maandag 28 januari 2013

niet te vol

voorjaarsopruiming…

Het is weer zover! De sneeuw is in rap tempo weggeregend en vandaag was een heerlijk zonnig maandag..  dan krijg ik de kriebels.. voorjaarskriebels!
En als goed huisvrouw ga ik dan aan het ruimen en poetsen:))

wiegemes

Maar aangezien dat op zich niet echt mijn hobby is, pakte ik tussendoor telkens de camera even op. Want bij opruimen hoort verkopen, ik hou niet van te vol (ook niet op zolder) dus: ik heb weer verschillende leuke items op mijn marktkraam (klik) gezet.

bril

Het fotografeert ook zo lekker met de zon in huis:)

cloche
opstapje. oudrood

Het mooiste verkoopitem van vandaag is toch wel het franse smeedijzeren bed!

frans bed

Het liefst had ik ‘m naar buiten gesleept om er een mooi gestylde voorjaarsfoto van te maken, maar helaas, het ding is te zwaar en te onhandelbaar om in mijn eentje te versjouwen.. en ach dit prachtding heeft  voor de verkoop eigenlijk geen opsmuk nodig.
Ooit kocht ik ‘m op een markt, het was  liefde op het eerste gezichten hij moest en zou mee in mijn auto (een 205, niet echt een verhuiswagen!). Hoe ik het gedaan heb? Ik weet het echt niet meer.. maar ik kwam er mee THUIS :))

Na een fikse behandeling met de staalborstel kreeg ie een blanke laklaag, daarna was het jaren hét bed voor Janiek. Nu mag ie weg (wel met een klein beetje hartzeer), er is vast ergens een meisje dat heel graag in zo’n mooi bed zou willen slapen!!

Maar er is meer...Neem gerust een kijkje tussen mijn spullen: Klik

zondag 27 januari 2013

samen

niet alleen…

Bij ons THUIS combineren we comfortabele (nieuwe) zit-en slaapmeubels met stoere brocante kasten en kisten die we met zorg uitzoeken, hoewel.. uitzoeken, over het algemeen zijn het vondsten die zomaar op ons pad komen, nou ja niet echt toevallig natuurlijk, we weten wel waar we moeten zijn voor dat wij wij mooi vinden ;-)

hout

Een aantal weken geleden schrokken we op door een mail van brocantevriendin Karin uit het noorden (waar wij al vaker met mooi oud frans brocantespul vandaan kwamen).. ze is ziek, erg ziek..
We zochten haar op, even bijpraten en haar laten weten dat we aan haar denken.. en natuurlijk genoten we samen van haar die week opnieuw gestylde winkel.

levend

Terug naar huis was het stil in de auto. De wereld op z’n kop daar in het noorden, we leven mee en zijn ontdaan, ja maar óns leven gaat gewoon door.. en we kunnen niks voor haar doen..

ballen

behalve elke week een kaart, Karin.. er is er weer één onderweg meid, zo zijn we een klein beetje bij je in het ziekenhuis, je bent niet alleen!

Voor degene in een schuilhoek achter glas
Voor degene met de dichtbeslagen ramen
Voor degene die dacht dat-ie alleen was
Moet nu weten, we zijn allemaal samen 

Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
Niet zonder ons 

(Ramses Shaffy)

vrijdag 25 januari 2013

wintertuin

verstild…

wintervogel

Ook in de tuin is alles natuurlijk bedekt met een laagje sneeuw, zoals de zinken vogel in de perenboom, ik ben niet op mijn best met de winterdag en van mij mag de sneeuw in één nacht weg smelten, maar eerlijk… mooi verstilde plaatjes schiet ik wel graag :)

sneeuwlaag

Zelfs het stoere plaatje van de houtvoorraad heeft een ‘zacht’ randje gekregen..

houtvoorraad

En toch.. het is nu mooi geweest, wat mij betreft was dit de laatste winterpost...vanaf nu met grote stappen naar de lente??!! Graag!!

donderdag 24 januari 2013

Guus

een plaatje…

Guus (2)

Onze Guus is sowieso een prachtige hond, maar in de sneeuw komt ie helemáál mooi uit..
gebrand  en profile
twee in een

En ondanks z’n stoere uiterlijk is het echt een lieverd, voor ons allemaal..

vrienden


maar vooral voor grote baas Gert :)

dinsdag 22 januari 2013

sneeuwvrij

white monday…

zomaar

Hevige sneeuwval bracht ons maandag onverwacht een vrije dag. Eigenlijk had Gert naar Amsterdam gemoeten, maar mede vanwege de files die er in de zeer vroege ochtend al op de route ontstonden, kwam al rap het woord ‘sneeuwvrij’ in ons op :-)
We brachten de maandagochtend heel relaxed door, een kop koffie/thee en een boodschap en verder niks.. Toen in de middag de zon door kwam was het al gauw duidelijk dat we met Guus naar het bos wilden.. Heel apart, zo op een doordeweekse dag ;)

bos

Prachtig wit was de sneeuw daar in het bos, niet aangetast of besmeerd door pekel.

