woensdag 23 september 2015

ruimte

om te borrelen…

Sinds deze maand ben ik officieel geen (zieke) werknemer meer. Ik heb ontslag genomen en dat geeft me een gevoel van leegte, van nergens bij horen en van geen taken hebben, maar het geeft me ook een gevoel van rust en van ruimte. Met andere woorden: het voelt gewoon nog heel dubbel.

0551.

Ik merk dat het me goed doet dat ik niemand meer verantwoording hoef af te leggen van wat ik wel of niet doe en ik merk dat ik ondanks het verdriet en de moeheid ook voorzichtig begin te borrelen. En dan bedoel ik niet met wijntjes of iets dergelijks, want als ik dat ga doen kom ik helemaal de bank niet meer af. Nee, er borrelen ideeën en plannen op in mijn hoofd waar ik voorzichtig om heen loop, wat aan snuffel en waar ik rustig over nadenk.. ik heb immers zeeën van tijd ;–))

0233.   0549..

Ondertussen heb ik mijn marktkraam voor even omgebouwd tot een soort minikringloop. Het zou leuk zijn als voor kleine prijsjes veelal ook klein spul van eigenaar kan veranderen, ik vind het altijd zo zonde om goed spul in de container te kieperen en onze plaatselijke kringloop heeft een innamestop i.v.m. met een overvol magazijn. Ik weet niet hoe het met jullie decemberplannen zit, maar ik begin altijd ruim van tevoren kleinigheidjes te verzamelen. Wie weet vind je nu dus iets in mijn kringloop (klik).

0595.

0583. 0575. - kopie

Deze week is de herfst officieel begonnen. Ik zag er eerlijk gezegd tegenop, maar hier aan de zuidelijke oevers van de IJssel is het heerlijk weer, droog en zonnig, we kunnen (overdag) nog steeds zonder jas naar buiten! Al worden de avonden wel duidelijk een stuk frisser en korter, maar daarom steken we vaak na het eten de houtkachel aan. Ik probeer altijd zo lang mogelijk de cv op zomerstand (15 graden) te houden. Overdag is dat zeker met de zon in huis prima te doen en voor mijn rustmomenten op de bank heb ik altijd een vest bij de hand.

0570.

Wat trouwens wel altijd weer erg fijn is als de herfst begint.. dan komen er langzaamaan weer heerlijk stamppotten op tafel.. Mmmmm.. En zo heb elk nadeel zijn voordeel! Fijne herfst!

donderdag 17 september 2015

doorstomen

en vertraging…

We voeren dus van Enkhuizen naar Medemblik. Daar bezochten we het bakkerijmuseum, altijd leuk om even terug in de tijd te gaan.

0365.1.

(Maar in onze eigen Hanzestad hebben we Nederlands bakkerijmuseum ‘Het warme land’ en eerlijk gezegd vinden wij dat toch mooier en minder rommelig).

0392.
0397.




0400.
0352.1.

Op het moment dat wij er waren werd er gevulde speculaas gebakken… mmm.

0379.1.
0402.

Na ons bezoek aan het bakkerijmuseum vertrokken we met de stoomtram van station Medemblik.

0405.
0412. 0407.

Via Opperdoes en Twisk tuften we naar tussenstation Wognum-Nibbixwoud.

0443.

0427.1.
0428.1.  0434.1.
0440.

Na die tussenstop stoomden we door naar Hoorn, waar we door gepassioneerde vrijwilligers enthousiast rondgeleid werden.

0445.
0506.

Doordat ik ondertussen behoorlijk overprikkeld en doodmoe was ging het hele verhaal (bijna volkomen) langs me heen, maar van een afstandje heb ik genoten van de nostalgie en van de passie waarmee men daar bezig is een mooi stukje van onze geschiedenis te behouden en levend te houden.

0446.

0505.

Natuurlijk heb ik foto’s gemaakt van de diverse mooie rijtuigen binnen en buiten de werkplaats, maar mijn klushart maakte absoluut ook een sprongetje bij het zien van het gereedschapbord :–))

0496.
0487.
0504.


 We waren onze reis begonnen in Enkhuizen en dus was voor ons geregeld dat we met een moderne sprinter de laatste etappe zouden afleggen. Prima zou je zeggen, behalve dan dat er bij de NS wel eens iets mis gaat.. ‘dames en heren de intercity van 16.14 uur naar Enkhuizen rijdt niet..’

We zochten een zonnig plekje op het overvolle perron en met gezellige mensen, een flesje water en een paar bonbons vermaakten wij ons prima tot de volgende trein zou arriveren..  ‘dames en heren de intercity van 16.44 uur naar Enkhuizen..‘

O jee!!

..‘vertrekt vanaf perron 2’

Oké, met z’n allen naar de overkant dus..

0507.

Ja hoor, we zaten erin.. of nou ja.. we stonden in het overvolle gangpad ;–)

In de namiddag op een Enkhuizer terras een aperitief (voor mij een kop thee)nuttigen ben ik doodmoe en wil ik liefst direct naar huis heb ik last van een inkakmoment (volhouden Corine!) en hoop ik alleen maar dat we zo snel mogelijk aan tafel kunnen.

Als we uiteindelijk aan tafel zitten heb ik het erg gezellig met mijn buurvrouw en kikker ik weer wat op gelukkig. Maar zoals dat bij mij vaak gaat met gezellige etentjes, tegen de tijd dat het toetje voor me staat ben ik zo moe dat ik geen hap meer door mijn keel krijg.. en ik ben zo gek op toetjes!!! Even later rijden we over een rustige dijk weer richting het oosten en kijken we terug op een (lange) geweldig leuke en zonnige dag.

