken, meedenken over wat er mee moet, pasfoto's keuren voor op het paspoort, dollarkoers bekijken, meehelpen koffer inpakken...
Totdat dochterlief zo'n 3 dagen voor vertrek de kriebels krijgt, huilbuien, besef van wat er allemaal fout kan gaan en dat ze wel erg ver weg gaat..
Samen hebben we gehuild, alles besproken en gerelativeerd, kalmeringspilletjes geregeld via de huisarts en elkaar veel geknuffeld!
Dat hielp (zowel haar als mij).
Zaterdag was het zover, we hebben haar naar Schiphol gebracht, met 50 man (46 studenten en 4 docenten) verblijven ze 6 dagen in the Big Apple....
Na een stevige knuffel en een dikke kus hebben we Rianne uitgezwaaid..
Daar gaat ze, weer een grote stap richting de zelfstandigheid.
Via m'n eigen laptop wist ik diezelfde avond nog dat ze veilig waren geland! Ruim voordat ze me enthousiast sms-te en later ook nog belde!
Geniet ervan meis , het is je van harte gegund! (Maar ik zal blij zijn als je weer veilig thuis bent.)

25 opmerkingen:

* zei

OOH meid ik krijg kippevel en bijna een hartverzaking, moet er nog niet aan denken en onze meiss is 13 maar ik weet die wil ook de wijde wereld verkennen, ik voel het nu al..... Wat dapper van jou, petje af en wat heerlijk internet zodat je weet dat ze veilig geland zijn.pffffffff een moeder hart en loslaten van je kind.

liefs bellavien

Elly zei

Pfff.... dat is nou het proces dat loslaten heet! Als ze klein zijn zijn het nog de kleine dingen, maar dit is toch wel het grotere werk! Ik vond het al een hele stap dat m'n oudste dit jaar naar het middelbare onderwijs ging, maar dit gaat toch wel een hele stap verder! Kan me voorstellen dat er tranen zijn gevloeid, het is niet niks. Maar oh, wat zal ze met verhalen thuiskomen! Een ervaring voor het leven. En ach ze zijn met een hele groep, dus dat is ook een fijne geruststelling. Voor je het weet staat ze weer voor je neus !

peet zei

Hè ik heb het toch met enige kippevel gelezen ...Wat lijkt me dat toch moeilijk .
Maar het is een hele mooie kans om wat van de wereld te zien ! Ik hoop dat ze er van geniet , enne jij ook !??!!
Tim ( 15 ) de oudste , die wil bij de Luchtmacht en moet nu zijn profiel kiezen wat past er het beste bij de richting die hij daar wil opgaan ..maar ik krijg een knoop in me buik als ik eraan denk waar hij ter wereld hij kan terecht kan komen ...gelukkig is het nog niet zover .( voorlopig kan hij vandaag niet naar school komen de wegen zijn gewoon glijbanen hier vandaag !)
Groetjes Peet

jojo's wereld zei

Ik wou dat ik die mogelijkheid had toen ik nog zo jong was. Niet dat ik oud ben maar toch.
Ik hoop dat ze de tijd van haar leven heeft.
En er heel veel van leert.
Hopelijk geniet je met volle teugen met haar mee en is ze gauw weer thuis.
Groetjes Jolanda

seasons of my house zei

Oh gut, ik ben nog maar net begonnen met loslaten en da's bij een knul van 9 jaar nog heel overzichtelijk, (zelluf naar school, zelluf een boodschap doen) maar ik hou me vast als straks de middelbare school komt. Stappen, vriendinnen pfffff en dan ook nog een zulke reizen. Maar wel een geweldige week voor je dochter, zul je wel horen als ze thuiskomt, want NY is geweldig!
Fijne dag,
Karin

Karin zei

Loslaten is zo moeilijk, we moeten het touwtje steeds ietsje meer laten vieren. Het zal een geweldige ervaring voor je dochter zijn, maar ik begrijp zo goed jouw gevoel. New York is inderdaad wel erg ver dan.
groetjes, Karin

Claudia B. zei

Weet je dat ik dit gewoon met tranen in mijn ogen heb zitten lezen! Onze dochter is nu bijna 16 en wil graag dit jaar een paar dagen alleen met vriedinnen op vakantie, weliswaar gewoon in nederland maar toch.... ooooohhhh loslaten is zoooo moeilijk. Ik weet dat het moet maar makkelijk... nee dat is het zeker niet.

