zondag 23 oktober 2011

in mineur

vanuit een dal…

Het gaat niet, niet zoals ik het wil. Ik wist dat het eraan zat te komen, elke herfst is het raak. Het vochtige weer en de kou beroven me in rap tempo van de laatste restjes energie die de zon me in de (voor-en na)zomer leverde. Mijn lichaam voelt als een verzameling losse lichaamsdelen, niet als een soepel geheel, maar strak en stram, zwaar, log en pijnlijk.. Mijn spieren zetten zich schrap, alles slaat vast en als toef op het geheel krijg ik vreselijke hoofdpijn.

Jaren loop ik al te sukkelen met m’n vermoeidheid en aanverwante zaken, je blijft hopen dat het ooit beter zal gaan, je grijpt allerlei strohalmen..en bent eigenlijk niet eens meer teleurgesteld als een behandeling die bij anderen wonderen verricht, bij jou niets uithaalt..

En toch..ik ben het zo zat! Ik wil niet dat man en kinderen beperkt worden in hun levensgenot door mijn gebrekkige energiehuishouding. Dus ga ik zo lang mogelijk ‘gewoon’ door en plan ik de benodigde extra rust in als er iets ‘heftigs’ te gebeuren staat, want anders loopt het echt fout. Tot zover geen probleem, dit kan ik hebben. Maar…

Zaterdagmorgen, ik word wakker met hoofdpijn, flinke hoofdpijn, een plas en een kop thee verder besef ik dat het migraine wordt/is. Met een stevige pil kruip ik terug in bed.. Ik suf wat in en word weer wakker, met hevige migraine (dat wist ik al) én met kramp in m’n buik.. ongesteld.. Nee, niet vandaag! Dat kan er nou net niet meer bij! We gaan uit vanavond…we hebben kaarten voor de musical Miss Saigon…

Ik wil, ik wil, ik wil! We gaan gewoon! Het moet! Gert heeft er zo’n zin in (ja ik ook, maar nu even niet), dus vol met pillen vertrekken we rond 4 uur naar Utrecht, in de auto word ik even heel beroerd als ik naar een sms-je tuur, maar dat trekt gelukkig weg. We parkeren de auto bij het theater en lopen hand in hand (lekker stevig) dwars door de stad naar ons besproken tafeltje bij Prêt à Porter (een aanrader, ondanks alle ellende aten we daar HEERLIJK!). Verzadigd en verkwikt lopen we in rap tempo terug naar het theater waar we bijna direct de zaal in kunnen.

Ik ben blij dat ik zit. De musical is heftig, maar gaaf! Het is in mijn toestand moeilijk om alles helder te zien en te horen, maar Gert geniet naast me :) In de pauze werk ik gauw nog een pil naar binnen en dan gaan we op voor de tweede helft. Maar daar gaat het fout..tijdens een drukke, heftige, lawaaiige scene breekt het zweet me uit..op de tast vind ik m’n flesje water..stiekum giet ik wat koud water op m’n polsen en in m’n nek.. gelukkig..er volgt een rustige scene, ik kom wat bij! Totdat het publiek na een ontroerend lied uitbundig klapt..al dat lawaai..mijn evenwichtsorgaan is niet in balans..ik voel dat ik wegzak.. maar ik wil, ik wil, ik wil erbij blijven.. Ik vecht en het lukt!

Zodra het doek valt, fluister ik tegen Gert dat ik vast naar de hal ga en ik begin te lopen… Even later kom ik bij, ik zit op de grond, Gert zit achter me, hij fluistert wat geruststellende woorden en maakt met een natte doek m’n hoofd en polsen fris..

