maandag 28 februari 2011

kriebels

voorjaarsschoonmaak…

Opeens besef ik het! De beroerde maanden januari en februari zijn zo goed als voorbij! En al duurden ze voor m’n gevoel weer eindeloos lang, toch ben ik verrast dat ze voorbij zijn. Ik had mezelf voorgenomen met een soort oogkleppen op deze maanden door te struinen en blijkbaar is dat aardig gelukt ;)

En het komische is dat ik dat opeens besef doordat ik schoonmaakkriebels krijg…ik heb de neiging alle ramen en deuren open te gooien, overbodige troep op te ruimen, alles fris te soppen en te zuigen (en het liefst zou ik ook alles een frisse schilderbeurt geven).

ranonkel

En behalve dan die schilderbeurt geef ik er lekker aan toe! Tussendoor klus ik ook nog eens enthousiast door aan de servieskast, want als ik dan toch aan het schoonmaken ben, dan wil ik natuurlijk ook m’n antieke glaswerk poetsen en dat krijgt dan straks een ereplaats in DE kast!

Tijdens de theepauzes geniet ik van een bos prachtige ranonkels...én van een heerlijk fris huis, maar ik ga gauw verder want door al die open ramen en deuren is het niet echt lekker om lang stil te zitten…het voorjaar komt eraan, maar het ís er nog niet!

woensdag 23 februari 2011

servieskast (deel 3)

een ruime week later…

We gingen dus kijken naar de geloogde, gammele kast, we bespraken met de handelaar in/opknapper van oude meubelen dat hij de deur weer stevig en bruikbaar zou maken, de rest van de klus doen we zelf :) En geloof me…de kast zo laten kón gewoon niet, té gammel, de deur kon niet open of dicht en de achterkant en de bodem waren los. Het zou niet veilig zijn om er mooi, maar breekbaar servies en glaswerk in te kijk te zetten! Toch zag en zie ik het helemaal zitten! Zie…want het ‘gammele’ ding staat ondertussen stevig en wel hier bij ons in het achterhuis.

kast2kast4

Met een laag witte grondverf begint het er al op te lijken :) , uiteindelijk krijgt ie dezelfde kleur (chalk van PtP) als de muur waar ie voor komt te staan. In ons kleine huis is dat de mooiste oplossing, want daardoor krijgt de inhoud meer aandacht dan de kast zelf en dát is nou net de bedoeling!

Maar zover is het nog niet, er zitten nog heel wat uren werk in en doordat ik bij de eerste schuurbeurt vuil onder m’n duimnagel heb gekregen wat is gaan ontsteken, vraagt het opknapwerk nog even wat meer tijd…

kast1kast3

-wordt wederom vervolgd-

zondag 20 februari 2011

bloeien

in de bloei van je leven…

bloesem.

Vanmorgen werd de babyzoon van m'n zusje gedoopt, een bijzonder moment waarbij er allerlei gedachten bij me opkomen.

Wat zijn nu eigenlijk je mooiste jaren? Is dat als je als tiener redelijk onbezorgd kunt leven en met je vrienden en vriendinnen leuke dingen doet… of is het als je als jong volwassene gaat samenwonen met je lief… of is het als je de spil bent in een gezin met jonge kinderen…of juist als je wat oudere al zelfstandige kinderen hebt en je weer wat tijd voor jezelf krijgt…

Wanneer zit je leven in de knop, wanneer volgt de bloei en wanneer draag je vrucht…

lentebloesem

Op zich zou ik denken dat ik nu toch in de bloesemtijd zit, de kinderen zijn al druk doende hun eigen toekomst te creëren, wij hebben niet veel meer te doen dan hier en daar wat aanwijzingen te geven. Eigenlijk vond ik tot nu toe elke fase in m’n leven wel wat moois hebben maar dan vooral omdat je het leven ziet verdergaan... ik ben niet iemand die graag de tijd vast wil houden, ik kijk altijd (voor)uit naar de volgende fase…

Ik geniet en ben trots als ik zie dat de kinderen zich klaarmaken voor de ‘grote mensen wereld’ en dat ze zich staande houden als de aarde even schudt, maar tegelijkertijd doet het zo’n pijn als ze verdrietig zijn, bijvoorbeeld als de verkering uitgaat met de jongen waar ze oud mee wil(de) worden… Als moeder vind ik dit een best pittige tijd, je kinderen hebben je nog heel hard nodig, niet voor de opvoeding maar wel (en dat is heel dubbel) voor de steun in de rug bij het nemen van de grote stap bij jou vandaan…

lenteknoppenbloesem..

