woonwinkelen

favoriet…

Ons huis is ingericht met comfortabele meubelen aangevuld met stoere, brocante, decoratieve items. Die items zijn vaak vondsten die we deden op brocantemarkten, je zult ons niet (gauw) tegenkomen in woonwinkels. Al zijn er een paar die hun moderne spullen mooi combineren met oude schatten.

Eén van onze favoriete winkels is de Potstal in Valburg, eens in de zoveel maanden willen we daar even binnen rondkijken, hoewel éven… de winkel heeft zoveel moois te bieden dat we er wel altijd ruim de tijd voor nemen om uitgebreid rond snuffelen. Tussendoor worden we gastvrij voorzien van een lekkere kop koffie en/of thee. En het gebeurt zelden dat we met lege handen naar buiten lopen.

De laatste keer troffen we er deze hoge, stoere inmaakpot uit Frankrijk (hoe kan het ook anders ;)) Op slag verliefd was ik… en nog steeds!

Met een paar simpele rozenbotteltakken, is het een mooie, sobere maar sfeervolle eye-catcher in de vensterbank.

meeleven

enorm bedankt…

Ik ‘loop’ ruim tweeënhalf jaar mee in blogland en in die tijd heb ik mensen zien komen en zien gaan, maar gelukkig blijft een heel aantal ook ‘gewoon’ lekker meelopen. Toen ik vorige week postte over een fikse teleurstelling kreeg ik onvoorstelbaar veel respons, gewoon via een reactie onder de post, maar ook via de mail.

Dat meeleven drong zelfs door tot in de diepte waar ik zat, en diep zat ik echt! Want wat ik beschreef is maar het topje van de ijsberg, daaronder zit zoveel meer (wat ik voor mezelf houd). Het van me afschrijven deed me goed en dat was de bedoeling. Dat er de volgende dag direct weer een ‘klus’post verscheen (die ik vóór het bewuste weekend al had klaargezet) haalde er de druk ook een beetje af. Want al het meeleven voelde goed, maar ‘men’ moet vooral niet weten hoe ik er écht aan toe was… De klim uit het dal is een barre tocht, waar ik de hele week mee druk ben geweest ;(

Zo langzamerhand gaat het weer wat beter, ik kan een ‘gewone’ dag redelijk volhouden, maar ben na het avondeten helemaal op… en tóch ging ik vandeweek ook nog een avond (redelijk) enthousiast naar de fotocursus :)

Al was de concentratie niet helemaal top en kon ik alle informatie niet altijd even goed plaatsen.. ik hoop binnenkort weer lekker aan de slag te gaan met de nieuwe opdrachten!!

vrije vrijdag

er op uit…

Wat is onze taal toch apart :) neem nou de subtitel van deze post.. 3 losse korte woorden, waarvan ook nog 2 voorzetsels.. geen echte zin, maar iedereen snapt wat ik bedoel.

Sinds een paar weken ‘doe’ ik trouwens ook aan w.o.r.d.f.e.u.d. Een raar woord, waarvan ik nog niet heb kunnen achterhalen wat het is of betekent, maar het spelletje op zich is leuk, heel leuk! Hoewel ik soms wel volledig gefrustreerd zie dat ‘hij’ een vreemd woordenboek gebruikt. De meest normale woorden keurt ie af en sommige belachelijke, niet bestaande woorden vindt ie zomaar oké… Ik ben een freak, ben altijd al gek geweest op onze taal en op allerhande letter-of woordspelletjes. Dus speel ik vrolijk het spel mee (op de aaifoon van Gert ;)).

Maar dit alles terzijde, we gaan... er op uit… Vriendin A. en ik, dat doen we al jaren zeer regelmatig en met veel plezier hè Lex? Maar er kwam een beetje de klad in deze zomer vanwege het feit dat je ineens middenin een scheiding zat.. de afgelopen maanden waren heftig en al is het allemaal nog lang niet ‘geregeld’ je hebt een fijne thuisplek gecreëerd, van waaruit je de draad van het leven weer kunt oppakken. Ik ben trots op je! En gelukkig, er is weer tijd en zin om samen onze vrije vrijdag te gaan vieren!

