vrijdag 22 februari 2013

vast

nee los…

Zal ik het nog maar eens zeggen? Ik ben geen wintermens, nu niet en ook nooit geweest. Op een dag als vandaag, als het zo berekoud is, dan moet ik echt moed verzamelen om met de honden naar buiten te gaan, of om op de fiets te stappen voor wat boodschappen, laat staan dat ik dan leuk met de camera op stap ga! Natuurlijk kleed ik me dik aan, mijn outdoor laarzen waar ik echt geen koude voeten in krijg en een dik winterjack met hoge kraag gecombineerd met een muts, een sjaal en handschoenen.. voordat ik de deur uit ga ben ik wel even bezig ;-)

distel  clematis

Ook loop of fiets ik stevig door, nee echt koud krijg ik het niet. Maar als ik weer thuis ben, dan blijkt mijn hele lichaam zich vast te hebben gezet om zo de kou buiten te sluiten en ja dát is gelukt, ik had het niet koud, maar… dat vast zetten is toch geen goed idee want wat vast zit dat is niet zo 1, 2, 3 weer los en dát is het probleem. Hoe langer de winter voort duurt hoe meer en hoe steviger mijn lichaam zich wapent tegen de kou. De laatste tijd is het zo dramatisch dat de osteopaat er om de 2 weken een fikse kluif aan heeft om mijn weerbarstig lijf weer enigszins soepel te krijgen..

Ik zit nu, net terug van een tussendoorbehandeling, met een warme kruik en een kop thee op de bank even te genieten van een redelijk ‘los’ lijf. Eigenlijk wilde ik nog op pad voor een fikse bos voorjaarsbloemen, maar het idee dat ik daarvoor weer de kou in moet.. ik weet niet of ik dát er voor over heb..

De foto’s hierboven? Die nam ik een paar weken geleden, mooi hè die bloeiende clematis?? Was het maar vast zover dat ze in de tuin ook gaan bloeien.. ik kan niet wachten!!

zondag 17 februari 2013

de herder

en de schaapskooi…

Een paar dorpen van ons vandaan is een groot heidegebied (met een schaapskooi)waar het heerlijk wandelen is. Nu is het er op zondag naar mijn smaak eigenlijk altijd wat te druk, maar net als in het bos kun je er als je iets verder de paden opgaat toch heerlijk rustig lopen.

schaapskooi

Onze herder Guus is nu bijna 5 maanden bij ons en we zijn heel blij met hem, het gaat heel goed al zijn we nog wel druk met trainen. Hij heeft de neiging om als een echte herder zijn schapen (ons dus) te hoeden en komen er andere honden in onze buurt dan beschermt hij ons door ze even zijn stoerheid te tonen. Wij moeten hem duidelijk laten blijken dat we in rangorde bóven hem staan en dat wíj bepalen of we zijn hulp nodig hebben. Het lijkt wel lief dat hij zo voor ons opkomt, maar in de hondenwereld doen lagere rangen niet lief tegen de leider, ze gehoorzamen gewoon. Dus is het aan ons om hem te laten weten dat wij de absolute leider zijn en dat zulk gedrag niet wordt getolereerd, dan zal dat haantjesgedrag vanzelf minder worden en gelukkig merken we dat al!

pff  zit

Een wandeling op de heide (waar de honden los mogen lopen) is voor Guus heel spannend, al die mensen en honden om ons heen.. het is bijna niet te doen om alles in de gaten te houden ;)

rust

r.ust

Vanmiddag ging het heel goed, al vloog ie af en toe nog even uit de bocht, maar gelukkig kunnen we hem in zo’n geval met een stemcorrectie tot de orde roepen en zien de meeste andere hondenbazen ook wel dat hij niet zo stoer is als hij lijkt.

dellen

Lopend over de opgestoven zandduinen (ontstaan in de laatste ijstijd!), kijk je prachtig uit over het heidegebied, met rechts boven de groene boom de schaapskooi.

solitair   duinen

Omdat Guus moet leren niet als een herder zijn schapen te hoeden, loop ik regelmatig even ‘weg van de kudde’ en verdwijn ik soms achter een duin.. het is dan de bedoeling dat Guus niet bij Gert wegloopt om mij te zoeken.. En zo kreeg deze wat grijze zondagmiddag een nuttige invulling, prettige bijkomstigheid is dat ik daar op de hei ook lekker aan het oefenen kan met mijn camera. Ik blijf het moeilijk vinden om diepte goed op de foto vast te leggen.