Waar we zijn? Hoe ik daar ben gekomen? Het schijnt dat ik de zaal in sneltreinvaart ben uitgelopen met Gert achter me aan en dat hij me nog net op kon vangen in de hal. Dankzij vriendelijk personeel heeft hij me nog voor de massa de zaal uit kwam naar een rustige kamer kunnen dragen… Ik weet er niks van…

Ach en weetje, op zich is dat flauw vallen niet zo erg, het gebeurt me regelmatig en meestal gelukkig gewoon thuis, ik voel het wel aankomen en zorg dan dat ik zit of lig en ik kom vanzelf weer bij. Maar juist als ik niet thuis ben en ik het gevecht aanga om erbij te blijven, juist dan gaat het fout.. en dan duurt het dagen voor ik weer in m’n gewone doen ben. Dan ben ik echt over alle grenzen heen gegaan, nergens meer een restje energie te vinden. Volledig gesloopt hang ik wat rond.

En dát is dus waar ik zo van baal! Gaan we samen een heerlijke avond uit, blijft ie alsnog in je geheugen hangen als die avond dat het helemaal fout ging en in plaats van een zondag lekker samen nagenieten, hang ik geradbraakt en huilerig in de stoel en is Gert ontroerend lief, maar ook wat van slag…

M’n camera ligt werkloos op tafel vandaag, een verhaal zonder plaatje dus…

38 opmerkingen:

Tanja zei

Och meis, waarom voel je toch zo schuldig, ik denk dat jouw Gert het allerliefste is en het ook heel goed begrijpt. Je kunt er niets aan doen Corine, misschien toch de volgende keer echt zeggen dat het niet gaat lukken om mee te gaan. Je hoeft juist tegenover jouw Gert je toch niet groter voor te doen. Hij weet toch dat je een heel mooi en eerlijk mens bent.

Voor nu geef ik je even een aai over je bol, sterkte meis

Heel veel liefs
Tanja

Home and Lifestyle zei

Jeetje Corine, er spreekt machteloosheid uit je woorden...je wil zo graag anders, maar je lichaam is je de baas! En dat al jaren! Wijze woorden als luister naar je lichaam hoef ik je niet te geven, dat weet je zelf als geen ander maar het is vreselijk balen! Je gezondheid is zó belangrijk en als dat je helemaal uit je doen haalt is dat gewoon ontzettend SH*T!

Sterkte meid...ik wens je een spoedig herstel! En misschien is een tweede bezoek aan Miss Saigon een optie om deze herinnering weg te wissen (deze musical wil ik overigens ook héél graag bijwonen)!

Een lieve en warme groet, Ingrid

Mirjam zei

Lieve Corine,
Wat naar voor je dat het zo mis ging gisteravond. Je had je zo op deze avond verheugd, voor jezelf en ook voor Gert. Maar je kunt misschien beter wat eerder naar de signalen van je lijf luisteren (alsof je dat zelf niet weet), je hebt maar één lijf en daar moet je zuinig op zijn, toch?
Gert zal het met me eens zijn, dat geloof ik oprecht, en dat weet jij ook wel. Ik weet een klein beetje wat migraine is, heb daar zelf een paar keer (slechts) per jaar een aanval van en het doet vreselijk pijn, dat weet ik... Ik leef en voel met je mee, maar voel je niet schuldig als je lijf niet hetzelfde wil als jij...
Doe je het nu rustig aan?
Lieve groetjes,
Mirjam

Colin zei

Machteloos en gefrustreerd als je lichaam niet doet wat je wil, zeker op de momenten dat je gewoon even samen wil genieten (ik noem 'm dan ook niet voor niets 'de bouwval'). Gelukkig weet die lieve Gert gelijk te handelen maar balen is het natuurlijk wel.

Ik zeg: Miss Saigon gewoon een 2e keer samen bezoeken en voor nu maar gewoon even bijkomen. Sterkte en vergeet niet een beetje op jezelf te passen! Liefs, Colin

It's me zei

Pfff Corine wat een verhaal.....wat naar ook...pas je wel een beetje op jezelf !!...liefs van mij..sterkte...xxx...