Eigenlijk denk ik dat elke fase in het leven een eigen periode van knoppen, bloei en vruchten heeft. Net zoals de fruitbomen elk jaar weer opnieuw knoppen krijgen, bloeien en vruchten dragen…

bloesem

Elke fase voegt iets toe aan mijn leven, soms iets moois en luchtigs en soms iets moeilijks waar ik dan toch ook weer sterker uitkom(maar dat zie je vaak pas achteraf)!

Zomaar wat zondagse gedachten...

vrijdag 18 februari 2011

badkamergeheimen

nieuwe klusplannen…

In ons huisje is beneden onze sanitaire ruimte met het toilet, een douchehoek en een wastafel. Boven zijn alleen 3 kleine slaapkamers, dat was precies goed voor mij en mijn meiden. Toen Gert erbij kwam hebben we het achterhuis gebouwd, met boven een ruime slaapkamer. Daar slaapt Janiek nu. Van de 3 slaapkamers boven hebben wij de voorste in gebruik, de achterste is nu de logeerkamer en de middelste….juist dat is een rommelkamertje…! In mijn brein begon er iets te bruisen :) wat zou het heerlijk zijn als we daar een badkamer(tje) kunnen realiseren! Mijn pijnlijke spieren vinden het een weldaad om in een warm bad te ontspannen… En zoals dat dan gaat hier: ik gooi het idee gelijk op tafel… we hebben er lang en breed over nagedacht en we zijn het eens! Het gaat dit jaar gebeuren!

Dus dat wordt ideeën en plaatjes verzamelen en de plannen uitwerken. Geen probleem, ik heb al veel verzameld uit tijdschriften en van internet.

De eerste ingevingen??

Grijs tadelakt op de muren gecombineerd met wit simpel sanitair

betongrijs

op de vloer dezelfde granitotegels als in de hal.

In mijn hoofd is ie er al: Een kleine sobere badkamer met een stoere simpele uitstraling!Met mogelijk als enig romantische (maar toch ook stoer) item zo’n soort radiator:

Radiator_Victoria_298837_1

Wat we de komende zaterdagen doen? Op pad… we beginnen in Rheden, bij een tadelaktspecialist…

dinsdag 15 februari 2011

haar gezocht

kapster in opleiding…

Onze Janiek doet de kappersopleiding, 1 dag in de week naar school in Zwolle en 3 dagen werken in de kapsalon in Epe. Ze vindt het helemaal leuk en zit er echt op haar plek! Omdat ze de laatste maanden van vorig jaar ging sukkelen met haar gezondheid, werkt ze nu dus 3 i.p.v 4 dagen en dat gaat prima. Ze moet nog steeds goed haar rust nemen en heeft veel slaap nodig en ze gebruikt weinig tot geen suiker en dat scheelt een hoop.

Zowel op school als in de salon moet ze met trainingen modellen mee nemen om te laten zien wat ze kan! Elke week weer mensen zien te vinden die tijd willen maken voor een behandeling is best lastig, bovendien moet zo’n model ook nog eens voldoen aan de voor die opdracht geldende haarlengte… Langzamerhand zijn we dus bezig een heel netwerk op te bouwen van beschikbare modellen met allerlei soorten en lengten haar :)

thuiskapper

Het kleuren; uitgroei, totaalkleuring en flying colors heeft ze al onder de knie en dat voert ze dus ook regelmatig uit in de salon maar ook bij haar zus, heel handig zo’n THUISkapper!