kudde

Natuurlijk namen we ook een kijkje bij de schaapskooi die zo’n 130 Veluwse heideschapen herbergt, dat aantal is nu trouwens bijna verdubbeld… er zijn al meer dan 125 lammetjes geboren!

kraamkamer

Het is een volle bedoening in de kraamkamer, maar wel lekker warm ;)

donderdag 14 februari 2013

recessie

teruggang…

Al een aantal jaar verkeert ons land in een economische crisis,  hoewel…eigenlijk is die ‘crisis’ al voorbij. Bij een crisis is er namelijk VREES voor recessie en het zal duidelijk zijn dat die vrees al bewaarheid is.. We zien en voelen om ons heen allemaal wel de teruggang, is het niet direct in ons eigen leven dan toch vast wel in de directe omgeving.

Volgens de geleerden doen houden we de economische recessie zelf in stand door geen (extra) geld meer uit te geven, maar te sparen voor nóg slechtere tijden. Is helemaal niks mis mee, heel verstandig zelfs. Maar aan de andere kant… om uit deze negatieve spiraal te komen, moeten we juist wél (extra) geld uitgeven, dat stimuleert de economie!!

Lastige situatie dus!! Of toch niet??

Gert en ik zijn beiden opgevoed met zuinigheid en gelukkig is daar bij ons beiden veel van blijven hangen. We hebben niet veel nodig voor ons dagelijks leven, maar onze THUIS-klussen kosten natuurlijk wel (extra) geld.. Groot voordeel is dat we veel zelf doen, na elke klus is het een sport om uit te rekenen wat we bespaarden door geen klusbedrijf in te huren :) Verder ben ik een groot fan van MP, de afgelopen weken verkocht ik een overbodige wastafel, een kraan, overbodige handdoekenrekjes en wat brocante woonaccessoires .. het is dubbelpret als onze spullen door een ander nog gebruikt kunnen worden en voor ons weer wat (klus)geld in het laatje brengen!

roze   

Jaren geleden kreeg ik als kerstgeschenk van mijn toenmalige werkgever een luxe parfum.. vanuit de met de paplepel ingegoten zuinigheid was deze geur een voor mij ongekende luxe, maar dat wil nog niet zeggen dat ik direct blij was met dit kado, want laat ik het zo zeggen.. mijn neus functioneert extreem goed, waar anderen nog niks ruiken daar komen bij mij al allerlei geurprikkels binnen die niet altijd gewenst zijn. Gelukkig bleek het geurende kerstgeschenk wél een schot in de roos, de heerlijke geur past goed bij me. Vanwege nog steeds dezelfde zuinigheid deed ik jaren met de inhoud van de gekregen flacon, maar uiteindelijk spoot ik er de afgelopen kerst toch de laatste druppels uit..

Vorige week liep ik zonder voorop gezet plan zomaar een parfumerie in, gewoon om eens te kijken of MIJN geur een betaalbaar kadootje voor mezelf zou kunnen zijn (soms mag je jezelf best een beetje verwennen!). Ik wist echt wel dat dit parfum een beroemd parfum is dat wel het nodige zou kosten, maar dít had ik niet verwacht! En dus liep ik, inwendig lachend om mijn onnozelheid in deze, de winkel uit zonder parfum.

favoriet  chanel

En toch staat er weer een gevulde fles in onze badkamer.. gekregen van mijn Valentijn, ik ben er blij mee, natúúrlijk ben ik er súperblij mee, maar ik geloof toch dat we qua zuinigheid niet helemaal op één lijn zitten ;-))
Voor de economie is het vast een enorme boost, zoveel geld uitgeven voor een kleine fles luxe..en dat is dan weer een mooie bijkomstigheid!

zaterdag 9 februari 2013

IJssel

breed, breder, breedst…

vloed

Toen ik in de ochtend bij Janiek in de auto zat ‘zag’ ik langs de IJssel verschillende mooie foto’s voorbijkomen.. dus na het nodige kluswerk trokken Gert en ik er vanmiddag met camera op uit om te genieten van een zonnige, windstille zaterdag.

De uiterwaarden zijn de afgelopen week al weer behoorlijk volgelopen en juist op een windstille dag als vandaag fungeert al dat water zo mooi als spiegel.

