zaterdag 26 oktober 2013

herfstwandeling

in de zon…

Vanmiddag namen Gert en ik de tijd om samen een middag rustig te genieten van het prachtige weer. Met de honden en de camera reden we naar een prachtig stuk natuur een paar dorpen verder.

 groep  gezin

Door zandwinning voor de aanleg van de A50 ontstond er (in de jaren 70) aan de rand van bos- en heidegebied de Dellen een waterplas die in de zomer een drukbezochte recreatieplek is. In het najaar, de winter en het voorjaar is het hier ook voor honden toegankelijk.

samen

Zelf was ik er al jaren niet geweest en ik was dan ook verrast door de aanwezigheid van de vele recreanten ;-)

watermannen 

De betonnen poppen zijn mooi ‘stober’ en ze stonden zo lekker stil tijdens de fotoshoot!

water

Finn is niet gek op water maar Guus daarentegen vindt het heerlijk als ie er lekker in kan dollen..

rood

Bij het fotograferen probeer ik altijd vanuit een niet-standaard standpunt te kijken waarbij ik dus regelmatig in de meest vreemde houdingen zit lig of sta.. Deze middag gebeurde het verschillende keren dat ik plat op mijn buik op de grond lag en al roepend Guus en Finn uit de buurt moest houden omdat zij in hun enthousiasme gewoon ‘mijn’ paddestoelen omver liepen ;-(

zwammen
mos

Mezelf kennend had ik me bewust niet in mijn beste kloffie gehuld en dat was maar goed ook want het was goed vochtig op de grond.

spons

Als ik het goed heb is dit gewoon eekhoorntjesbrood, hij viel mij op door de buisjes in plaats van de lamellen onder de kap.. thuis googelde ik en toen las ik dat ie zelfs eetbaar is.. al hád ik het geweten, ik had ‘m echt niet meegenomen!!

Guus mannen
zon  paddestoelenflat

Dit zomermens heeft zo gigantisch lopen genieten!! Al weken was ik nauwelijks de deur uit geweest en deze middag (met man, honden en camera) in de zon had ik echt even nodig…

bloei

Tussen alle herfstkleuren ontdekten we ook deze bloeiende verrassing.. geen idee wat het is en eigenlijk past het helemaal niet in het herfstpalet maar voor mij was het een zomers kadootje ;-)

zonnebladeren  schuim

In de ‘beukenlaan’ hangen de bladeren nog grotendeels aan de boom, maar langs de waterkant vormt zich een bladerdijk tussen het water en het strand, mét schuim dat over het strand waait!

vrijdag 25 oktober 2013

betonblokken (deel 1)

een avontuur…

Een spannende week, dát was het! Maar het resultaat is naar wens ;-))

hoek

Maandag is de keukentimmerman heel de dag bezig geweest de bekisting te stellen voor de betonnen keukenblokken, dat klinkt simpel maar die bekisting moet staan als een huis.

bekisting

Er komt zoveel druk op te staan als er beton in wordt gestort.. bovendien mag het beton er ook niet uitlekken.. na een dag meten, zagen en timmeren leek het klaar voor het grote avontuur.(links op de foto de oude franse luiken, als de vloer ligt worden ze iets ingekort en geschilderd en dan doen ze dienst als deuren voor de voorraadkast)

gestort

Dinsdag kwamen de betonstorters, na wat voorbereidend werk werden de eerste emmers beton gedraaid en gestort.. oei en dat ging mis.. één van de bekistingswanden schoof iets weg. Dus werd de beton er weer uitgeschept en moest er een oplossing komen om de wand te verankeren, in overleg met ons werd de hele constructie vastgeschroefd aan de vloer!

hoek gepolijst

Na een dag storten (de mannen hebben heel wat emmers beton gesjouwd!) werden de blokken ingepakt met plastic, zodat het hardingsproces niet te snel zou gaan.

Donderdag liep ik vol spanning wat onrustig, maar met gespitste oren rond in huis, terwijl de betonman druk was met het weghalen van het plastic en het afbreken van het hele bekistingsbouwwerk. Toen de afbreekgeluiden verstomden liep ik met een kop koffie nonchalant het achterhuis in.. En??

kookblok spoelblok
(Links het kookblok, rechts het spoelblok)

Gelukkig zagen beide blokken er goed uit, ook de probleemwand was zonder ernstige schade uit de mal gekomen. Met wat reparatiebeton werd er hier en daar direct wat bijgewerkt. Een paar koppen koffie verder was het oppervlakkige vocht uit het beton verdampt en werd de polijstmachine erbij gepakt.

blokken

Ons perceel is lang en smal en het achterhuis is een pijpenla van binnenwerks maar 2,25 breed. Het was een hele uitdaging om voor deze ruimte een stoere keuken te bedenken. Elke standaardkeuken zou hier gauw tuttig staan en dát wilden we dus niet! Vandaar dat we kozen voor stoere betonnen blokken, een kookblok (met 6-pits Boretti en dubbele oven) links en een spoelblok rechts. Een heel avontuur, want deze keuken is nergens te zien in een showroom, dus het is afwachten of dat wat je in je hoofd hebt in werkelijkheid ook naar je zin is. Deel 1 heeft goed uitgepakt ;-) Op naar deel 2!