kiek
samen kijken

Terwijl Gert zich vooral bezig hield met Guus, ‘zag’ ik zoveel mooie foto’s dat ik blééf knippen..

rennen
trainen
plezier

Wat hadden we een geweldige middag!!

boomfruit vreemde vogel

Met koude vingers maar een warm hart, liepen we het bos weer uit.. maar wat hing daar in de boom?? Toch de camera maar gauw nog even uit de tas gehaald!!

zondag 20 januari 2013

zachte prijzen

een kar vol…

vilt

Een paar weken geleden ging ik met Janiek op pad om een nieuw kleed voor Finn te zoeken. Onze Jack wil namelijk altijd weten hoe de binnenkant van z’n spullen eruit ziet :) gelukkig houdt ie het bij z’n eigen kleed en speelgoed en zit ie niet aan ons meubilair!

cocoon

Binnenlopend bij het plaatselijk tuincentrum werd ik overvallen door de chaos die daar heerste, ik hou absoluut niet van uitverkoopacties, juist door de chaos die daar mee gepaard gaat. Ik was me er van te voren van bewust dat zo net na de feestdagen alle kerstdecoraties in de opruiming zouden zijn. Maar ik dacht die ene afdeling gewoon te kunnen negeren..
Maar wat bleek, (ik had het plaatselijk nieuwsblad niet goed gelezen, anders had ik het geweten!) vanwege een grote verbouwing mocht alles, ja echt alles weg voor de helft van de prijs, dus die uitverkoopafdeling die ik wilde omzeilen, die besloeg de hele winkel :(

velours

Gelukkig drong daarna het goede nieuws tot ons door: dit was wel een uitgelezen kans om goedkoop wat leuk spul in te slaan! Dus eerst op zoek naar een winkelwagen ( zo’n grote met 2 verdiepingen) en langzaamaan enthousiast geworden deden we 2 ronden door de zaak..

Voor beide meiden een stoere vachtkruk, voor op onze bank 2 streelzachte maar sobere velours kussens, hyacinten voor de buurvrouw, een bal met een piepje voor Guus en wat lekkere kauwstaven voor de beide honden.. Onze kar raakte steeds voller.. en ik vond het nog leuk ook.. ik.. de uitverkoopomzeiler..

stoer en zacht

Nog steeds moet ik in mezelf lachen als ik de ‘uitverkoopkussens’ op de bank weer eens opschud, ik ben er blij mee. Janiek en ik hebben genoten die middag en Finn.. die is natuurlijk rap begonnen met slopen, want wat zit er eigenlijk binnenin zo’n lekker zacht hondenkleed??

donderdag 17 januari 2013

thuiskomer

heel fijn…

De voorgaande jaren waren Janiek en ik beiden vrij op maandag, dan hadden we gezellige relaxdagen samen. Niet teveel plannen, niks moeten..heerlijk!
Sinds september heeft Janiek op maandag school en is ze op donderdag vrij, maar de dinsdag en donderdag zijn mijn vaste werkdagen dus gezamenlijk relaxen is tegenwoordig een zeldzaamheid ;-(

open

Wat dan wel weer leuk is, is dat ik op een werkdag (als zij dus vrij is) regelmatig een zeer smakelijke foto binnen krijg op m’n aaifoon…ze mag ons namelijk graag, heel graag verrassen met wat lekkers!

Koek  dicht

Zo bakte ze deze week overheerlijke koekjes, die ze dan ook nog eens leuk in een glazen pot midden op tafel zet… mmm… dát is leuk thuiskomen…
En die simpele huisgemaakte koekjes zijn zó lekker, daar blijf je van eten (als je de pot open laat staan)! Oké, ieder nog één en dan gaat de pot dicht, want ik wil er nog foto’s van maken :))
Tja nu die foto’s zijn genomen vrees ik dat de pot vanavond leeg is.. en daar doe ik zelf net zo hard aan mee!!

zaterdag 12 januari 2013

poesie

zes jaar…

Onze zolder is op het moment (zoals altijd tijdens een klusperiode) nauwelijks begaanbaar, dat is niet erg.. behalve als je iets nodig hebt wat ergens daar tussen alle spullen moet liggen. Dan is het zoeken geblazen!
En dát kan een vreselijk frustrerende klus zijn, je vindt van alles waarvan je wel even denkt ‘hé!’, maar dat wat je zoekt ligt soms vaak net daar waar de boel het hoogst gestapeld is ;(

Toch kwam ik een paar weken geleden bij toeval echt iets leuks tegen tijdens het zoeken naar iets anders:

poesie

Mijn allereerste poesie(album), gekregen voor mijn 6e verjaardag..

mama

papa

Met natuurlijk versjes van mama en van papa (waarom ze er ‘je moeder’ en ‘je vader’ onder hebben gezet snap ik werkelijk niet! Ik zeg altijd pap(a) en ma(a)). Na die eerste twee volgden de versjes van de opa’s en oma’s en daarna is het een mengelmoes van vriendinnetjes, tantes en meesters en juffen.