1  2

Ook de nieuwe rode spoorbrug blijft een dankbaar fotografeerobject..

bocht
rood

Om te voorkomen dat er storende elementen als verkeersborden of auto’s in beeld te zien waren liep ik af en toe van het pad af het gras op en dan merk je goed hoe verzadigd en zompig de dijken zijn.. op sommige plaatsen worden er al maatregelen genomen, zo zie je aan de overkant al een stuk waar de zandzakken de boel moeten verstevigen.

zonnen

Niet alleen wij genoten van de zon vandaag, ook de ganzen doezelden lekker weg terwijl ze in de zon rond dobberden.. een simpel plaatje, maar ik vind de spiegeling onder elk dier zo leuk ;)

veer

Onze gedachten gingen vandaag regelmatig naar Hennie, voor wie het een loodzware dag was, de dag van de begrafenis van haar man Otto..

maandag 4 februari 2013

voorbode

gevonden…

De lange wintermaanden december en januari zijn voorbij, nu gaan we echt óp naar het voorjaar. Dus loop ik ‘smachtend’ af en toe een rondje door de tuin op zoek naar de eerste tekenen.. en deze week vond ik wat ik zocht!

droog

Dit is natuurlijk gewoon een echte ‘winterhortensia’, maar met de zon erop zijn al die bruinschakeringen wel mooi ;)

knop

Toch gaat het me vooral hierom! Knoppen!!!!

groep 
erosie
franse kei
 mos

En gek als ik ben op verzamelingen, (één mooi ding is prachtig, maar vaak wordt de pracht nog versterkt als er meerdere bij elkaar staan/liggen) ben ik nogal wijs met mijn ‘vakantiekeien’. Het grappige is dat er één bij is die van lieverlee helemaal bemost is geraakt. In de zon is het net een laag fluweel…

voorjaar

En dan de vetplant in de Franse vaas op de tuintafel, een paar weken geleden nog volledig ondergesneeuwd zag ik er nu tot mijn grote vreugde al vele knopjes in!

wachtend

Ja en dan deze hoek.. de warmste hoek  in de tuin. Pal op het zuiden en heerlijk beschut is dit de hoek waar onze olijf en oleander elk jaar van april tot oktober hun vaste stek hebben. Maar ook leeg zijn de potten een stoer element in de (toch wel akelig lege) wintertuin...Is het al duidelijk?? Laat maar komen dat voorjaar, ik ben er klaar voor!!

vrijdag 1 februari 2013

het verhaal

erachter…

In verhouding is onze overloop behoorlijk ruim ten opzichte van de slaapkamers. Op zich is het natuurlijk alleen een doorloopruimte en heb je meer aan ruimere kamers, maar nu heb ik wel de mogelijkheid om ook van de overloop een sfeervol geheel te maken.

  sfeer

Een grote (loeizware) oude spiegel, met daarvoor een oude orgelbank als wegzetplek voor nog meer mooie oude spiegels :) en een prachtige buste met om haar nek mijn verzameling rozenkransen.

Het gekke is dat deze verzameling onbedoeld is ontstaan. Als 16-jarige ging ik met school op ‘studiereis’ naar Paris.. daar maakte ik in de Notre Dame (waar een dienst gaande was tijdens ons bezoek) voor het eerst kennis met de rozenkrans. In de protestantse kringen waar ik opgroeide had ik daar nog nooit mee te maken gehad.. Onder de indruk kocht ik voor mezelf ter plekke een rozenkrans!

kleuren maten

Lange tijd bleef het bij die ene, tot de moeder van vriendin A. vanuit Lourdes terug kwam en voor ons beiden een rozenkrans meebracht. Zij zijn katholiek, dus het feit dat ze zo’n krans meebracht was sowieso van grote waarde.
Sindsdien kocht ik er af en toe één, nooit zomaar, maar altijd als er ‘iets’ speelde in mijn leven. De meesten komen uit Frankrijk, één komt er zelfs uit Paramaribo (gekregen van A.)

Eerder hingen ze verspreid door het huis, tegenwoordig  draagt de paspopbuste ze met stijl. En al zijn het er langzamerhand heel wat, ik weet nog exact het wat en hoe van elk exemplaar.. achter elke krans zit een verhaal en al die verhalen vormen samen míjn verhaal.