Maandagmorgen staat de timmerman weer op de stoep, dan gaat de afmontage beginnen..

zondag 20 oktober 2013

bouwval

te koop…

Ons THUIS is onze grote hobby, we zijn nu zo’n 7 jaar bezig om zowel de binnen- als de buitenkant naar ons zin te maken. Het ligt dan ook niet in de bedoeling dat we hier (binnenkort) weg gaan, toch kijk ik heel graag op huizen-te-koop-sites ;-)

bouwval

En als we bij het toeren langs een ‘te koop’-bord rijden verdraai ik regelmatig mijn nek om iets meer dan een glimp van het betreffende huis op te vangen. Zo ook laatst.. langs de weg zag ik een bord van de dure-huizen-makelaar en dan is mijn belangstelling zéker gewekt!

sloop

Maar in dit geval stond er géén huis, alleen een vervallen schuur… ook leuk!! Dus parkeerde Gert de cabrio op de oprit en liep ik even later met mijn camera de ‘mooiste’ foto’s te maken.

1215.40  1211.40

Voor de liefhebber van oud is dit een walhalla, maar de bouwvallige staat van het geheel weerhield mij ervan om naar binnen te stappen. Ach en door de open ramen en deuren zag ik genoeg ;-)

open

Dit is duidelijk een doorzon-woning!

( Ik zocht thuis het adres natuurlijk even op.. het huis is al gesloopt (o ja?), de kavel (met schuur!) is te koop, ik citeer: ‘koper heeft de vrijheid hier zijn eigen droom te verwezenlijken, de gemeente zal echter wel mee willen denken om een passend ontwerp te realiseren in dit fraaie gebied’.. hoe aardig is dat ;-))

klus

Vandaag is Gert er in z'n eentje met de cabrio op uit, een dagrit is voor mij niet haalbaar nu, maar ik ben wel nuttig bezig geweest... ik heb even een tussendoorklusje bedacht, de materialen liggen al klaar ;-) Ik kan er niks aan doen, het komt door de zon, als die in huis schijnt krijg ik vanzelf inspiratie!!

woensdag 16 oktober 2013

van blauw

naar groen…

Er is toch niks mooier dan een strakblauwe lucht en die zag ik donderdagmorgen toen ik de slaapkamergordijnen open schoof. Mijn dag kan niet beter beginnen!

blue

De weersvoorspelling voor de komende tijd geeft wel aan dat er een grote kans is op regen, dus dit blauw heb ik maar even vastgelegd ;-)
Ik ben niet zo’n liefhebber van kleuren, ik voel me lekkerder bij grijzen en naturellen, maar dat geldt vooral voor m’n huis en m’n kleding. De lucht zie ik graag blauw en de tuin graag groen!

1295

Gert werkt al bijna 30 jaar als administrateur in de wegenbouw, het afgelopen jaar was hij druk bij een vestiging in het westen van het land, de lange reistijd (door de filedruk) viel best zwaar, maar in deze tijd mag je blij zijn dat je nog aan het werk bent, dus ging hij 's morgens voor dag en dauw de deur uit om na een ronde met de honden, goed wakker in de auto te stappen.

veel
warm

Een paar weken geleden kwam het bericht dat er hier in de buurt een groot werk gerealiseerd gaat worden door een zusteronderneming van de werkgever. En voor dat project willen ze over een fulltime administrateur beschikken.. typisch iets voor Gert!

 afscheid

Dus werd er afscheid genomen van het drukke westen en gaat de blik nu gericht worden op het nabije oosten ;-) Een mooie klus, waar Gert absoluut veel zin in heeft.