Inspiratie voor THUIS opdoen en wie weet wat voor schatten we ontdekken daar tussen alle brocante in de fruitschuur :)

Ik heb er zin in!

oppepper

boven…

De bovenverdieping van ons kleine huis kan na ruim 5 jaar woongeweld ;) wel een oppepper gebruiken. We begonnen met het ombouwen van de kleinste (middelste) slaapkamer tot badkamer, het is elke dag een feestje om daar binnen te stappen! Nu gaan we verder met de overloop, de vloer heeft open gelegen i.v.m de aanleg van aan-en afvoerleidingen voor de badkamer, dus dat is punt één, er is een kast weggebroken, dus een deel van het plafond moest vervangen (punt twee) en ook de wanden moesten hersteld (punt drie).

We zijn al even op weg en de afgelopen week stond in het teken van schuren, gronden en schuren, de wanden en het plafond staan in de voorstrijk, deze week wordt er gestukt en dan kunnen we al het houtwerk aflakken…

Daarna…gaan we verder met de logeerkamer (als je de trap opkomt linksom). De binnenmuren en de plafonds van de slaapkamers boven zijn nog origineel, houten planken dus.. dat blijft, want die sfeer willen we behouden, maar het houdt wel in dat er veel schuur-en schilderwerk inzit.

Na de logeerkamer is onze slaapkamer aan de beurt, we slapen dan in de logeerkamer en de kledingkast gaat tijdelijk naar de overloop.

Wat zal ik blij zijn als we helemaal rond zijn, als ik eindelijk weer wat orde en rust kan scheppen in de chaos ;)

Maar voorlopig is het nog niet zover..voorlopig is het een (geordende) rommel, de overloop moest natuurlijk leeg, het kleine spul staat op zolder, de grote spiegel staat in onze slaapkamer tegen de muur en de logeerkamer staat halfvol met gereedschap en verfspul…

in mineur

vanuit een dal…

Het gaat niet, niet zoals ik het wil. Ik wist dat het eraan zat te komen, elke herfst is het raak. Het vochtige weer en de kou beroven me in rap tempo van de laatste restjes energie die de zon me in de (voor-en na)zomer leverde. Mijn lichaam voelt als een verzameling losse lichaamsdelen, niet als een soepel geheel, maar strak en stram, zwaar, log en pijnlijk.. Mijn spieren zetten zich schrap, alles slaat vast en als toef op het geheel krijg ik vreselijke hoofdpijn.

Jaren loop ik al te sukkelen met m’n vermoeidheid en aanverwante zaken, je blijft hopen dat het ooit beter zal gaan, je grijpt allerlei strohalmen..en bent eigenlijk niet eens meer teleurgesteld als een behandeling die bij anderen wonderen verricht, bij jou niets uithaalt..

En toch..ik ben het zo zat! Ik wil niet dat man en kinderen beperkt worden in hun levensgenot door mijn gebrekkige energiehuishouding. Dus ga ik zo lang mogelijk ‘gewoon’ door en plan ik de benodigde extra rust in als er iets ‘heftigs’ te gebeuren staat, want anders loopt het echt fout. Tot zover geen probleem, dit kan ik hebben. Maar…

Zaterdagmorgen, ik word wakker met hoofdpijn, flinke hoofdpijn, een plas en een kop thee verder besef ik dat het migraine wordt/is. Met een stevige pil kruip ik terug in bed.. Ik suf wat in en word weer wakker, met hevige migraine (dat wist ik al) én met kramp in m’n buik.. ongesteld.. Nee, niet vandaag! Dat kan er nou net niet meer bij! We gaan uit vanavond…we hebben kaarten voor de musical Miss Saigon…

Ik wil, ik wil, ik wil! We gaan gewoon! Het moet! Gert heeft er zo’n zin in (ja ik ook, maar nu even niet), dus vol met pillen vertrekken we rond 4 uur naar Utrecht, in de auto word ik even heel beroerd als ik naar een sms-je tuur, maar dat trekt gelukkig weg. We parkeren de auto bij het theater en lopen hand in hand (lekker stevig) dwars door de stad naar ons besproken tafeltje bij Prêt à Porter (een aanrader, ondanks alle ellende aten we daar HEERLIJK!). Verzadigd en verkwikt lopen we in rap tempo terug naar het theater waar we bijna direct de zaal in kunnen.

