woensdag 31 oktober 2012

fruit

gezond en lekker…

Het wil nog niet erg vlotten met m’n gezondheid, ondanks de grote hoeveelheid vitamines die ik op m’n menu heb staan blijf ik sukkelig en lamlendig en bij tijd en wijle flink beroerd.

druiven

Echt ziek ben ik niet, dus ik ga zoveel mogelijk gewoon door, maar het dagelijks leven is op deze manier een ware uitputtingsslag ;(

sinaasappels

Na m’n werk vanochtend heb ik voor mezelf maar eens een lekkere, gezonde smoothie gemaakt: yoghurt, een kleine scheut r.oosvicee en een paar bananen, even mixen met de staafmixer (die heb ik ooit gekocht toen ik voor de oudste fruit- en groentehapjes moest maken) erdoor… Heerlijk!!

appel

De appeloogst hier in onze eigen boomgaard is dit jaar volledig mislukt, er hing een paar weken geleden nog een 4-tal appels, maar elke keer als ik de tuin inliep zag ik het al: daar lag weer een VALappel… Op het laatst hing er nog één… maar zelfs die heeft de oogstperiode niet gehaald… hoe sneu is dat… Nu maar hopen dat het klopt wat ze zeggen; dat er na een ‘mager’ jaar een ‘vet’ jaar komt ;))

zondag 28 oktober 2012

grenzen

respecteren…

Verwachtingen die te hoog gespannen zijn, hulp die gezien wordt als bemoeizucht, onuitgesproken opgestapelde ergernissen, het gevoel hebben dat anderen zo makkelijk over je oordelen en/of je laten vallen, het invullen van andermans gedachten… In tijden van druk en stress kunnen kleine dingen ontaarden in groot verdriet.

Ooit zocht en kreeg ik professionele hulp om mezelf terug te vinden en mijn eigen ideeën, principes en waarden weer scherp in beeld te krijgen. Ik leerde toen ook dat het bij onenigheid niet het belangrijkst is wie er gelijk heeft, dat het er niet om gaat een winnaar te bepalen. Het leven  is geen machtsstrijd, maar dat het vooral van belang is dat je elkaar respecteert/waardeert om zijn/haar positieve kanten. Dan zijn er geen verliezers, alleen maar winnaars (met misschien op een enkel punt een andere mening). Voorwaarde is wel dat beide partijen respect en waardering tonen, van eenrichtingsverkeer kan geen sprake zijn.

Ik ben er sterker uit gekomen, ik probeer anderen weer positief te benaderen ondanks de nare ervaringen die ik eerder had. Ook heb ik mijn eigenwaarde en m’n grenzen weer helder voor ogen. Maar toch ben ik er nog niet, nu moet ik nog leren hoe ik de ander op een goede manier en op tijd aangeef dat de grens (bijna) bereikt is én hoe ik er dan zelf mee om moet gaan zodat de ontstane spanning niet al mijn energie opslurpt…


familie

In het onderhouden van relaties zit ik nu ik ouder word in een soort van spagaat, aan de ene kant ben ik milder geworden, aan de andere kant voel ik ook het duidelijke ‘tot-hier-en-niet-verder’.

Relaties onderhouden, we zijn er (meest onbewust) dagelijks mee bezig. Familie, vrienden, buren, collega’s, hoe ga je met ze om, hoe dichtbij laat je ze komen, wat wil je zelf voor de ander betekenen, wat heb je te bieden..

Ik hou niet van de íeder-voor-zich-mentaliteit, maar  ik heb, door schade en schande wijs geworden, wel geleerd dat er maar weinig zijn die (ook al begrijpen ze je soms niet)  achter je blijven staan, het gebeurt zelfs dat ze je loslaten terwijl ze zéggen dat ze je wel begrijpen. Dát begrijp ík dan weer niet!