Ondertussen zijn we nu bijna een week verder en zit ik energietechnisch gezien in een diepe put en omhoog klimmen lukt nog niet echt.  Voorlopig hoef ik niks, dus ik doe gewoon kalm aan en ondertussen ben ik zo blij dat ik mee ben geweest!

zaterdag 12 september 2015

kiezen

voor mezelf…

Wat doe ik en wat laat ik. Als ik dít niet doe dan kan dát misschien wel. Ik zeg bewust ‘misschien’, want wat de ene dag prima kan, kan een andere dag echt niet. Soms vraag ik me wel eens af waarom ik zo omzichtig doe, want al doe ik nog zo mijn best om fikse pieken en dalen in mijn activiteitenpatroon te voorkomen, het lukt eigenlijk nooit om een stabiel energieniveau te bereiken, laat staan te behouden. Voor mij met mijn administratieve achtergrond blijft het lastig om het plussen en minnen los te laten, wellicht is het meer een kwestie van creatief boekhouden ;–))

0254.

Het enige wat ik zeker weet, is dat ik bij een ‘normaal’ activiteitenpatroon volledig afbrand. Dus blijf ik schipperen en gooi ik toch soms even een heel klein beetje de touwen los :-)

0258.

Vrijdag koos ik ervoor geheel bewust en bij mijn volle verstand volledig uit de bocht te vliegen door een hele dag mee uit te gaan met Gert (en nog 20 anderen).

0291.

Het was al een paar jaar geleden dat ik gezellig meeging en hé ik ben na mijn ontslag niemand meer verantwoording verschuldigd over wat ik wel of niet doe! Bovendien bood het leuke (voor mij uiteraard wel veel te drukke) programma best wat ruimte om een klein beetje mijn eigen tempo te bepalen.

267.

Vanuit Enkhuizen voeren we met de Friesland (1956) over het IJsselmeer naar Medemblik. De Friesland was oorspronkelijk een ‘Doeksen’veerboot tussen Harlingen en Vlieland en Terschelling.


0274.
0272. 0294.

Onze groep kreeg eerst koffie/thee met gebak in de salon, maar ik kon niet wachten tot ik met goed fatsoen het dek op kon met mijn camera..

0278.
0305.

Behalve de toch wel geijkte plaatjes schoot ik ook een paar verrassende foto’s:

0296.1.

want terwijl wij genoten van een heerlijk uit-gevoel moest er door de matroos met z’n plumeau wél gewoon gewerkt worden!

0265.1.

In een hoekje vond ik ook nog deze kleine oude bolderkar, wat ze er mee doen is me onduidelijk, maar fotogeniek is ie wel!

IMG_0317.1

Deze stoere medepassagier houdt niet zo van boottochten zei z’n baasmevrouw maar hij heeft zich erbij neergelegd..

IMG_0319.1

ach en in de zon vond ie het wel heel relaxt!

0309. 0302.

De boottocht duurt een uur en een kwartier en ik zag er best tegenop want ik heb géén zeebenen, maar we hadden prachtig weer en terwijl ik rondliep met mijn camera ging het heel snel!

0322.

Rechts op het randje van de foto een mooi stukje Nederlandse geschiedenis,

IMG_0334.

het Gemaal Lely uit 1930 dat werd en wordt gebruikt om de Wieringermeer droog te maken en te houden.

Toch leuk dat tijdens een gezellige en zonnige uit-dag ook m’n historisch besef eens flink afgestoft wordt.

IMG_0338.

Ik heb veel foto’s gemaakt met mijn nieuwe camera en al is niet alles helemaal gelukt, het voelde wel weer goed om er zo lekker mee bezig te zijn. Al zie ik in de foto’s terug dat gaandeweg de dag de vermoeidheid toeslaat.

Dit was dus de ochtend, die heb ik lekker uitgebuit!

woensdag 2 september 2015

kiekjes

en foto’s…

Beeld vastleggen, het is één van mijn passies. En dan heb ik het niet persé over prachtige, uitgebalanceerde, uitstekend gecomponeerde en perfect belichte foto’s. Natuurlijk vind ik een technisch goed in elkaar zittend plaatje (vaak) prachtig, maar ik ben ook erg van de toevallige snelle kiekjes, die niet perfect zijn. Waar de dagelijkse ‘rommel’ niet weggestyld is ;–))

0169.

Vaak loop ik dus met mijn foon in m’n broekzak, maar soms kan ik het niet laten.. Zo zag ik Sofie in een grijs plaatje met alleen het naturelle hout van de kruk.. mooi! en dan wil ik toch liefst heel snel m’n camera pakken! Maar ren ik vanuit de keuken vliegensvlug naar de kamer dan komt het vee geheid achter me aan. Dus ik hou me in en ik wandel héél rustig heen en weer. Vaak is het mooie plaatje dan toch al niet meer in tact, maar deze keer had ik geluk.

0170..

Onze Sofie, met de kuiltjes in haar wangen en het ‘bleekvlekje’ boven haar oog..

0172.

Sofie, die prima haar mannetje staat tussen het hondengeweld, ook als Roef in z’n onbenullige speelsheid bovenop haar duikt..

0186
0188
0189

Deze actiefoto’s zijn dus gemaakt in het heetst van de strijd, dan kiek ik er op los in de hoop iets van het spektakel vast te leggen. Het zijn geen mooie plaatjes, maar wél is duidelijk dat ze aan elkaar gewaagd zijn :–)

136.
142.

Zo.. en wat wil je nu nog?? Oké, één foto en dan is het klaar!