Ik ben blij dat ik zit. De musical is heftig, maar gaaf! Het is in mijn toestand moeilijk om alles helder te zien en te horen, maar Gert geniet naast me :) In de pauze werk ik gauw nog een pil naar binnen en dan gaan we op voor de tweede helft. Maar daar gaat het fout..tijdens een drukke, heftige, lawaaiige scene breekt het zweet me uit..op de tast vind ik m’n flesje water..stiekum giet ik wat koud water op m’n polsen en in m’n nek.. gelukkig..er volgt een rustige scene, ik kom wat bij! Totdat het publiek na een ontroerend lied uitbundig klapt..al dat lawaai..mijn evenwichtsorgaan is niet in balans..ik voel dat ik wegzak.. maar ik wil, ik wil, ik wil erbij blijven.. Ik vecht en het lukt!

Zodra het doek valt, fluister ik tegen Gert dat ik vast naar de hal ga en ik begin te lopen… Even later kom ik bij, ik zit op de grond, Gert zit achter me, hij fluistert wat geruststellende woorden en maakt met een natte doek m’n hoofd en polsen fris..

Waar we zijn? Hoe ik daar ben gekomen? Het schijnt dat ik de zaal in sneltreinvaart ben uitgelopen met Gert achter me aan en dat hij me nog net op kon vangen in de hal. Dankzij vriendelijk personeel heeft hij me nog voor de massa de zaal uit kwam naar een rustige kamer kunnen dragen… Ik weet er niks van…

Ach en weetje, op zich is dat flauw vallen niet zo erg, het gebeurt me regelmatig en meestal gelukkig gewoon thuis, ik voel het wel aankomen en zorg dan dat ik zit of lig en ik kom vanzelf weer bij. Maar juist als ik niet thuis ben en ik het gevecht aanga om erbij te blijven, juist dan gaat het fout.. en dan duurt het dagen voor ik weer in m’n gewone doen ben. Dan ben ik echt over alle grenzen heen gegaan, nergens meer een restje energie te vinden. Volledig gesloopt hang ik wat rond.

En dát is dus waar ik zo van baal! Gaan we samen een heerlijke avond uit, blijft ie alsnog in je geheugen hangen als die avond dat het helemaal fout ging en in plaats van een zondag lekker samen nagenieten, hang ik geradbraakt en huilerig in de stoel en is Gert ontroerend lief, maar ook wat van slag…

M’n camera ligt werkloos op tafel vandaag, een verhaal zonder plaatje dus…

perfectionisme (2)

het moet kloppen…

Nog zoiets… ik ben niet zo’n liefhebber van shoppen. Gek? Welnee, ik snap zelf best waarom ik daar geen lol in heb. Ik vond bijvoorbeeld een mooie ecru veloursbroek én een prachtige tuniek met borduursel en dan ben ik natuurlijk blij, maar vervolgens moet dat setje dan wel afgemaakt worden met het perfecte schoeisel… in dit geval een paar stoere laarzen (want de combi vrouwelijk met stoer voelt goed!) en als ik dan niet dát vind wat ik voor ogen heb…

Ik weet, ik maak het mezelf moeilijk, maar ik wordt er zó blij van als iets gewoon klopt! In m’n kleding, in m’n huis, in m’n foto’s, in m’n werk (ik doe niet voor niets iets in de cijfers, die moeten ook kloppen :))

Maar om een lang verhaal kort te maken: ik vond toch dé laarzen voor bij m’n nieuwe broek en tuniek! Alleen…nu zou ik er ook graag nog een (stoer) jasje op hebben voor als het straks kouder is, dan kan ik de set de hele winter doordragen…

---

Deze post maakte ik zaterdagochtend, in de middag gingen we naar Elburg om de collectie herfstkleding van Gert aan te vullen. Dat was zo gebeurd, een paar blouses en een stoere riem rijker genoten we daarna op een terras van de gezelligheid, het mooie weer en een kop thee met wat lekkers.