Kom Achterom zei

Dit is dikke Shit!!!!
ik kan er niets anders van maken!!!
Dat lijf moest je soms kunnen inruilen bij de hema zeg ik altijd! bah bah bah dan wil ik een nieuwe met van die mooie slanke benen en zo'n mooie gestyleerde kop!!
en dan gewoon verstand op nul!!
Mijn lijf kampt met de zelfde shit al jij fybro migraine en lipoedeem.
en als klap op de vuurpeil kreeg mijn oudste deze week te horen dat ze het ook heeft!! oooh ik jank even een potje met je mee!!
maar goed de boel maar weer bij elkaar rapen hoor en maar weer verder.
lieverd een dikke knuf en sorry dat ik me zo heb laten gaan maar ik kon het na jou verhaal even niet meer inhouden!!
nogmaals een hele dikke tuut
Yolanda

Room Seventeen zei

Jemig wat een ellende Corine. Het was natuurlijk ook geen fijne combi, migraine én een drukke voorstelling. Maar pffft, ik weet hoe je je voelt, heb zelf ook giga veel hoofdpijn en regelmatig migraine. Vooral nu in het najaar is het weer flink raak. Met veel pijnstillers blijf ik op de been, maar als het echt niet meer gaat moet ik m'n bed in. Bah, het is zo ontzettend balen als je gezondheid je in de steek laat. Ik hoop in ieder geval dat je snel weer opknapt!
Lieve groet, Hennie

Franse Lelie zei

Lieve Corine, sterkte, meer kan ik je niet wensen van deze plek. Luister naar je lijf, hoe vervelend dat ook is, en geniet van de mooie momentjes die er straks als je je weer wat beter voelt weer zullen zijn. Samen met je fantastische man, lieve groet

Amy zei

Ja hier ook nog een migraine-patient ,ook een maandelijks iets ,tegenwoordig 2x per maand ,ik baal er dan ook stevig van
Vindt het knap dat je toch nog doorgezet hebt ,je hebt het toch maar gedaan !
en nu een paar dagen bijkomen
Waardeloos he ,als je je zo ellendig voelt ,ik wens je veel sterkte !
Gr amy

lia zei

Ach meissie.... Ik weet natuurlijk een beetje hoe jij je voelt. De kou die een aanslag op je lichaam doet. Maar gelukkig kan ik over dat flauwvallen niet meepraten. Alleen wel sinds kort wat er door Gert heengaat als hij dat ziet gebeuren. Maar ik weet dat jij gewoon jezelf mag zijn bij Gert, en dat is toch een hele geruststelling. En die musical, die ga je gewoon nog een keer overdoen....
Ik hoop dat je snel opknapt, liefs Lia

Lynda zei

ooo Corine, vrouw......wees niet zo hard voor jezelf!!!! Toegeven aan iets is het allermoeilijkste maar je er tegen evrzetten ONDOENLIJK!!!!
Zorg voor jezelf...doe voorzichtig!!

Liefs,
Lynda

G-style zei

Och jeetje, dit is wel erg hoor , deze periode weer dat je zo weinig energie hebt en dan ook nog dar flauw vallen op een avond die leuk hoort te zijn.

Ik wens je heel veel sterkte toe de komende tijd , doe rustig aan maar dat doe je vast wel ....

lieve groet Gea

faire un songe zei

Kom op Corine.. stop met je schuldig voelen.. je kan er niets aan doen....Het is shit.. maar je hebt dit niet gewild en niet in de hand..en geprobeerd er het beste van te maken.. dat is niet gelukt.. helaas...pak je zelf bij elkaar en kijk vooruit dit is geweest je hebt er van geleerd.. Gert was er op je op te vangen... En als het andersom geweest was had je hetzelfde gedaan...
Snap dat je je afschuwelijk voelt... probeer beetje bij beetje voorzichtig weer wat energie terug te krijgen.. en bewaak je grens...laat Gert lief zijn voor je... je bent het waard...
Ohh wat klink ik streng.. bedoel het goed hoor...!!
Liefs en pas goed op jezelf...
XX

Brabbels en Kiekjes zei

Misschien is eraan toegeven een beter optie dan er tegen te vechten Meid..
Eigenlijk zeg je het zelf al.. "als ik het gevecht aan ga, gaat het juist fout..!"