Woon je in de buurt en wil je best eens model zijn, dan graag even mailen..het modellen bestand kan altijd groter, vooral de kortharigen (boven de schouders) zijn schaars…bovendien kost de behandeling je alleen tijd, geen geld en da’s toch mooi in deze dure tijden Knipogende emoticon.

maandag 14 februari 2011

gevoelsmens

beroerd gevoelig…

Er gebeurt van alles in ons leven, op zich moet een mens daar mee leren omgaan, maar bij mij als hsp-er komt het allemaal dubbel hard aan en dan kan het zomaar zijn dat ik er opeens echt helemaal doorheen zit. Dat is beroerd voor mijzelf, maar zeker ook voor mijn gezin, want wat ze ook zeggen of doen, het is me téveel dus reageer ik té fel…dat weet ik en toch gebeurt het, waar ik dan hypergevoelig weer vreselijk van baal en vreselijk verdrietig van word! Het handigst voor hen is het dan, me gewoon alleen te laten…maar complex als het is, geeft dat mij dan wel weer een eenzaam gevoel…

Zondag was het weer zover.. gelukkig waren de kinderen niet thuis, maar daardoor was Gert de pineut…en zakte ik vervolgens in elkaar.

Zo’n wegzakaanval (ik val dan flauw en het duurt uren voor ik weer op krachten ben) komt nooit gelegen, maar deze keer was het heel vervelend. Gert zou koken voor vrienden die kwamen eten en dát ging ik niet trekken..na wat overleg heeft hij alle spullen bij elkaar gepakt en heeft hij alles bij hén thuis klaargemaakt. Niet leuk dat ik er niet bij kon zijn, maar tegelijkertijd had ik zo wel de broodnodige uren rust om bij te komen.

Die uren tikken voorbij, gewoon liggend op de bank, niet lezen, niet computeren, niet denken, gewoon niks… na verloop van tijd voel ik dan heel langzaam de energie terugkomen in mijn lichaam. Zo kon ik op een gegeven moment heel even met m’n camera een paar foto’s maken.

klimhortensia

hortensia

Ondanks alle drukte in mijn (gevoels)leven die zich nestelt in mijn hoofd, komt er nu een klein beetje rust over me… het zal een paar dagen duren voordat mijn tempo weer als vanouds is, tot die tijd leef ik in slow motion.

zondag 13 februari 2011

servieskast (deel 2)

Gert belde…

Een kleine week na ons weekend Amsterdam spookte het oude gammele kastje nog door m’n hoofd en dus pakte Gert de telefoon. Of het kastje er nog stond…jazeker! Of ze de maten even wilden doorgeven…tuurlijk!

gammel

Een kwartier later was het echt duidelijk: deze kleine kast zou perfect dienst kunnen doen als onze servieskast! Met de agenda in de hand planden we nóg een keer een rit naar Amsterdam en gelukkig kon dat heel vlot geregeld. Er stond voor die zondag toch al een bezoekje aan oma in Gorinchem genoteerd, dus vandaaruit konden we prima op de terugweg ‘even’ het gammele geval ophalen. Helemaal opgetogen reden we daarna weer richting het oosten, hoe blij kun je zijn met een gammele kast :)

Op maandag leverde Gert het geval af bij de handelaar in/opknapper van oude meubelen, die zou zorgen dat de kast geloogd werd. Afgelopen zaterdag zijn we gaan kijken en overleggen met de ambachtsman wat er moet gebeuren om er onze topkast van te maken ! Ik weet dat er mensen zijn die (nog) niks zien in het ding, maar alleen al de deur met de roedeverdeling...ik zie het helemaal voor me, dít wordt onze verzamelkast!

-wordt vervolgd-

woensdag 9 februari 2011

even tussendoor

kleine geneugten…

Milde temperaturen en ook nog eens lekker veel zonuren, wat maakt dat een verschil! Lekker buiten genieten, spelend met Finn of alvast wat onkruid wiedend in de tuin. Maar ook binnen zijn de zonnestralen voelbaar en zichtbaar!

zonnewijzertrio

Mijn humeur klaart er enorm van op :) Nu ben ik van nature gelukkig niet zo’n somber mens, maar in wintertijd valt het me niet mee om altijd opgewekt te zijn.