kastanjes

Maar volgende week is hij een paar dagen vrij, dan gaan ze namelijk beginnen met het plaatsen van de keuken, we hebben er lang naar uitgekeken en natuurlijk ben ik heel benieuwd hoe die stoere keuken die we alleen nog maar op papier hebben gezien, in werkelijkheid zal zijn!  We hebben gekozen voor 2 keukenblokken waarbij de zijwanden en het aanrecht van (ter plekke gestort) beton zijn.. zo gaaf!! Maar ik zie er ook als een berg tegenop.. 5 dagen lang werkmensen over de vloer, dat zorgt toch voor drukte (en troep) en daar kan ik nu niet goed tegen. Gelukkig neemt Gert die dagen  de regie over, dus ik ga proberen me niet te druk te maken, maar gewoon alleen maar te genieten van de totstandkoming van onze droomkeuken :0

licht

De reacties die ik kreeg op mijn vorige blogpost en de mails en kaartjes doen me goed! Ik ben wel positief maar wat ik vooral heel moeilijk vind is dat ik geen houvast heb aan een bepaalde termijn, het is gewoon afwachten hoe snel mijn lichaam zich herstelt. Af en toe komt er met een flinke huilbui veel emotie los en dat levert me (naast fikse hoofdpijn ook) wel een stukje rust.. Hoewel mijn gezondheid duidelijk aangeeft dat het écht anders moet, kan ik mijn gewone manier van doen nog niet zo makkelijk loslaten, ongemerkt wil ik toch soms even te snel iets doen. Duidelijk is wel dat mijn lichaam daarna direct aangeeft dat dát dus niet de bedoeling was ;-)

vrijdag 11 oktober 2013

werken

aan herstel…

Gewoon proberen, pas opgeven als het echt niet gaat! Dat zei ik altijd tegen de kinderen als ze een beetje gammel waren en vroegen of ze niet naar school hoefden of als ze een lastige opdracht te volbrengen hadden. Op die manier wilde ik ze een sterke basis geven en doorzettingsvermogen bijbrengen.  Ik kan niet zo goed tegen piepers die bij een scheet die dwars zit al zuchtend op de bank gaan zitten.

Dat  ‘gewoon proberen’ geldt ook voor mijzelf, zo goed mogelijk doorgaan, niet bij een zuchtje tegenwind afhaken..volhouden! Dat motto heeft me veel gebracht, het hield me staande in een moeizaam huwelijk, het gaf me kracht toen ik toch koos voor een scheiding en het gaf me de kans een nieuw THUIS te creëren voor mijn dochters en ook om te genieten van een nieuwe liefde in mijn leven.

.1zakken .2gedroogd

Maar datzelfde motto werkt ook tegen me…

De afgelopen tijd ben ik uitgebreid getest en onderzocht omdat de chronische vermoeidheid deze zomer een dieptepunt bereikte waar ik niet uit kon klimmen. De diagnose is duidelijk: CVS/ME

In mijn jarenlange gevecht tegen chronische vermoeidheid was het ‘gewoon proberen’ achteraf gezien niet zo’n handig motto maar werd het onbewuste roofbouw.
De testuitslagen hebben aangegeven dat er een groot energieprobleem is. Gebleken is nu onder andere dat mijn lichaam al bij normale inspanning (douchen bijvoorbeeld) de (verzurings)drempel bereikt. De interne vuilnisdienst gaat dan direct aan de slag om ‘rennies’ aan te maken die de verzuring wegwerken, maar dan blijft er geen energie meer over voor de eigenlijke activiteit.  Tel daarbij op de psychische tegenslagen die ik het hoofd moest bieden en zo nam het energieprobleem reusachtige vormen aan. Al die jaren ging ik stug door...en leefde ik dus eigenlijk ver boven mijn stand! Die moeheid, dat is niet mijn kwaal, dat is een signaal van mijn lichaam, een waarschuwing die ik negeerde. Dus werd er hard aan de noodrem getrokken, zo hard dat ik compleet van de benen ging...

.3stilstand .4sleep

De eerste stap op de weg naar verbetering is simpel: NIET meer over die verzuringsdrempel heen gaan.. Ik moet een manier vinden om de normale, kleine inspanningen te verrichten zonder te verzuren. Als dat lukt, dan heeft de vuilnisdienst niet alle beschikbare energie nodig en kan er dus ook een deel gebruikt worden voor de gewone dagelijkse dingen. Dat klinkt simpel, maar voor mij is het een pittige opgaaf. Ik ben van mezelf een vlotte tante, als het even kan (dwz als ik niet té moe ben) ga ik met een lekker gangetje door het leven.  Nu moet ik echt leren doseren, telkens afwegen wat ik wel en wat ik niet doe en welk moment voor een activiteit dan het beste is.