Laat je mannetje goed voor je zorgen en wees jij niet zo streng voor jezelf!
Je zult zien dat dat werkt. Je bent een mooi mens en dat perfectionisme is niet altijd even fijn, niet voor jezelf en ook niet voor degene dicht bij je...

Nu pas op de plaats, en accu bijladen, voordat je verder gaat.

Liefs,

Nieneke zei

Poeh...wat moet ik zeggen??? Heel veel sterkte. (het voelt een beetje als te kort schieten...)
Liefs, Nieneke

Anita zei

(zucht) ik zeg even niet zo veel ...
Pffff wat HERKENBAAR hier precies hetzelfde probleem inclusief migraine ;-)
Grenzen verleggen en vooral herkennen zo moeilijk en frustrerend. Een lijf wat niet wil wat jij wilt. Wat je gewoon in de steek laat, protesteert tot hier en niet verder. Lieve Corine, ik voel met je mee !!!!!
Een virtuele knuffel van mij komtie xxx

Makkie zei

Bah wat naar voor jullie. Lastig he die grenzen en hoe je ze bewaakt. Ik hoop dat je snel weer wat bijtrekt!
Hartelijks

Jeanette zei

Hè wat naar allemaal, en zo moeilijk om hier de juiste weg in te vinden. Ik ben het zo eens met de reactie van Lynda. Ik heb dan geen migraine maar wel eens paniekaanvallen in gesloten ruimtes. Ik ken heel erg dat gevoel van dit wil ik niet dit wil ik niet maar juist dan gebeurt het wel. je zet jezelf opzij omdat je er zo graag voor gert wil zijn je wil zijn avond ook niet verpesten en dat zijn allemaal van die dingen die het toch erger maken. Soms is het beter om van te voren niet te weten dat je uit gaat. Zo spontaan uit gaan is voor je lichaam vaak het beste dan heb je de tijd niet om te gaan piekeren. Ik hoop dat al deze reacties je goed doen en troost geven dat het helemaal niet erg is als het gewoon allemaal even niet wil. Sterkte Corien en een dikke knuf xxx

Ans zei

Rustig aan,dan breekt het lijntje niet.
Dat is de beste remedie.
Maar ik kan heel goed begrijpen,dat je erg graag wilde,Corine.
En zeker,als het om zoiets leuks gaat.

Heel veel beterschap,hoor.

Liefs Ans

English style zei

Idd balen Corine, maar het is wel vaak zo, wil je iets heel graag dan gaat het juist fout, zal wel door de extra spanning komen wat je dan opbouwt
wens je de komende tijd Sterkte, hoop dat je snel weer opknapt
lieve groet Yvon

ria zei

Ik wens je heel veel beterschap!Denk voorlopig maar s lekker aan jezelf en laat je heerlijk verwennen!!
Lieve groet Ria

Brocanterie Derdijk zei

Wat vervelend dat je op het moment niet zo lekker in je vel zit! En dan ook nog flauwvallen terwijl dat op dat moment natuurlijk het laatste is wat je wilt. Veel sterkte en pas goed op jezelf.

Groetjes,
Esther

Kiki zei

Beste Corine,
Heel vervelend allemaal voor je. Luisteren naar je lichaam is inderdaad het beste maar ik kan me voorstellen dat je toch gaat omdat het een leuk uitje is en wie weet was het toch niet zo afgelopen. Flauwvallen is zo naar, ik herken het, voel het ook vaak aankomen, maar soms gaat het mis..Probeer als het kan vandaag even een plekje uit de wind in de zon op te zoeken om even wat energie op te laden en ik hoop echt voor je dat het wat beter zal gaan. Goed dat je het toch even van je afschrijft.
Lieve groet,
Kiki