Op weg terug naar de auto wipte ik nog snel één winkel binnen…en daar op de pop hing hét jasje…gepast, betaald… en compleet is m’n set :))))))))

perfectionisme (1)

oefening baart kunst…

Mijn (spiegelreflex)camera ligt voor het grijpen op de keukentafel. En al doende heb ik al veel geleerd over het hoe en wat, maar toch krijg ik het plaatje wat ik in mijn hoofd heb soms niet gevangen, dus… ik doe een cursus. Ik deed al wel eens een workshop, maar deze keer is het een echte cursus van 5 avonden!

De eerste les is geweest. We begonnen met de theorie, die stof ‘ken’ ik al aardig dus ik kon redelijk achterover leunen ;) maar aan het eind van de avond kregen we 5(!) opdrachten mee, waarvan we de resultaten volgende keer gaan bespreken… Natuurlijk wil ik een beetje redelijke foto’s kunnen laten zien volgende keer, dus ik oefen me suf! Ik weet wel dat ik die cursus niet voor niks doe, er is nog genoeg te leren, maar tóch wil ik dat mijn foto’s nu al (bijna) perfect zijn ;(

Vanmiddag gingen we toeren…mét camera (en met de opdrachten in m’n achterhoofd)

(opdracht: maak 2 dezelfde foto’s. Stel handmatig scherp (MF), bij de eerste foto op ± 60 cm, bij de tweede op de achtergrond. (objektief 55 mm, laag diafragma))

zo dus…zelfde foto, zelfde diafragma, zelfde brandpuntafstand, alleen op een ander punt scherpstellen.

Ik sta niet graag in de belangstelling, dus om te oefenen zoek ik rustige plekken op, maar vanmiddag hadden we toch publiek :)

Het is niet altijd handig om een perfectionist te zijn, ik leg de lat voor mezelf regelmatig té hoog en dat kost energie, niet alleen de inspanning om alles vooral goed te doen, maar ook het beteugelen van de frustratie als ik moet toegeven dat het gewoon even niet lukt zoals ik voor ogen had…

Maar ik doe mijn best, op beide vlakken!

post

k(l)ussenzakken…

Al tijden geleden kocht ik een stel ptt-zakken met het idee er iets leuks van te maken. Maar behalve dat ik ze uitwaste deed ik er niets mee, het kwam er gewoon niet van. Afgelopen zomervakantie kocht ik in Frankrijk nóg een zak (van de Franse post in dit geval), ook die werd uitgewassen…maar weer gebeurde er verder niets…

Tot begin september, toen kreeg ik de geest en maakte ik een stoer kussen in envelopvorm voor Rianne, om haar wat op te peppen. Zij werd er heel blij van en ik dus ook :)

En omdat ik de smaak te pakken had, knipte ik ook de Franse zak in stukken en naaide er een ‘stober’ kussen van voor onszelf. En zo lekker bezig maakte ik in 2 dagen tijd nog meer kussens, als ik eenmaal vaart heb ben ik (vaak) niet meer te stuiten!