En toch is het leven boordevol leuke genietmomenten...iets moois zien op het www, een bestelling plaatsen en je vast verheugen op de komst van een pakketje. En dan THUIS komen na een zonnige werkdag en dat pakketje in de brievenbus vinden…

thuis

In het kader van het naderend voorjaar kocht ik vorige week mooie, groenig witte, dubbele tulpen, ik ben erg van de witte bloemen, maar de enkele witte tulpen díe vind ik dan weer niet zo bijzonder.. dus ik was reuzeblij met die prachtige dubbele exemplaren!

zonnetulpen

Totdat ze uitkwamen..toen bleken ze namelijk geel en ik hou dus echt niet van geel! Maar als de zon er door schijnt is het wel weer een prachtig plaatje waar ik ondanks de foute kleur dan wel weer volop van kan genieten! Hoe gecompliceerd kun je zijn :))

dinsdag 8 februari 2011

servieskast (deel 1)

een wensenlijst…

Een verlanglijstje maken voor een verjaardag of voor sinterklaas, dát valt me niet mee! Ik hou niet van prullaria, wel van chocola (van het bonbonatelier hier in ons stadje!) dus erg veel keus hebben mensen die mij willen verwennen niet :)

Maar een wensenlijst voor mezelf met daarop de wat grotere wensen voor ooit, of voor nooit maar gewoon omdat het leuk is om erover te dromen..zo’n lijstje heb ik wel paraat! Vorig jaar werd er geheel onverwacht één van die wensen vervuld…toen mijn auto aan vervanging toe was, kwam zomaar mijn MINI-droom uit!

Wat er verder nog op dat lijstje staat? Een servieskast! Nou is er in ons kleine huis echt geen plek voor, dus dit was typisch zo iets waar je wel van droomt, maar waarvan je ook weet dat het niet gaat gebeuren. Wel staat er in de zithoek een leuk oud boerenkastje waar ik het bovendeurtje uit heb gehaald en waar m’n verzameling zilver-en glaswerk staat met ook wat stukken frans serviesgoed. Een prima alternatief!

Toch laat ik even een plaatje zien van wat mijn droomkast zou zijn:

vitrinekast (foto: Tine K)

Mooi! Glazen deuren met roedeverdeling, verder heel simpel en sober, zodat alle aandacht gaat naar wat er ín de kast staat. Maar..te groot én te duur, dus het blijft bij dromen :)

En toen gingen we naar Amsterdam…. en daar zagen we een klein formaat vitrinekast, errug leuk, maar wel errug gammel! Nu zijn we echte klussers, maar dít was ons toch te gortig. Een foto maken deden we wél, want dit was wel een voorbeeldplaatje van een kast die past op de plek van het boerenkastje….kleine servieskastjes bestaan dus wel…

Ik ging met een printje van het gammele kastje in m’n tas eens langs bij een handelaar in/opknapper van oude meubelen, de man was enthousiast snapte wat ik bedoel maar vertelde wel dat zulke kastjes nauwelijks te vinden zijn en hij er dus ook geen had. Hmm dat was niet wat ik wilde horen! Balen dus! Toch bleef ‘het’ spoken in m’n hoofd en zo gooide ik weer eens een idee op tafel :). Gert keek me eens aan, dacht even na en gaf toe… “Ik ga zo wel even bellen.”

-wordt vervolgd-

vrijdag 4 februari 2011

stapelen

op de kast…

In ons huis niet teveel poespas, sober geeft ons rust.

bovenop

Hier en daar staat wat moois verzameld en gestapeld, zoals bovenop het boerenkastje.

gestapeld

Een oud ladenkastje, een nog ouder naaikistje en een kleine verzilverde cloche, simpele materialen en simpele vormen.

stapelen

Zo gestapeld toch een sterk geheel !