Sjoukje zei

Wat erg voor je, ookal weet je dat het wel weer een beetje beter wordt.. Het is zwaar om te realiseren dat het toch weer terugkomt en dat je er je hele leven rekening mee moet houden. En het is zo jammer van je avondje uit... Maar super dat je zo'n lieve vent hebt die al aan zag komen dat het niet goed met je ging. Koester dat gevoel maar dat je er samen tegen aan kan en op elkaars steun kan rekenen. Misschien dat dat het negatieve van dat alles een beetje kan verzachten, ookal baal je natuurlijk....
Ik wens je een goed herstel en ik hoop dat je de draad snel weer een beetje op kunt pakken...
Veel sterkte, groetjes Sjoukje

Alle mooie dingen zei

oh Corine wat vind ik dit vervelend voor je en ook zo herkenbaar... (ja ik weet het de helft van de reacties voor mij zegt het ook) Ik heb gelukkig geen migraine maar weer andere beperkingen die ik zo veel mogelijk voor mezelf wil houden en ook een man die altijd achter me staat (een applaus voor onze mannen) en toch het niet over kunnen geven... wat zijn we toch lastig voor onszelf!
Doe jij nu maar weer rustig aan en ik denk dat Gert graag nog een keer naar de musical met je wil op een rustig moment.
groetjes
Anita
http://alle-mooie-dingen.blogspot.com/

Wendy zei

Beste Corine,

Heel veel sterkte met opknappen, hoop dat je toch weer een beetje energie terug gaat krijgen en daardoor goed de winter door komt. Je bent niet alleen met al deze ellende, dat zie je aan bovenstaande reacties en ik kan er zelf helaas ook over meepraten, zodra de blaadjes vallen word het leven anders, ieder jaar weer balen. Heel veel kracht toegewenst.

lieve groet, Wendy

Mooi zei

och Corine wat heftig zeg en wat verschrikkelijk sneu voor je! Ik ken zelf ook veel migraine. Nu ik zwanger ben heb ik heel af en toe wat hoofdpijn, maar verder gelukkig niet..soms heel onvoorstelbaar en roep ik 'ik wil altijd wel zwanger zijn!' Wat is het toch vervelend die migraine. Ik hoop dat je gauw weer wat opknapt en toch wat zonnestralen mee kan pakken, want op dinsdag na is het deze week best mooi weer. Lieve groet Karin en sterkte!

Facts and Fairytales zei

Dit is zoooo herkenbaar. Ik val welliswaar niet flauw maar het gevecht om door te gaan terwijl je lichaam zo duidelijk aangeeft dat het niet meer kan. En soms ga je dan gewoon wel door, wetend dat je daar de dagen erna flink boeten moet.
Het stomme is dat diegene die het dichtst bij ons staan, het helemaal niet van ons verwachten, ons niets kwalijk nemen als we echt niet meer kunnen. Maar ja, leer daar maar eens aan toe te geven. Het is een eeuwigdurende strijd. Ik hoop dat je je gauw weer wat beter voelt.

Lieve groet
Brigitta

Hannekie zei

tjee wat triest voor je zeg...mijn zoon heeft een energie stofwisselingsstoorins en ook ons gezin kampt al jaren met dit soort problemen. ook deze vakantie zouden we een dagje naar de efteling..maar hij kan het niet aan dus blijven we thuis...als ik jou verhaal zo lees snap ik zo goed hoe hij zich moet voelen. altijd vechten tegen iets waar niet tegen te vechten valt..je hebt gelukkig veel mensen om je heen die veel van je houden en die het vast minder erg vinden om zich bij je aan te passen dan dat jij denkt...rust maar lekker uit meis...
liefs hannie

Roelien zei

Wat ontzettend vervelend is dit....ik kan me voorstellen dat je het jammer vind. Je lichaam laat zich niet sturen en blijft de maat aangeven, terwijl we zo graag anders willen. Ik hoop dat je je gauw weer beter voelt!

Collie-Collie.com zei

Ik heb geen plaatje nodig om te begrijpen wat je bedoelt, je woorden spreken voor zich... Je lijf doet niet wat je wilt en al ben je nog zo flexibel om er mee om te gaan het is supervervelend als dat allemaal net gebeurd vlak voor en tijdens een avondje uit.