Vriendin A. is onlangs verhuisd, haar dochter M. gaf haar (slaap)kamer een stoere, brocante look, dinsdag werd ze 16. Van ons kreeg ze…juist…originele, stoere kussens :)

brocante in de fruittuin

28 en 29 oktober…

Binnenkort is het weer tijd voor een avontuurlijke speurtocht tussen mooi oud spul. Sinds een paar jaar organiseren 3 dames hier uit de buurt 2 keer per jaar een geweldige brocantemarkt. In het voorjaar is dat ‘brocante op de zomerdijk’ in Noordeinde en in het najaar was het ‘brocante op de deel’. Dit najaar doen ze het anders:

Fruittuin Verbeek in Oldebroek… altijd al een goed, sfeervol adres voor heerlijk vers fruit en lekkere groente en ze verkopen ook onweerstaanbare jams en sappen. Wij komen er graag om er een leuk en lekker kadopakket samen te stellen. En nu wordt dáár dus de najaarsbrocantemarkt gehouden…

Ik zeg: een absolute aanrader!

regenboog

zonnestralen vangen…

Janiek (onze kapster) gaat doordeweek op haar Mio(brommer) óf met de bus naar haar werk een paar dorpen verderop. Maar op zaterdag brengt Gert haar altijd met de auto. De vrijdag is een lange, vermoeiende dag met een koopavond en de zaterdag beginnen ze alweer om half 9, dus dat zijn pittige dagen, dan maakt zo’n verwenmoment het net even iets makkelijker :)

“Ik dacht vanmorgen nog aan je toen ik Janiek weg had gebracht”, begon Gert tijdens de koffie… altijd fijn om te horen dat ie regelmatig aan me denkt, maar toch kwamen z’n woorden vreemd over. Maar wat was het geval? Bovenaan de afrit van de snelweg, net voordat ie rechtsaf ging naar onze woonplaats kwam er een regenboog te voorschijn, met z’n aaifoon ving hij voor mij prachtige zonnestralen!

Heel mooi én lief!!

stober

minder is meer…

Het mindere weer doet me weer meer bezig zijn met ‘binnen’. Het blijft lastig om een goed evenwicht te vinden in de decoratie van ons huis. Door de beperkte ruimte is het gauw vol en teveel opsmuk maakt het dan naar mijn idee te druk. Ik ben gek op mooie spullen, maar hou het graag stoer en sober (stober :))

Deze oude metalen kistjes (ideaal want kunnen ook volgestopt worden met van alles) heb ik al jaren, in combinatie met een verweerd theelepeltje wat we eens vonden bij het omspitten van de tuin is het een mooi en praktisch stilleven.

In de vitrinekast staat een oude terrine met wat lichte gebruikssporen, erbij een simpele zilveren kinderlepel die we laatst vonden op een kleine brocantemarkt in Zwolle. Eigenlijk niet heel bijzonder allemaal, maar ík word er blij van! Nu de bovenklussen wat stil lagen vanwege het prachtige toerweer de laatste weken en het er dus al een tijdje niet leuk uitziet daar, vind ik het hard nodig om dan beneden de boel extra gezellig te maken en dus schuif ik wat met onze mooie spullen en probeer ik daar dan mooie sfeerplaatjes van te maken.

zomerse herfstrit

het blijft een feestje…

Zoals elk weekend, gingen we ook nu weer kilometers maken met de cabrio, op die manier zonnestralen vangen is toch wel een heerlijkheid! Maar het is wel heel bijzonder om in een herfstig decor, met naar oranje verkleurende bladeren aan de bomen en op de grond, gewoon rond te lopen en te rijden in hoogzomeroutfit :)

Ook de natuur heeft het er wat moeilijk mee, er komen gewoon nog nieuwe bloemen in de hortensia… die ‘s morgens prachtig bedauwd zijn…

Tijdens onze toertochten komen we mooie zonnige plaatjes tegen, strakblauwe lucht gespiegeld in de boerensloot…

maar aan de andere kant van de weg de IJsselbrug van Kampen half verscholen in de mist. Wel heel mooi, die gewone Hollandse weilanden, met de gewone Hollandse koeien en dan op de achtergrond in de mist een brug over de rivier.

De Katerveersluizen in Zwolle waren heerlijk zonnig. Dat op de ene plek echt zomerse en dan ergens anders het herfstige, dat maakte dit weekend wel weer fotogeniek!