Hoop dat je meisje het enorm naar haar zin heeft en dat ze vol enthousiaste verhalen terugkomt, heerlijk voor haar en dan ook weer heerlijk voor jou :-)

Bienvenue zei

Geweldig dat je meissie deze studiereis mag en kan maken. Maar ook mijn moedergevoel krijgt kriebels hoor, dit is wel heel veel loslaten in één keer!

Pink Princess zei

Weet je, ik heb geen kinderen. Maar ik ben wel een kind van mijn moeder (ze is overleden)Ik kan me indenken dat het voor een moeder heel moeilijk is haar kind "los te laten" Ik ben trots op je meis. Trots dat je haar haar leven laat leiden en haar de kans geeft deze geweldige ervaring op te doen. Het is altijd een hele grote wens van mij geweest om naar Amerika te gaan. Toen mam nog leefde mocht ik nooit (heel lang verhaal) Toen ze was overleden heb IK de overstap naar de USA gemaakt, in mn uppie. EN oh wat een ervaring was dat, een wens die eindelijk uitkwam: ALLEEN op reis, alleen die ervaring opdoen, alleen .....maar nooit eenzaam.

Sterkte, en ik ben er zeker van dat je dochter je heel dankbaar is dat JIJ haar die kans niet hebt ontnomen ♥

oma leentje zei

Wat een lot hebben moeders toch he?
Maar ach meid die stad valt echt mee.
Ben er vorig jaar geweest .
Echt een ervaring en ik weet zeker als ze terug is ze zo vol van NY is. Wij hebben ons geen minuut onveilig gevoeld. Op iedere hoek staan politie agenten. En de mensen zijn zeer vriendelijk (echt of gemaakt dat maakt niet uit)Maak je geen zorgen. Komt allemaal goed. En ga maar alvast sparen want ik weet zeker dat je het allemaal heel graag zelf een keer wil zien.
Een dikke knuffel van een moeder die het allemaal begrijpt.

Mayflower zei

Hoi Corine, wat ontzettend moeilijk hè dat loslaten. Gelukkig gaat het niet in één keer, maar stapje voor stapje en soms in één keer een wat grotere stap. Maar hoe groot die stapjes ook zijn het blijft altijd moeilijk.
Maar het zal ongetwijfeld ook een fantastische ervaring voor je dochter zijn en voor je het weet sluit je haar weer in je armen en kwebbelt ze 100-uit over alles wat ze daar heeft meegemaakt.
Lieve groet, Mea

Roelien zei

Pfff, dat is loslaten in het kwadraat.
Komt helemaal goed als je haar weer in je armen sluit en alle verhalen hoort.
Geweldige ervaring voor haar en een virtuele knuffel voor de supermama die haar dit gunt!
Groet Roelien

Hannekie zei

wow wat een geweldiege kans. maar ja dat moederhart he.
mijn zoon gaat deze zomer drie weken naar curacao. ik zie hem al in de cel belanden omdat er iemand iets in zijn koffer heeft gedaan. maar ik zeg niets. voor hem is het leuk....
ben benieuwd hoe ze het heeft in NY.
gr hannie

La Maison zei

Boeken kan ik erover schrijven. Als ik je verhaal lees komt mijn eigen angst weer boven, maar ik kan je geruststellen hoor, Rianne komt vol van alle ervaringen en met veel mooie verhalen weer thuis. Ik spreek uit ervaring ik heb 2 dochters die al op eigen benen staan, maar dat had wel wat voeten in de aarde. Moeder (en zorgzaam) blijf je je hele leven.

Welkom bij De sfeer van Toen zei

Super dat ze naar de Big Apple is! Zo`n kans moet je met beide handen aanpakken als je jong bent. En dat moedergevoel, ik heb d`r nog niet zo oud, maar kan het mij wel voorstellen dat het flink slikken is!