Natuurlijk ga ik mijn uiterste best doen! Mijn positieve insteek zorgt er aan de ene kant voor dat er absoluut geen sprake is van depressiviteit (gelukkig!), aan de andere kant brengt die positiviteit me in een lastig parket.. er is zoveel leuks in het leven dat ik mezelf constant moet afremmen en me niet moet laten verleiden tot allerlei (kleine) frivoliteiten die me dan uiteindelijk gewoon de das om doen :-(

huizen

Niet alleen lichamelijk ben ik doodmoe, toen mijn hoofd me steeds vaker onaangenaam verraste zorgde dat wel voor een lichte paniek, niet meer weten met welke knop de tv aan of uit moet is even schrikken. Als groot liefhebber van cijfers en letters is het ook pittig te ontdekken dat een boek lezen of even de administratie bijwerken een lastige opgaaf blijkt.. Die moeheid is heel vervelend en beperkend… maar nee, ik vond mezelf niet ziek. Toch is het me wel duidelijk nu mijn hoofd me in de steek laat, het gaat echt niet goed!

blank

Het was een paar weken geleden emotioneel heel zwaar om mijn werkgever te moeten vertellen dat ik het (even) niet trok. Deze week leverde ik na de testuitslagen behoorlijk wat strijd met mezelf voordat ik toe kon geven dat ik ‘ziek’ ben en dat ik dus mijn baas moest gaan vertellen dat het een langdurig traject gaat worden was niet makkelijk. Op mijn werk gaan ze op zoek gaan naar een oplossing, dat snap ik natuurlijk, het werk gaat door. Maar hé het is wel MIJN droombaan, de plek waar ik me zo ontzettend op mijn plaats voel! Loslaten zegt de huisarts, het staat je herstel in de weg als je je druk maakt om zulke (bij)zaken… De beste man heeft waarschijnlijk wel gelijk…

thuis
(deze simpele witte huisjes kocht ik lang geleden voor een paar cent bij een grote woonwinkel voor op de kinderkamer van één van m’n dochters. Ze zijn niet zo stoer als de nu zo hippe huisjes van verweerd oud hout, maar de sobere basis is er en de stoere look zit al mijn hoofd, stober passen ze nog beter in ons interieur!)

Nee ik voel me niet depressief, maar een beetje moeilijk waren de laatste weken wel. En daarom heb ik nu op mijn eigen blog de boel met veel woorden heel therapeutisch van me afgeschreven. Ik ga ‘op mijn gemak’ (dat kan ook niet anders want ik beweeg me log en traag momenteel) proberen uit te zoeken hoe ik mijn energiepeil weer op een functioneel basisniveau kan krijgen. Gewoon THUIS voorlopig niks moeten en de tijd en de rust nemen om aan mijn herstel te werken.













woensdag 9 oktober 2013

tuin

ver genoeg…

Ik kon m’n draai niet zo goed vinden die dag, dus ik hing dan hier, dan daar een beetje rond in huis.

zon!

Ik wist ergens best dat het een aangename herfstdag was, maar ik had het nog niet bewust gezien.. zittend aan de eettafel zag ik het wel!

kruk

Dus maar even met camera de tuin in, erg veel verder kom ik deze dagen niet.
Eigenlijk word ik nooit zo blij van de herfst, natuurlijk zie ik best de prachtige veranderingen in de natuur maar als de herfst echt doorkomt, dan volgt daarna altijd een winter en dat seizoen is niet bepaald mijn beste vriend ;-(

takkenbos herfstboeket

Als ik de achterdeur uitloop zie ik gelijk dat de bruine takkenbos mooi door het zonlicht wordt opgelicht tegen het zwart van het achterhuis. (Nog een paar weken dan sta ik daar achter het raam af te wassen of groente te spoelen…)

herfst

De zoon van de buurvrouw heeft als klein jochie een eikel en een kastanje gepoot.. nu (ruim 40 jaar later) staat er een hele grote kastanje-eik in de buurtuin. Zo’n grote boom zorgt absoluut voor een mooi besef van seizoenen, maar de zon is in voor-en najaar wel snel van mijn terras verdwenen door deze kolos. Gelukkig laat de buurvrouw deze winter de top er uithalen, ik hoop (nu al!) op een zonnig voorjaar!

roze zonnebaden

In de relaxtuin zette ik ooit een pluim/schapekophortensia, een groot succes is dat niet helaas, de plant groeit niet of nauwelijks en ik moet het elk jaar doen met één enkele schapekop. Wellicht moet ik eens een andere plek voor ‘m zoeken…

De franse geveldame had het duidelijk goed naar haar zin, met gesloten ogen lekker van de zon genieten, ik wilde dat ik er momenteel de rust voor had ;-)

goeie vangst

Deze spin heeft voorlopig ook geen rust! Al die binnengevlogen snacks zullen opgegeten of opgeruimd moeten worden denk ik zo :-))