zondag 26 juli 2015

tijdloos

vakantievieren…

We hebben er een traditie van gemaakt, zodra we vakantie hebben gaan de horloges af. In het begin is het even wennen, maar na anderhalve dag kunnen we al lekker relaxed koffie drinken of eten als we zin hebben, zonder te bedenken of het daar eigenlijk wel tijd voor is :–)

0033.

Let maar eens op.. er zijn veel mensen die op hun horloge kijken als je vraagt of ze koffie willen..

IMG_0032.1

Ons bevalt het uitermate goed, een paar tijdloze weken! Voor mij zit echt op vakantie gaan er momenteel niet in, dus we genieten volop van ons landgoed. Naar goede (Franse) vakantiegewoonte haalt Gert ‘s morgens vroeg regelmatig verse croissants bij de bakker, die we dan voor de tent op de veranda op ons gemak opeten.  Af en toe stappen we op de fiets voor een boodschap in buurstad Zwolle waarbij we uiteraard een pauze inlassen op één van de vele gezellige terrassen. Ook namen we Roef een middag mee voor een bezoek aan een lieve blogvriendin, al vond haar doodle Joy het eerder spannend dan gezellig met zo’n kleine druktemaker op háár terrein.

IMG_0033.1

Tussen de bedrijven door heb ik grote opruiming gehouden op zolder, er is veel verkocht, maar bij de kringloop zagen ze me ook graag verschijnen met telkens weer dozen vol spullen. De ontstane ruimte maakt me blij en geeft me moed, ondanks de diepe put van extreme vermoeidheid waar ik helaas toch steeds nog iets dieper in weg zak.

Al een tijdje staat op mijn wensenlijstje een nieuwe camera, met mijn C.anon 450D is helemaal niks mis, maar met een nieuwer model denk ik net even wat meer te kunnen. Pure luxe dus, daarom plaatste ik die wens ook telkens weer naar onder op de lijst. Maar sinds vorige week ben ik toch de trotse bezitter van een 700D.

IMG_0034.1

Er op uit gaan met de camera is momenteel nauwelijks haalbaar, maar gelukkig is er ook THUIS genoeg moois vast te leggen. Vandaag was Roef mijn gewillig model (dat is ook weleens anders!). 

Zonder horloge maar met croissantjes en mijn nieuwe camera gaan wij nog even door met vakantie vieren :–))

(Staat er op jouw wensenlijstje toevallig een 450D? Je mag me altijd mailen..)

woensdag 8 juli 2015

onderweg

(doel)bewust…

Ik hou van duidelijkheid en van doelen. Een doel geeft je leven richting. Maar laatst las ik hierover een artikel met een verrassende insteek die me aan het denken zette..

Toewerken naar je doel.. je focussen op dat wat het moet worden, op de plek waar je wilt komen. Doelgericht je leven leiden, weten wat je belangrijk vindt en je bewust zijn van kansen en talenten en er iets mee doen.. dát is hoe ik in het leven sta (of stond, mijn leven ligt behoorlijk overhoop nu mijn energiebeperking een serieus probleem is).

5818.

Mijn coach vroeg me naar mijn wolf (in schaapskleren)…  Dat wat mooi lijkt maar het niet is. En al wist ik eerst absoluut niet waar het over ging, in onze gesprekken werd het al gauw duidelijk: Doelgericht leven, mezelf doelen stellen en daarnaartoe werken, daarin ben ik best/heel streng voor mezelf, maar dat voelt als lekker bezig zijn, ik haal er voldoening uit en ik heb een reden om trots te zijn op mezelf.

Als ik het zo hoor of lees herken ik mezelf daarin dus absoluut en het klinkt nog steeds prima. Toch is die strengheid mijn wolf, want die strengheid geeft me niet de ruimte die ik momenteel nodig heb.

Focussen op je doel kan er ook de reden van zijn dat je niet kunt genieten van dat wat je onderweg tegenkomt, als je focust op een punt ver(der) weg zie je misschien niet de mooie omgeving waardoor je pad loopt. Je loopt zelfs kans te struikelen over iets wat vlak voor je voeten ligt, wrijvend over je blauwe plekken is dát misschien het moment om eens goed om je heen te kijken. Waar struikelde je over? Wat is er eigenlijk te zien langs het pad waar je zo doelbewust en met stevige pas overheen ‘stormt’, recht op je doel af.

Dat is de les die ik heb geleerd. Doelgericht leven en genieten konden lange tijd prima samengaan, maar ergens onderweg kreeg ik een rugzak met CVS mee die steeds zwaarder wordt en die last belemmert me behoorlijk op mijn pad.  Streng als ik ben, dwing ik mezelf om desnoods met behulp van wandelstokken toch te proberen mijn doel te bereiken. Volledig gefocust op het einddoel zie ik niet meer waar ik loop en ga ik om de haverklap onderuit. Dat moet dus anders.

Niet doelGERICHT, maar vooral (doel)BEWUST leven. Weten waar het om gaat, wat belangrijk is in mijn leven hier en nu.

Deze lessen vind ik zelf enorm lastig maar tegelijk ook enorm boeiend (én enorm vermoeiend :–)) Door er over te schrijven wordt het voor mij iets concreter en duidelijker en het geeft me de bevestiging die ik even heel hard nodig heb dat ik echt wel bewust bezig ben met ‘beter worden’. De beslissing om ontslag te nemen was een lastige en al weet ik dat het goed is, ik heb er toch bijzonder veel moeite mee dat ik op mijn 47ste eigenlijk geen toekomstbeeld meer heb.

De hittegolf van afgelopen week was voor mij een goede oefening, ik moet leren de boel gewoon te laten.. te accepteren dat het is wat het is en dat lukt me in extreme omstandigheden makkelijker, omdat het dan ‘geoorloofd’ is niks te doen. De warmte deed mijn spieren goed, maar tegelijk moest mijn lichaam keihard aan het werk om de boel onder het kookpunt te houden.. Ik ben moe, zo ontiegelijk moe..

opdebank

Vandaag regent het en dat is best lekker want gek genoeg is ook met regen niks doen makkelijker.. lekker op de bank met af en toen een loopje naar de wc om thee weg te brengen en naar de keuken om nieuwe te halen..
Uiteindelijk zal ik mezelf toch moeten leren dat het oké is dat ik rust neem als dat nódig is, ook als het niet heel warm is en als het niet regent. Ik ben voorlopig nog wel even onderweg, mijn doel (mezelf toestaan volop te genieten van het pad waarlangs ik ga en niet teveel te focussen op dat wat in het verschiet ligt) is nog niet bereikt .. maar hé ik ben nog maar 47 ;–))

(Vandaag is Guus jarig, met zijn 9 jaar begint het al een bejaarde heer te worden. Hij doet het nog prima, al merken we wel dat het allemaal wat moeizamer gaat.) 

 
PS.Tijd heb ik genoeg nu, maar voor leuke dingen is er ook energie nodig en die heb ik niet. Mijn bezigheden beperken zich tot persoonlijke verzorging en lichte huishoudelijkheden, verder zit ik veel op de bank. Laatst maakte ik een begin met het schuren van een kastje, geweldig vind ik dat, maar na een paar uur moet ik stoppen en vervolgens kan ik er weken niet verder mee. Dat ik zelfs thuis niet gewoon lekker bezig kan zijn vind ik heel erg. Dat bedoel ik met het leven zonder toekomstbeeld. Hobby's genoeg en tijd en zin ook.. Maar CVS werkt echt invaliderend, dat maakt het zo moeilijk.