Relaties onderhouden, er zou een werkwoord voor moeten zijn, want dat het niet vanzelf gaat is duidelijk, er moet aan gewerkt worden...

woensdag 24 oktober 2012

vergrijsd

sobere tinten…

structuur

Jammer maar helaas, het ziekzijn heeft toch doorgezet. Maar… ik heb altijd geleerd dat rust en gezonde buitenlucht de beste medicijn zijn, dus genoot ik maandag op de tuinbank (met een warme kruik op mijn buik) van de laatste (?) warme zonnestralen van deze nazomer! En als mijn oog dan valt op een mooie steen dan kan ik het toch niet laten om (met mijn aaifoon, die altijd in de buurt is) een foto te maken van de prachtige structuren en grijstinten waar ik zo van houdt..

herfsthoek

Later op de dag zie ik vanaf de bank nog een mooi structuurplaatje in mooie vergrijsde tinten en dat plaatje is dubbel mooi door de binnenvallende zonnestralen!


En voor de oplettende kijker… op de keukenvensterbank brengt een stoere pot vol perssinaasappels een ‘gezond’ kleuraccent in huis :-)

zondag 21 oktober 2012

rivierklei

aan de IJssel…

brug2

‘Ze’ hadden het over een nazomer-weekend en natuurlijk wilden wij dat heel graag geloven en beleven, maar zoals dat wel eens kan gebeuren, viel het hier in onze kleine stad aan de IJssel wel wat behoorlijk tegen. Het was en bleef een beetje mistig en grijs…

ijssel.

En hoewel er bij mij ‘iets’ niet helemaal lekker zit (ik vrees dat ik écht ziek ga worden. kan me niet heugen wanneer ik dat voor het laatst was..) ging ik vanmiddag met Gert mee de honden uitlaten. Al lopend bedachten we dat we wel onder de spoorbrug konden gaan kijken bij de IJssel, gelukkig had ik m’n stevige staplaarzen aan, want wat een natte blubberbende…

trio

Na de wandeling schrobde Gért de rivierklei uit onze profielzolen en poetste híj de poten van de honden schoon en plofte ík onderuit in de luie stoel…

maandag 15 oktober 2012

herfstkleuren

in de Veluwse bossen…

vochtig

Zaterdag na het boodschappen doen en het afwerken van wat kleinere THUISklussen liepen we welgemoed, mét honden en camera het plaatselijke bos in..

herfststilleven  boorgat

We genoten ervan dat we eindelijk weer eens een paar uur de tijd hadden/namen voor een ontspannende wandeling! In eerste instantie liepen we beiden met een hond, maar algauw had Gert ze beiden onder z’n hoede want ik zag zoveel moois om te fotograferen …;)

kleurspel  speurtocht

De herfst is duidelijk nog in de eerste fase.. er is her en der al wel wat verkleuring zichtbaar, maar het bos is toch nog overwegend groen. Wel hingen er op verschillende plekken ‘vreemde’ bladeren aan de takken ;)
Al na een kwartier druppelden er wat regendruppels door de bomen en helaas hield het niet meer op met regenen… We hadden ondanks dat een heerlijke middag, maar de camera kwam hield ik liever droog in de tas..

Zondag reden we met de cabrio de laatste georganiseerde toertocht van dit seizoen, het was een frisse maar droge én zonnige dag, met muts en sjaal en de verwarming hoog aan toerden we met open kap een paar uur over de Veluwe. Dat cabrio rijden blijft toch een groot feest!

boleet

structuur

Ik ben niet echt een herfstmens, mis heel erg de warmte van de zon, maar de natuur levert in deze tijd wel heel veel mooi fotomateriaal… Zo zag ik vanuit de auto deze op zich ‘lelijke’ paddenstoel, die dan van dichtbij een prachtige structuur blijkt te hebben…en dan zak ik dus plat op de grond ;)

vrijdag 12 oktober 2012

uitkijk

voor het raam…

Ons huis staat aan de weg die naar het stadscentrum leidt, echt heel druk vind ik het er niet, maar er komt altijd wel een fiets of een auto langs. Of zoals deze week regelmatig gebeurde.. een hele klas schoolkinderen op weg naar het bos voor een herfstwandeling.

 Guus (2)

Guus zou best mee willen…

rust

Mooi toch, zoals ie met z’n kop op de vensterbank (ja daar moet nu wat vaker een sopdoek over) het wereldgebeuren rustig bekijkt…

uitkijken

Natuurlijk gaan we zelf ook regelmatig met ‘m aan de wandel, dus hij komt niks tekort ;) Guus mag altijd graag ergens tegenaan zitten en gelukkig hebben wij een stoere bijzettafel, die niet van z'n plek te krijgen is!