Ik weet nog dat ik vreselijk zuinig op mijn poesie was! Trouwens niet alleen op die van mijzelf, ook op die waar ik in mocht schrijven.. Ik oefende het versje altijd eerst op een kladblaadje zodat het foutloos in het album kwam en ik zette zelfs met potlood heel dun lijntjes zodat ik de regels mooi recht kon schrijven, dan moest de inkt even drogen en dan gumde ik heel voorzichtig die lijntjes weer weg.. hoezo was ik toen al lichtelijk perfectionistisch??!!

juf

O en wat ik ook nog weet is dat ik zo blij was met de prachtige pentekening van juf Ostemeier..

kleurig

Dit meisje had zo’n geweldige 4-kleurenpen en natuurlijk mocht ze daarmee in mijn poesie schrijven :))

Leuk om op deze manier weer eens in mijn vroege kinderjaren terug te duiken, al moet ik zeggen dat veel van de namen in het album me niks meer zeggen.. er zijn ook klasgenootjes waarvan ik wel de naam herken maar er dan verder geen beeld bij heb. Maar ik heb daar in Bergschenhoek dan ook maar 3 jaar gewoond, van mijn 5e tot mijn 8e..

dinsdag 8 januari 2013

grintkeien

leuk speelgoed…

Onze Jack Russell Finn is helemaal in z’n schik met onze keus van destijds om het terras direct achter het (achter) huis te ‘bestraten’ met grint. Al van jongs af aan speurt hij de mooiste stenen op en met wat heen en weer geschuif van z’n voorpoten lukt het hem er 3 tegelijk in z’n bek te nemen.. z’n tong hangt er dan aan de zijkant een beetje maf langs.. het is geen gezicht! En het idiote is dat als er eenmaal 3 stenen in z’n bekkie zitten hij gewoon ergens rustig (met volle mond!) gaat liggen.. dus waar doet ie het voor??

grintkeien

Als ik ‘m naar binnen roep laat ie net voor de deur de stenen vallen, want hij weet dat de stenen niet mee naar binnen mogen, dus dat hoef ik (meestal) niet te zeggen.. heel handig! Maar.. het gebeurt natuurlijk ook dat één van de anderen hem binnen laat, ja en dan grijpt ie z’n kans.. Zo kan het dus gebeuren dat ik toch telkens een aantal (vaak en groepje van 3!) stenen ergens in de kamer vind.

grint

Ik verzamel ze op de stoere houten ‘voet’ op de vensterbank in de keuken, de kleuren passen wel goed in ons interieur en ook het materiaal valt niet uit de toon.. dus ik zal niet zeuren, ik neem gewoon elke keer dat ik de tuin in loop weer een paar handen vol grintkeien mee naar buiten :))

Maar het meest komische of eigenlijk wonderlijke van het hele verhaal is: het lukt hem ook nog om in al dat grint ( een stuk van 8 meter lang en 5 meter breed), precies díe keitjes terug te vinden die ik net daarvoor in m’n handen heb gehad en heb terug gegooid!! Het is een bijzonder beest en dát is het!!

zondag 6 januari 2013

watergevecht

zomerse spelvreugde…

Vanmorgen las ik dat ze vanaf eind deze week wat meer winters weer verwachten, ik ken er een heel aantal die daar verlangend naar uitzien.. zo niet ik..!
De milde temperaturen van de laatste tijd staan me beter aan, lekker zonder veel gedoe naar buiten lopen of op de fiets stappen.. én tijdens wandelingen de camera meenemen (want dat is zo lastig met handschoenen aan!).

Ook onze Guus is volgens mij een zomerliefhebber! Dit weekend sloot Gert de tuinslang aan met het idee de stoep langs ons achterhuis te ontdoen van allerhande bouwstof. Finn is niet gek op water dus die bleef op veilig op afstand, maar Guus…

speels

die zag een watergevecht wel zitten :))

pak 'm vervaarlijk

Voor alle mensen die onze stoere herder eng vinden.. hij is (ondanks de vervaarlijk open bek op de laatste foto) een ongelooflijk lieve knuffelbeer!