(Meer stapels HIER )

donderdag 3 februari 2011

kleur

sfeer zonder kleur…

Ons huis is gekleurd met zandkleur, grijzen en witten. Neutrale tinten die elkaar versterken en toch een rustige basis vormen voor ons, drukke bewoners :) Ook bloemen zie je bij ons niet vaak in bonte kleuren, (behalve dan als ik van een goedbedoelende bezoeker een kleurige bos heb gekregen) meestal hou ik het bij wit.. en dan het liefst een bos waarvan het lijkt alsof je ‘m zelf geplukt hebt!

Maar ergens voor de kerst kwam er toch wat kleur in huis… bij de bloemist kreeg ik een paar takjes mini rozebottels…Rozebottels?? Ja die RODE vruchten van een rozenstruik…

Op de tv-kast staan een paar oude glazen stopflesjes die meestal gewoon leeg zijn, de grootste vulde ik met een paar van de takjes... En ik vond het mooí! Nu ken ik mezelf en dus vroeg ik me in stilte af hoelang dat zou duren en het is ongelooflijk maar waar, ze staan er nog steeds!!! En ik vind het nog steeds mooi :)

rozebottels

rozebotteltjes

Ze zijn ondertussen mooi ingedroogd, wellicht zet ik ze binnenkort éven weg want ik zag dat er al bloemsemtakken te krijgen zijn, maar ze komen vast terug! Rood in óns huis…ongelooflijk :))

dinsdag 1 februari 2011

wijze les

een vol leven…

Een professor staat voor de klas voor een les Filosofie. Op zijn bureau staat een grote lege pot, die kiept hij tot de rand toe vol met golfballetjes. Op zijn vraag: “Is de pot nu vol?” antwoorden de studenten: “Ja, hij is vol.” Vervolgens giet de professor er een pot kralen in leeg tot ook die de rand van de grote pot bereiken. Hij kijkt de collegezaal rond maar zegt niets. Dan pakt hij een emmertje zand, ook dat giet hij rustig in de pot, het zand vult alle hoekjes tussen de golfballen en de kralen… De studenten beginnen wat te lachen… Als de professor nogmaals vraagt of de pot nu vol is, zijn ze zeker: “Ja de pot is nu écht vol!”. Toch pakt de professor twee koppen koffie en giet ook deze leeg in de grote pot, het vocht zakt weg tussen het zand.

dubbel

Dan begint de uitleg…

Deze pot is het leven, tot aan de rand toe gevuld. De golfballen zijn de belangrijkste zaken, je familie, je gezin, je gezondheid, je geloof en je favoriete bezigheden. De kralen staan voor je werk, je studie, je huis, je auto… Het zand zijn de kleine dingen die het leven verder vullen, boodschappen, huishouden, vergaderingen en allerlei leuke of minder leuke ‘verplichtingen’. Gooi je eerst de pot helemaal vol met zand dan is er geen plek meer voor de golfballen en de kralen. Als je teveel tijd en energie besteedt aan de kleine dingen is er geen ruimte meer voor het echt belangrijke… Neem tijd voor jezelf (je gezondheid), je partner, je kinderen, datgene wat echt zin geeft aan je leven. Stel prioriteiten, de rest is maar zand!

De studenten knikken, de les is duidelijk. Toch komt er nog een vraag: “Wat is dan die koffie?”. De professor lacht : “Die 2 koppen koffie laten zien dat hoe vol je leven ook is met golfballen, kralen én zand, er altijd wel plek is om een kop koffie te drinken met een dierbare!

KoffiekopKoffiekop

Hoe simpel kun je moeilijke filosofische lessen ombuigen tot een aansprekende levensles!

Terwijl ik deze post maakte dacht ik na over een passend plaatje hierbij… De pot hierboven oogt zwaar en stoer, in werkelijkheid is ie heel licht. Ik zou ‘m helemaal kunnen vullen met zand, maar ik heb wel wat geleerd van deze filosofieles :). De symboliek van de zon die de pot (het leven) beschijnt maakt wat mij betreft het plaatje compleet!