Trouwens…deze foto’s nam ik vorige week (niet slim) nét voordat ik de ramen van binnen én van buiten lapte… Het heeft er even heerlijk fris uit gezien, maar dat was helaas maar even, ze zijn nu eigenlijk al weer aan een schoonmaakbeurt toe ;(

zondag 7 oktober 2012

klusmoe

en dat tekent…

Klusweken worden klusmaanden, sinds begin september zijn we druk in het samenwoonhuurhuis van Rianne en Kevin. Nu ze er wonen gaan we (in lager tempo) door. Ik moet zeggen dat we zo langzamerhand wel een beetje klusmoe worden, temeer doordat we elke keer zoveel materiaal en gereedschap mee moeten sjouwen.. Het stel woont in een sfeervol oud bovenhuis binnen de grachten, heel leuk, maar parkeren kan niet heel dichtbij, dus het is elke keer een heel gedoe om met de handen/armen vol van de auto naar het huis te lopen.
Van klussen thuis komt niet veel op het moment, wel zijn we tussen de bedrijven door bezig met het inrichten van de nieuwe schuur. Het is heerlijk om gewoon thuis met de honden om ons heen rond te rommelen :)

spiegels

En ondanks de extreme moeheid die weer over me hangt, had ik vorige week opeens zo’n zin om weer eens bij de Tuinkamer te gaan kijken. Karin had al een stoere metalen kar voor onze schuur gereserveerd die we nog op zouden halen, dus dat gingen we doen..bovendien is rondlopen in haar winkel op z’n tijd echt een feest waar ik altijd zo lekker geïnspireerd door raak!
En hoe ze het doet, ik weet het niet, maar ze heeft altijd wel spullen die we té mooi vinden om te laten staan :))
Deze keer werd ik helemaal verliefd op een mini spiegeltje met een simpel gehouten lijstje en heel dun oud spiegelglas.. Ach en die wat smallere grotere kon ook wel mee, je bent gek op spiegels of niet hè?! Zoals Karin al dacht ga ik het gouden randje ‘natuurlijk’ nog wegwerken, maar dat is typisch een klusje voor de wintermaanden…

Gezamenlijk vormen ze een beetje een herfstig stilleven op het kastje in de hal, Janiek is er niet onverdeeld blij mee... het staat wel leuk, maar je kunt er nu niet goed in zien of je fatsoenlijk de deur uit kunt ;)
Zelf vind ik dat een voordeel, mijn door vermoeidheid getekende gezicht staart me nu niet telkens aan als ik de hal inloop! 

donderdag 4 oktober 2012

duo

zo mooi…

Een paar jaar geleden kochten we onze prachtige cloche van zilvertin. Nog steeds is het een pronkstuk in huis!
Af en toe zag ik her en der wel meer cloches langskomen, maar nooit zo mooi als die van ons :))                                                                                                          Vorige week struinde ik weer eens rond op marktplaats, vaak maak ik dan een rondje langs de mij bekende brocante-verkopers. En daar zag ik toch een hele mooie, stoere cloche... niet helemaal zo mooi als nummer één, maar wel mooi genoeg om nummer twee te worden.. dus mailen, onderhandelen en reserveren.. yes!!!

oud   nieuw

Toen nog even bellen om een geschikt ophaalmoment af te spreken. Het blijft altijd spannend of iets ook echt is wat het lijkt.. Maar in dit geval was dat zeker zo! Deze stoere tinnen cloche verdient bij ons een mooie tweede plaats :)

duo

(Deze stoere cloche vond ik bij Tonie in Elburg)

maandag 1 oktober 2012

gevangen!

zonnestralen…

Nu de zomer voorbij is, kost het iets meer moeite om zonnestralen te vangen, de herfst grijpt al aardig om zich heen, met een flinke woei vliegen de bladeren van de bomen en de ochtenden/avonden zijn al zo fris dat de winterjassen weer aan kunnen!

roze

Maar gelukkig schijnt de herfstzon ook regelmatig! En met een vest of jas gaan we dan graag naar buiten..

herfstzon

webdraden   doorzichtig

Nu we twee honden hebben neem ik niet meer zo gemakkelijk mijn camera mee als we gaan lopen (we hebben onze handen dan wel vol ;)), maar ook in de tuin zijn genoeg prachtige fotoplaatjes te ontdekken..