vrijdag 16 januari 2015

interieur

op maat…

Nadat we in het achterhuis onze droomkeuken hadden gerealiseerd, hebben we de woonkamer ook helemaal naar wens opgeknapt. De laatste stap was het uitzoeken van nieuwe (stoere) gordijnen die de stoer sobere sfeer versterken.
Dat was niet zo ingewikkeld, stoer linnen moest het worden! De enige reden waarom het toch wat langer duurde was omdat ik als zelfdoener/klusser best even moest nadenken of ik het prijskaartje wat eraan hing om ze volledig op maat te laten maken niet te hoog vond. Uiteindelijk won mijn verstand het van mijn twijfels (zelfmaken was momenteel gewoon geen optie) en werden ze besteld.

totaal

En zo hangen hier nu stoere gordijnen het plaatje compleet te maken! Bij het voorraam hangt het zware stonewashed linnen soms net wel (als we de houtkachel goed opstoken) en soms net niet (als het veel regent) vrij van de grond.
Het gipsplafond is weggebroken en er is een houten plafond (in een chalktint) gecreëerd waarbij de oorspronkelijke balken in het plafond weer zichtbaar zijn. Op  de wanden zit kalkverf van Carte Colori, achter de tv de kleur Palladio, voor de rest van de kamer kozen we Lino en dat matcht super met de dikke linnen gordijnen.

overzicht

Bij het zij –en het achterraam kozen we voor vouwgordijnen van hetzelfde zware linnen.
De kalkverf en de gordijnen bestelden we bij Eden Interieur (klik). Gert en ik bezochten al een paar keer de openhuisdagen waarbij Minke (klik) haar huis open stelt voor gasten om sfeer te proeven en inspiratie op te doen. De verf kozen we daar terplekke uit en met behulp van proefpotjes maakten we thuis de definitieve keus. Voor de gordijnen kwam Minke met koffers vol stofstalen naar ons toe, wij maakten een keus, zij nam de maten en na een paar weken kwam haar man Alfred ze ophangen.. perfect geregeld!

Het schilderij boven de bank, dat 5 jaar geleden speciaal voor ons is gemaakt, paste tot mijn spijt niet helemaal in de nieuwe kleurstelling. Tja en dan kun je het wegzetten op zolder…  Ik heb de achtergrond ingekwast met de Lino kalkverf die ook op de muur zit en voila.. nu is het weer helemaal up-to-date. Creatief denken noemen we dat ;–)

Dat is trouwens bij de renovatie van zo’n oud huis een talent wat zichzelf ontwikkelt. Zeker als het zoals bij ons een kwestie is van woekeren met beperkte ruimte. Zo waren (en zijn) we heel blij met de komst van Sofie, maar de bijbehorende kattenbak is niet echt een aanwinst in je huis. Toch vonden we ook daar een oplossing voor. De kleine inbouwvoorraadkast onder de trap werd omgebouwd tot open kast, onderin kreeg de kattenbak een plek, ervoor en op de planken erboven kwam mijn verzameling oude kistjes. Ideaal voor de post, extra batterijen, medicijnen en pleisters, pennen en dat soort rommel.

 welkom

Bijna 9 jaar zijn we bezig geweest. Het donkerbruine, gedateerde bejaardenhuisje is omgebouwd tot een stober, warm familiehuis. Een heerlijke plek, waar we ons THUIS voelen, een huis waar sober en stoer samenkomen met simpel comfort, waar ondanks de beperkte ruimte genoeg plek is voor ons gezin en voor de beestenboel.

hoek

We hebben een voorliefde voor pure materialen als hout, linnen, beton en schapenwol en dat combineren we met simpel glas (van de H.ema) en velours kussens.  Nee, we hebben geen standaard interieur, een oude fabriekskar doet dienst als salontafel, twee massieve houtblokken zijn onze bijzettafels en we hebben een loodzware betonnen tuinvaas in de kamer staan. Maar juist zulke items maken ons huis tot ons THUIS. Het is hier geen showroom, de spullen kunnen tegen een stootje, hier wordt geleefd. Hier zijn we gelukkig!

dinsdag 13 januari 2015

griep

en meer…

Net voor de kerst meldde ik de manueel therapeut dankbaar dat ik in de weken na zijn eerste behandelsessie geen hoofdpijn had gehad, dat kan ik helaas als ik ’m deze week spreek niet herhalen. Na nieuwjaarsdag kwam er een hevige migraine opzetten die me 4 volle dagen in z’n greep hield, lekker begin van het jaar! Ook werd ik wakker met kriebel in mijn keel, alsof ie van binnen bekleed was met schuurpapier, naast elke stoel en naast m’n bed stonden bakjes met dropjes, want om de haverklap voelde het alsof er een stofje m’n keel in dwarrelde en daar de boel dusdanig irriteerde dat ik soms bijna kokhalzend bleef hangen in een hoestbui en ik kan je zeggen: dat is NIET fijn, dat houd je de hele dag bezig.. met als gevolg dat ik pas tegen het eind van die dag besefte dat ik dat schuurpapier daar niet lekker zat maar dat er van de migraine geen spoor meer over was.. dat had ik in de drukte van de hoestbuien niet eens in de gaten gehad!

Helaas bleef het niet bij een schurende keel, ook mijn neus ging lopen en mijn holtes raakten verstopt, het was al gauw duidelijk: ik had een fikse kou te pakken. Beter gezegd had die kou MIJ flink te pakken! En al stookte ik de kachel op tot een behaaglijke 21 graden, ik had het koud, héél koud dus sjouwde ik om de paar uur naar de keuken om de waterketel op het vuur te zetten om een kruik te kunnen vullen. De koude rillingen wisselden zich af met momenten waarop het zweet me uitbrak en dan gooide ik die heerlijk warme kruik zover mogelijk van me af. Koorts… En zo bleek de verkoudheid een echte griep :–)

griep

Ach op zich ben ik best bereid ook mijn deel in de huis-tuin-en-keukenvirussen te nemen maar ik kan er nooit zo goed mee uit de voeten.. Eigenlijk zou het misschien best eens lekker zijn om er dan aan toe te geven.. gewoon een paar dagen op de bank goed uitzieken. Maar zo ging het dus niet, ik ga door, met paracetamol achter de kiezen en een extra stuk fruit bij de thee blijf ik moeizaam in de benen.

Dát heb ik namelijk geleerd, leven met een chronisch vermoeid lijf kan best, maar zaak is wel dat er niet teveel pieken en dalen in het energieverbruik zitten, het energiepeil enigszins stabiel houden is prioriteit nummer één. Dus een paar dagen niks doen en platliggen… dat klinkt leuk maar daarna met een koude motor opstarten kost wellicht meer energie dan het zachtjes doorrijden.. 

Dit jaar begon dus gezegend met een migraineaanval en een griepvirus, uiteraard ben ik niet van plan al mijn energie te verbrassen aan zulke onaangename verrassingen. Gelukkig heb ik ook een paar LEUKE dingen in de agenda staan, dingen die absoluut níet bijdragen aan een stabiel energiepeil, dingen die zelfs absoluut zeker zullen zorgen voor diepe dalen, maar het zijn wél dingen waar ik absoluut van ga genieten… en dat diepe dal, daar klim ik vast weer uit (al zal het even duren), soms móet ik even uit de band springen!