Groetjes van Petra

Home and Lifestyle zei

Nou, ik sluit mij bij de andere moeders aan. Met twee dochters van 15 en 12 komt dat loslaten inderdaad steeds meer in beeld. Voor Rianne is het wel een superleuke ervaring, ik ben heel benieuwd hoe ze het allemaal vindt!

Veel wassen, strijken, boodschappen doen deze week, dan gaan de dagen voor je gevoel misschien wel iets sneller voorbij!

Groetjes, Ingrid

Berna zei

Ik voel helemaal met je mee. Wat is loslaten moeilijk he? Mijn kinders wonen inmiddels niet meer thuis. De loslaatfase is redelijk voorbij maar nu beginnen de zorgen om de kleinkinderen. Brrrr.
Gelukkig is je dochter niet alleen en volgende week om deze tijd weer thuis. Lang leve de contactmogelijkheid via internet!

Granny's Place zei

Moeilijk hoor!!! Ik heb een zoon van 14, is toch wat anders.. sta nog niet voor dit soort gebeurtenissen. Maar wel een prachtkans New York ben er zelf geweest en heb er vreselijk genoten!!
Groetjes Madelon

lia zei

Ja meid dat loslaten is moeilijk. Maar nu klink ik misschien wel héél oud, maar echt dat loslaten gaat steeds beter. Al blijf je ook levenslang zorgen houden bij wat ze zoal doen. Dat heet moederschap.
Maar weet zeker dat ze daar de tijd van haar leven heeft. En straks heel veel mooie verhalen heeft te vertellen. En voor je het weet is de week om.

lieve groet Lia

kienkele zei

Hoi Corine, dank je wel voor je lieve berichtje. Ben inderdaad even een tijdje uit de running geweest. Had een zeer heftige aanval van chondrocalcinosis in mijn rechter knie, en moest absolute rust houden. Kon dus ook niet achter de computer zitten, want dan stond mijn been in een verkeerde stand. Ben sinds het weekend gelukkig weer wat mobieler, en druk aan het bijlezen. Heb dus vandaag ook jouw MINI-verhaal gelezen, kind, wat heerlijk voor je, en ik spreek natuurlijk uit ervaring. Ik heb sinds september een pepper-white met zwart dak, spiegels en en strepen op de motorkap (nee mevrouw, dat zijn bonnet-stripes!!). Wat zul je genieten zeg, ik wens je heel veel veilige kilometers. Ik ga morgen maar eens proberen of ik weer in die van mij kan rijden. Ik ga in het vervolg vast aan je denken als ik in de mijne stap, en dan met een glimlach op mijn gezicht.
Enneh, binnenkort ben ik weer present in blogland hoor!
lieve groetjes, Tineke

Corina zei

Loslaten is het moeilijkste wat er is en dan zo ver weg.
Mijn oudste dochter ging toen ze 16 was een week naar Rome op studiereis...ik was zo blij dat ze weer thuis was!!!
Groetjes Corina

my day zei

Hoi Corine,
jeetje helemaal naar New York wat een ervaring voor haar. Ja meis, jij moet niet alleen haar loslaten maar zij natuurlijk ook jou en dat valt ook niet mee denk ik. Ze zal het vast geweldig naar haar zin hebben en ook blij zijn als ze je straks weer heerlijk kan knuffelen.
Lieve groetjes, Ingrid.

brocante roos zei

Een prachtige kans om iets van de wereld te zien (en gelukkig is er begeleiding mee). Kan me voorstellen dat je de dagen aftelt tot ze weer veilig thuis is. Ze zal wel heel veel te vertellen hebben...

Groetjes Marjan

Wondelgijn zei

Wat een geweldige kans!! Ik ben benieuwd hoe ze het gehad heeft in the Big Apple! Spannend hoor!!!

Mama Monique zei

Sjonge, jonge... ben even niet bij je langs geweest en wat lees ik nu toch allemaal? Wat heb je in een kleine tijd een hoop verandering door gemaakt? Ik zeg werk, carrière, Mini, kapster en nu Amerika? Gelukkig zijn het allemaal positieve veranderigen, toch?

Wens je graag alvast een fijne, rustige week toe. Geniet!