Mijn IgA is ook een gevecht met hoeveelheden energie en ontstekingen, maar ik val (gelukkig) niet flauw (is wel eens gebeurd als kind bij het prikken, maar dat heeft iedereen wel eens).

Dat flauwvallen is iets wat je zo overvalt en dat blijft aan je mooie avondje hangen en je bent gesloopt daarna... Fijn en een geluk (denk ik) dat Gert achter je aan gelopen is en je in een apart kamertje rustig kon bijkomen (zonder nieuwsgierige blikken).

Ik hoop dat je langzamerhand wel weer een beetje opknapt en dat gesloopte gevoel wegtrekt.

Geniet vandaag een beetje van het zonnetje (dit soort dagen laden me altijd op in de herfst en winter)... en doe het rustigjes aan...

Liefs, Collie

ChoCho zei

Zorg goed voor jezelf xxx

Anoniem zei

Och lieve Corien,
Wat vreselijk sneu voor je(jullie)
Ik hoop zo dat het ergste nu voorbij is en dat je snel je energie weer terug krijgt! En laat je NU wel lekker verwennen door Gert en je Kids! Dat doe je NU toch wel hè!!!!
Enne och die mucical draait nog wel een poosje hoor!
Heel veel beterschap en sterkte!!
Liefs Erika
(Bij de vorige reactie vergeten mijn naam te plaatsen maar dat was ik dus!)

Met Brocant Label zei

Jemig lieve Corine wat een verhaal, ik kan me zo voorstellen hoe rot je je gevoeld heb. Maar je kan er niks aan doen, je hebt zo je beste gedaan. Je verstand wil alles maar je lichaam werkt niet mee. Geef het rust dan maar even niks dat is beter dan het maar dwangmatig afpijgeren. Hopelijk gaat het snel beter met je.

Lieve groet,
Yvonne

Oude lappen zei

Maar meid toch wat lees ik nu? Probeer een beetje gas terug te nemen, echt waar het is belangrijk. Je kan er niets aan doen maar jouw lichaam zegt nu STOP. Kalmpjes aan. Lieve knuffel Liliane

Servies en Brocante zei

Ik moest na je vorige post even terug lezen..
Oh wat is dit bekend..de migraine sloopt mij dagelijks..Vooral(!) als ik ongesteld ben..ik val niet flauw maar krijg enge aanvallen, de helft van mijn lichaam raakt verlamd en de andere helft begint te schokken als een soort epilepsie aanval.
Dit begon rond mijn 16e en nu op mijn 23e voel ik het gelukkig aankomen, het begint met zware hoofdpijn en daarna tintelingen in mijn rechterhand..Op dat moment is het alles laten vallen, naar buiten, glas water, koud doekje op mn hoofd en heel erg concentreren op ademhaling..frisse lucht zorgt er voor dat mijn hersenen weer zuurstof krijgen en dan ben ik het voor.

Het is erg vermoeiend, juist op de dagen wanneer je het niet wilt heb je er last van..Als ik me vreselijk verheug op een leuk dagje een weekendje weg..dan is het mis..
Ik leef met je mee en wens je veel sterkte..
Mijn vader heeft kluster hoofdpijn en raakt in de herft ook in een depressie,, hij moet op advies van de dokter dan 1x per week onder de zonnebank..heel apart maar waar..daarbij veel water drinken, veel structuur en geen onverwachte dingen..

Heel veel sterkte..en wat heerlijk dat je zo'n meelevende man hebt!

Wanda zei

Ik leef heel erg met je mee. Wat moet dit verschrikkelijk zijn voor je?

Lieve groetjes,
Wanda

Miranda zei

Dit klinkt allemaal inderdaad erg heftig! Een zware tijd waar je zelf helaas weinig grip op hebt. Ik hoop voor jou dat je je snel weer wat beter voelt en deze vervelende herinnering achter je kunt laten!

Groeten, Miranda